Reactie: ''60 procent van de inwoners in de zestien rijkste landen waaronder Nederland is zoekende om meer te kunnen betekenen voor anderen''.
En niemand reageert op dit diepe artikel over onthechting en vervreemding?
Het is toch zeer triest gesteld met de mensheid. Volgens mij zitten we in een soort vacuüm waar grote delen van de bevolking de weg kwijt is. Het post-kapitalistische vacuüm.
Dan heb je bijna alles in een Material World (Madonna) en dan kun je het ''geluk'' niet vinden.
Niet in je auto, je huis, je vakantie, je buurt, je werk, je familie, enzovoorts.
Een soort schijn-schizofrenie als gevolg van welvaart.
Waarbij materiële welvaart leidt tot geestelijke armoede en onnuttigheidsapathie.
Je zou haast denken dat het hier de 60% uitkeringsgerechtigden (WW, WAO, Bijstand, AOW, ge(pre-)pensioneerden, en zo betreft. Maar dat lijkt me deels juist. Die zijn vaak actief met een sociaal maatschappelijke opgave (vrijwilligerswerk, mantelzorg, kinderopvang ed).
Dus hebben we nog 45% over x inwoners x tijd/uren x ….
En er is nog zoveel goeds te doen in deze geestelijk verarmende wereld.
Met deze latent aanwezige power en force moet toch wat moois te doen zijn?
En dat heb ik het niet over een nieuwe religie of de padvinderij maar bijvoorbeeld een nieuwe tak onder de VN alá Greenpeace of het Wereld Natuurfonds. Maar dan eens een keer voor Mensen!
We beschermen fel de Fauna & Flora maar laten werelddelen in chaos verhongeren en verpauperen. Met een anti condoomkerk voorop?
Triest: oh, dat zei ik al.
Reactie: Het is zo jammer vaak dat artikelen met tal van exegese worden gelardeerd die, wanneer je er even over nadenkt, de lading weinig tot niet meer dekt.
Ik mag me een beetje gelukkig prijzen met collegae binnen organisaties te hebben gewerkt waar men niet te beroerd was de handen uit e mouwen te steken, voor elkaar klaar stonden, ook buiten de kantooruren, of die wat van elkaar wilden overnemen wanneer een situatie daar om vroeg. Ik noem dit gewoon Betrokkenheid en Collegiaal.
Uit het artikel begrijp ik dat dit steeds verder in het ras van de 'Flexibilisering' van de arbeidsmarkt aan het wegzinken is. Dat is een heel ander signaal dan dat hier in het artikel naar voren word gebracht. Het is een veeg teken waar zowel overheid als wel het bedrijfsleven zich eens zeer kritische en grote noodzakelijke kanttekeningen bij zou moeten plaatsen.
Laten we bij deze dan ook even inzoomen op 'Talent management'. Een prachtig gehyped woord die werkelijk aandacht verdient. Op welke wijze denkt men 'Talent' te herkennen en daarna succesvol toe te passen wanneer de kans erg aanwezig is dat het betreffende Talent, onder de huidige markt omstandigheden, heel Flexibel naar 'betere oorden' kan vertrekken omdat diens betrokkenheid door houding van datzelfde bedrijfsleven en overheden tot een minimum is gereduceerd.
Immers, je kunt talent bezitten maar wanneer men geen werk maakt van een systeem dat talent te behouden maar vrolijk allerlei eisen durft te stellen aan dat talent, is de kans meer dan 75% dat datzelfde talent de organisatie zal gaan verlaten. Dat systeem heette o.m. 'Vast dienstverband', iets wat men met man en macht 'en masse' de laatste 15 jaar volledig op de helling heeft gegooid.
een tweede, even verwijzend naar mijn eerdere stelling in deze, op welke wijze denkt men 'Talent management' te kunnen bedrijven als mening W&S en HR geen flauw benul blijkt te hebben hoe 'Talent' op te sporen en inzichtelijk te maken? Laten we wel zijn, steeds meer en meer wordt het duidelijker dat W&S en HR hier maar bijzonder summier 'talent' voor bezit dit te kunnen. Dat maakt de kans op het vinden, inzetten en behouden van talent wel een bijzondere opgave.
