Reactie: Bedankt voor de tips. Ik heb een baan gekregen als hoofdpatientenzorg. Het is een uitdaging, want tot heden werkte ik als afdelingshoofdverpleegkundige. Ik hoop dat ik mijn werk naar wens zal vervullen.
Opzich heb je wel gelijk, de twee vullen elkaar prima aan. Echter, zoals icnivad ook verteld, moet je wel oppasen wat er in Google over jezelf gevonden kan worden.
Wat dat betreft geef ik nog steeds de voorkeur aan een visitekaartje (http://www.byme.nl/producten/visitekaartjes). Hier staat precies genoeg informatie op voor al je zakelijke contacten. Mochten mensen vervolgens meer over jou te weten willen komen, kunnen ze het kaartje altijd gebruiken om je te vinden op Google.
Reactie: Inderdaad is personalisering belangrijk. Maar er zijn nog wel meer zaken belangrijk.Goede copy bijvoorbeeld of een goede database. Daarnaast kun je nog een hoop andere technieken toepassen om ervoor te zorgen dat emailmarketing verkoopt.
Reactie: @Marc C,
Helaas de oude fouten komen hiermee weer voor 100% terug. Een missie is gewoon niet een doelstelling. De visie is niet iets onbereikbaars en zeker geen doelstelling wat jij er nu weer van maakt. En strategie is ook echt wat anders.
Ik stop er mee. Iedereen wil er weer een eigen (foute) draai aan geven. Neem svp over wat ik boven heb aangegeven. Zo definieert de betere literatuur deze begrippen. Vele schoolboeken doen het helaas ook fout, vandaar deze niet ophoudenden reacties.
Reactie: Ik ben van mening dat leiderschap in je zit. Neemt niet weg dat de vier stellingen onjuist is. Je hoeft maar 20% historie in je te hebben, en de rest ontwikkel je zelf. Je zult merken dat je de andere drie in je pad tegenkomt. Het gevoel en passie die als intrinsieke motivatoren binnen in je speelt moet je meteen gebruik van maken.
Reactie: De aanhoudende verwarring over de begrippen visie-missie-strategie noodzaakt een nieuwe, duidelijke definiëring van deze begrippen en liefst een definiëring waar elkeen zich achter kan scharen.
Voorstel:
1° De missie = de onbetwistbare, realistische basisdoelstelling van de organisatie.
Vb.
- Voor een personenwagenproducent zou de missie of basisdoelstelling kunnen luiden: ''Onze organisatie heeft tot doel om kwaliteitsvolle personenwagens te produceren''.
- Voor een overheidsorganisatie is de missie de basisopdracht die haar door de wetgever is toevertrouwd.
2° Visie = het onbereikbare ideaal (toekomstgedreven) dat door de organisatie nagestreefd wordt en dat een motiverend of stimulerend (''opzwepend'') effect beoogt ten aanzien van de leden van organisatie (moet trots opwekken, fierheid om ''er bij te horen'')
Vb.
Personenwagenproducent: visie : ''We willen de beste (grootste) autoproducent ter wereld worden'' of ''We willen en zullen de meest kwaliteitsvolle autovoertuigen ter wereld (blijven) produceren'', ...
Noot: zie hoger: ''Over enkele jaren heeft elke werknemer een computer op zijn bureau'': dat mag dan ooit wel een ''visie van Bill Gates'' geweest zijn, maar als visie voor zijn onderneming (Microsoft) lijkt dirt niet echt te ''stimuleren''. Een goede visie voor Micrisoft zou destijds geweest zijn: ''We willen het grootste informaticabedrijf ter wereld worden''.
3. De strategie = een uitwerking van de missie via LT-subdoelstellingen (LT = lange termijn). Soms zijn de strategische doelstellingen de basis voor de inrichting van divisies of afdelingen:
Vb.: autoproducent:
Strategische doelstelling 1
''Ontwerpen van de wagens met een aangepast modern uiterlijk'' (=> afdeling carrosserieontwerp)
Strat. doelst. 2: ''Ontwikkelen van de meest kwaliteitsvolle (duurzame en zuinige) motoren
(afdeling motorenconstructie)
Enz.