Wanneer men kritisch beschouwd, dient men ook met oplossingen te komen is dan de stelling. Dat betekend dat we eens kritisch moeten gaan kijken naar de vormen van dienstverband en de inrichting hiervan. In tweede zal men op zoek moeten naar een manier waarin talent ook daadwerkelijk herkend kan worden en helder inzichtelijk worden gemaakt. Voor alsnog is dit laatste 'talent' niet aanwezig bij W&S of HR.
Als men een manier heeft gevonden, op volkomen onafhankelijke merite, zonder de kans op inmenging van de persoon in kwestie, talent inzichtelijk weet te maken, hier aan een duidelijk carrierepad koppelt, kan daadwerkelijk investeren in talent. Voor alsnog zie ik dat in de hausse van hypes en prachtige frases de komende jaren niet gebeuren.
Reactie: Dit initiatief 'poogt het lerarentekort VOOR te zijn'? Waar zit uw verstand? Er is NU al een lerarentekort van tienduizenden banen, zowel in de tweedegraads sector als de eerstegraads sector (bovenbouw havo-vwo).
Een op elke drie à vier lessen wordt momenteel niet door een bevoegde leraar gegeven, maar door iemand die zijn taak opvangt. Soms gaat dat om mensen in opleiding, maar vaker om mensen die niet in opleiding zijn tot de verplichte bevoegdheid.
Bij een tekort van tienduizenden echte leraren kan 'Eerst de klas' niet meer zijn dan een druppel op een roodgloeiende plaat. Maar we zien niet dat die plaat roodgloeiend is, omdat niemand mag weten hoeveel on- en onderbevoegden er precies lesgeven. Die informatie houdt OCW onder de pet.
'Eerst de klas' steekt de eigen loftrompet, maar er is alle reden tot scepsis. Het gaat maar om enkele tientallen deelnemers, van wie inderdaad het merendeel na afloop niet het onderwijs in wil: het was slechts een interessant (en goedbetaald!) opstapje naar een carrière in het bedrijfsleven. Het is absoluut onmogelijk om deze faciliteiten, in geld en in beloften, te bieden aan de vele duizenden leraren-in-opleiding die we hard nodig hebben.
Hoe kan het ook anders, als de kern van de boodschap is: 'eerst even lesgeven, dan wacht daarna een echte carrière'. Die boodschap ondermijnt juist de waarde van het leraarschap, en toont het lerarenberoep zelf als weinig aantrekkelijk, een 'zure appel' om doorheen te bijten. 'Eerst de klas' is aldus gebaseerd op een uitgangspunt dat het lerarentekort eerder vergroot dan verkleint.
Reactie: Niet helemaal duidelijk is wat ze bedoelen met 'gevolgen van de vergrijzing'. Is dat alleen op de werkvloer of ook in de sector als geheel. Iedereen krijgt toch te maken met de vergrijzing?
Reactie: Naast de crisis speelt ook een mentaliteitsverandering bij senior management. Men is minder op middellange en lange termijn gaan denken. Het focus is komen te liggen op de kwartaal resultaten van het hooguit het komend jaar. Dan duurt het opleiden van aanwezig personeel hun te lang. Men vervangt hen dan liever door diegenen die het ''kunstje'' al kennen/kunnen. Overigens vermoed ik dat topmanagement ook qua opleiding en training goed voor zichzelf zorgt. Een MD program in Fontainebleau zal nog wel goed bezet zijn. Al was het maar om weer eens op niveau te netwerken
Reactie: Interessant artikel. Ik heb nooit last van die vakantie-rat-race. Ik plan alleen de periode van vrij zijn, maar wat ik ga doen, of waar ik heen ga, geen idee...
Het kan in eigen land zijn, of op maximaal 1 dag rijden met de caravan (400 km), maar ik ga me niet haasten.
Het nadeel van thuisblijven is toch dat het huishouden moet gebeuren en al die klusjes die maar blijven liggen, komen dan ook ineens erg op de voorgrond. Nee, echt thuis blijven doe ik liever niet, maar een verre tropische bestemming is ook niet nodig.
Reactie: Als we massaal het advies van Bart opvolgen redden we daarmee ook een stukje Nederlandse economie en daarnaast hopen dat we niet in de bekende file komen te staan.
Nog beter is natuurlijk in een exotisch vakantieland werken en dan in Nederland vakantie houden. Hebben we buiten de vakantietijd ook geen files.
Creëren wij ons eigen Eldorado en hebben toch wat te vertellen.
Dat is een beetje wat gastarbeiders ook doen.
En daar hebben wij Nederlanders ook geen probleem mee.
Reactie: Uit het handboek; Biologische oorlogsvoering. beter een Bit dan een Bacterie (Duitse vertaling; Bitte ein Bit).
Uitgever; Ibrahim K., Mossad, 1938.
Reactie: Voor klanten maakt het allemaal niets uit.
Producten worden niet goedkoper en zijn niet makkelijker toegankelijker.
Alleen de service blijft gelijk of wordt minder.
Vanuit de organisaties is er altijd de argumentatie dat de ''prijs''niet hoeft te stijgen om de kosten te dekken.
En dit kan toch niemand controleren, dus zijn we blij.
Dat de belastingen omhoog moeten omdat het aantal werklozen stijgt (Philips ea. komen ook nog) is een indirect gevolg voor de koopkracht en niet des Banks ea.
Heb nog geen situatie meegemaakt waarbij een ingrijpende reorganisatie om kosten te besparen heeft geleidt tot een prijsdaling.
Dit geeft aan dat het nog steeds droevig gesteld is met economisch en financieel anticiperend management. Het blijft impulsief en frequentief cost cutting zonder (anti-) cyclische scenario’s en strategie.
Je stuurt toch constant op je organisatieontwikkeling en efficiëntie.
Waarom komen dit soort aankondigingen dan telkens uit de lucht vallen als een donderwolk na een iets minder resultaat? Het fine-tunen van je organisatie zou een constante factor moeten zijn zonder grote reorganisatie aankondigingen.
Soms heb je de indruk dat bestuurders richting belangrijkste shareholders moeten scoren.
Reactie: Ik zou een afdeling met zo'n vraagstelling acuut opdoeken. Moeten vertrekken vanuit deze achterstandspositie is een heilloze weg.
Hoe je het ook aan wilt pakken, het is een gevecht tegen gesettelde beeldvorming en verankerde positionering. Het lostrekken daarvan kost te veel energie en tijd om ook nog als HR te kunnen scoren. En tijd krijg je niet. Tijd en succes claim je vanuit een stafafdeling. En daarvoor is een bepaalde beroepshouding en attitude nodig die hier blijkbaar ontbrak.
Advies; opheffen en opnieuw beginnen.
Is voor de organisatie nauwelijks een risico en biedt nieuwe perspectieven.
Reactie: Ik weet niet of het nou echt zo is dat decadentie nodig is om een goed hotel te zijn. Ik denk eerder dat ''beste'' in de titel vervangen zou moeten worden door ''meest luxe''. Het zijn verschillende dingen.
Reactie: Een richtlijn is altijd goed, zeker als je signaleert dat het de verkeerde kant op dreigt te gaan. Zoals Lastdrager schrijft: het is een soort collectieve identiteit. Je kunt je afvragen of het identiteit is als het wordt opgelegd, maar mijn mening is dat je dit zeker van je medewerkers kunt vragen.
Reactie: Tsja, het is verbazingwekkend hoeveel mannen de plank mis weten te slaan. En het leven is zo makkelijk: een donker pak, een wit overhemd en een klassieke das. Altijd goed! Als je er geen kijk op hebt, waag je dan niet aan de moeilijke combinaties....
Zie voor een leidraad ''do's & don'ts'' voor wat betreft overhemden: http://www.italiaansoverhemd.com/zakelijke-overhemden-dos-donts