Noot: Op basis van de strategische doelstellingen kunnen vervolgens (evt. tactische, maar vooral:) de operationele doelstellingen worden uitgewerkt.
Dus: zoals steeds: KISS (Keep It Stupidly Simple)!!
Reactie: De hoofdkwestie is of het POP een centraal doel heeft waaraan door de werknemer ZELF gewerkt kan worden.
In mijn onderwijsomgeving werd zo'n 8-10 jaar met POP's gewerkt en dat leidde vaak tot veel hilariteit bij betrokkenen.
De hoofreden was dat het gekozen doel een slap aftreksel was van goede bedoelingen van de school, management en onderwijsgevende.
Een echt en goed POP-doel zal onlosmakelijk verbonden moeten worden aan anders en beter functioneren van school, bedrijf... omgeving. Anders verwordt het snel tot een komisch ritueel.
Reactie: Het is niet voor het eerst dat Graydon voor eigen parochie predikt. Commercieel gezien kan ik ze wel gelijk geven maar zakelijk gezien bedenkelijk. Ze geven aan aan bedrijven in mailings dat ze geen 'up to date' gegevens hebben van het betreffende bedrijf en dat dat in de toekomst wel eens ten koste zou gaan van hun zakelijke kredietverlening.
Graydon hanteert dergelijke stelling ook naar zakelijk aangesloten klanten die onderzoek doen naar de kredietwaardigheid van een bedrijf. Men doet dan vervolgens voor komen, zij het natuurlijk niet in zoveel bewoording, dat het betreffende bedrijf bij hen op een 'aparte' lijst staat en dat Graydon de kredietwaardigheid niet kon garanderen.
Daarna gaat graydon vrolijk naar het betreffende bedrijf toe met de mededeling dat een iemand had geinformeerd naar hun kredietwaardigheid, en dat Graydon 'niet positief' heeft kunnen adviseren bij gebrek aan up to date gegevens.
Zo worden er eigenlijk 'oneigenlijke' en 'onoirbare' praktijken gebruikt. Eerder was er al een artikel verschenen waarin de directeur van Graydon stelde dat er in Nederland meer dan 100,000 bedrijven op de zwarte lijst dreigde te worden geplaatst.
Reden om dat te zeggen zou de recessie zijn. Er werd wel vaag ergens vermeld dat Graydon namelijk niet beschikte over de financiële cijfers van die betreffende bedrijven en hij wees er op dat dat ten koste kon gaan van eventuele zaken die zouden worden gedaan of hun individuele kredietwaardigheid.
Daar is een hausse aan reacties op geweest ook van diegene die in het verleden met de handel en wandel van Graydon te maken hebben gehad. Dit artikel is dan ook niet zomaar een artikel uiteindelijk waarvan je eigenlijk de werkelijke intentie is van het artikel.
Reactie: Ik wil hier wel even een lans breken voor de aangesproken groepen van dit artikel. Gewoon maar twee voorbeelden.
Er is een heel groot onderscheid tussen zakelijk en prive. Als ik mijn 'vrolijke' prive leven met familie, vrienden of kennissen wil delen, is dat natuurlijk allereerst helemaal mijn eigen zaak. Hoe ik dat doe, zegt voorts niets over mijn arbeidsethos.
Nu wil ik hier graag even aantekenen dat een dergelijke site net zo dynamisch kan zijn als het echte leven zelf. Zo zou je mij kunnen zien in 'kennelijke staat' en een ludieke pose, omdat we enorme lol hebben ergens, een foto van een feest waar ik op sta, een foto genomen op een bepaald moment, die voor iedereen te hilarisch was voor woorden, maar voor een leek een totaal andere betekenis zou kunnen hebben, of aanblik.
Ik hoef me dan ook niet zo druk te maken, denk ik dan, want prive is toch prive tenslotte.
Het tweede voorbeeld, en ook dat gebeurd gewoon, zijn hele rancuneuze mensen die vinden iets met jou te vereffenen te hebben. Nu ben ik IT-er en dacht de klappen van de zweep te kennen, maar ook mij is het twee maal overkomen. Op een site staan, met een compleet profiel, gekoppeld email adres die lijkt alsof ik het ben, maar toch niet van mij. Ik wist niet eens van het bestaan van die pagina's af maar toch bleek ik er twee te hebben.
De gedragingen van de persoon daar achter waren niet zo bijster bijdehand en netjes, gedragingen die niet de mijne zijn maar toch aan mij konden worden toegeschreven. Daar maak je dan melding van bij de desbetreffende engine eigenaar en de profielen werden verwijderd. De profielen wel maar mirrors klaarblijkelijk niet. De eigenaren van de mirrors? U voelt hem al aan komen. Onbereikbaar.
Over het algemeen maak ik me niet zo'n zorgen. Maar om dit artikel wel. Recruiters die maar klakkeloos uit gaan dat de weerspiegeling van jongeren ook daadwerkelijk een weerspiegeling is van de realiteit, die maken een enorme fout. Een hele ernstige fout. Ik kan me namelijk echt niet voorstellen dat recruiters ook halve psychologen of paragnosten zijn dat zij precies aan een profiel af kunnen lezen met wie ze te maken hebben.
Jongeren doen nu eenmaal ludieke dingen en ik heb zat foto's gezien, van hele knappe managers, uit hun studententijd, die er niet om logen maar het zijn absoluut goede managers geworden. Een hele goede collega van mij, zo oud als die is, is helemaal weg van de nieuwste online wargames. Hij is getrouwd, heeft drie kinderen, deelt met twee zoons deze hobby, hebben er samen ook een geweldige website van gemaakt, die hij soms ook propageert.
Ik zou mijn handen niet in het vuur durven steken voor die recruiters die social websites onderdeel uit laten maken van hun beslissing al of niet iemand aan te nemen. De reden? Zie bovenstaand.
Bedrijven zouden misschien hun werknemers kunnen wijzen op de voor en nadelen van lidmaatschap van sociale websites. Zelfs protocollen bedenken. Feit blijft dat dat wat je ziet, absoluut niet altijd is wat je denkt te zien.
Sterker nog, als je zeker weet wat je vaak denkt te zien, zou ik dat bijzonder knap vinden. Dan zit je als recruiter in het verkeerde vak denk ik.
Dan kunnen ze beter een praktijk openen als Paragnost. Veel interessanter en misschien meer in te verdienen.
Het is dus niet de vraag of je het al of niet moet vinden kunnen dat recruiters het doen. Ik denk dat recruiters zich achter de oren zouden moeten krabben bij mijn commentaar. Zij zouden zichzelf eens terdege af moeten vragen wat de waarde is van een profiel van een kandidaat op een social website.
Ik heb er uit ervaring zelf wel een beetje een idee van. Of ik de enige ben?
Reactie: Hallo Asha,
Wat ik mis,is het onderzoeken van het groepgedrag.De medewerkster blijkt een uitstekende kracht en dat kan bedreigend zijn voor de groep.
Kritiek is prima,maar als bij voorbaat vaststaat dat je moet aanpassen,zet ik daar vraagtekens bij.
Wellicht moet de groep zich wel aanpassen in de benadering naar de desbetreffende collega.
Bij groepsgedrag kan de rede soms ver te zoeken zijn.
Reactie: Op de middelbare scholen moet al meer gedaan worden aan alles rond financien. Budgetteren, besef van geld, risicoinschatting etc.
Langzaam maar zeker komt het besef dat we daar niet vroeg genoeg mee kunnen beginnen.
Dat je er vervolgens bij vervolgopleidingen nadrukkelijkr op in gaat is evident.
Reactie: Er is geen glazen plafond. Kantel dit beeld nou eens zodat het een glazen wand wordt. Aan de ene kant staan de mannen naar de vrouwen te gluren. Aan de andere kant kijken vrouwen naar de wereld. Zij zijn degene die in de glazen wand een deur maken en open zetten naar de andere kant. Helaas wordt dat te vaak uitgelegd als een uitnodiging voor een sexparty. Dit zegt meer over de wijze waarop mannen zaken doen en naar de business wereld kijken. Nog steeds niet geemancipeerd heren?
