Reactie: Een herhaling van ...... artikeltje. Mensen laten zich nu eenmaal graag 'opnaaien' waar het technologische gadgets aan gaat. Met de komst van het mobieltje en de laptop ging dat alleen nog maar harder. Bang om ook maar iets te missen.
Je ziet het dan ook met dat hyperige van de email en twitter bijvoorbeeld. Je ergens aan conformeren om maar mee te moeten kunnen of maar niets te hoeven missen. We zien dan ook de laatste hype die men heeft gevonden, de pc tablet en de ipad.
Beiden worden helemaal als 'top' gezien of genomen en menig een vraagt zich niet eens af of het werkelijk zo'n persoonlijke vooruitgang is. Onderzoeken hebben uitgewezen dat mensen die zeer frequent hun mobieltje gebruiken, afkick verschijnselen vertonen wanneer ze die even in moeten leveren, laat staan kwijt zijn.
De rede is dan ook compleet verdwenen. Stel je toch eens voor dat je een oproepje of email even niet meteen zou kunnen aannemen of beantwoorden. Tja. Daar krijg je gewoon stress van maar om dat nu dan ook maar meteen technostress te gaan noemen?
De tips die worden gegeven zijn uit de oude doos. Doseer pc en laptopgebruik, doe inderdaad tussendoor ook eens even andere dingen, varieer. Een andere tip? Gooi af en toe je mobieltje gewoon eens uit. Iemand die dood is, zal dat over een half uur of een uur ook nog steeds zijn.
Neem eens niet de telefoon op als je aan het eten bent. Ik heb dat trouwens nooit gedaan. Toch wel grappig dat ik na 25 jaar IT nog steeds geen burn out heb gehad, rsi-tje ben opgelopen of zoiets als 'technostress'. Maar misschien komt dit ook omdat ik daar een beetje te nuchter voor ben. Zou zo maar kunnen zijn.
Reactie: Was leuk om alle verschillende reacties te lezen over wat een Coach is. Sinds 5 jaar heb ik een praktijk als Body & Mind coach in portugal. Ik gebruik massage als een ''tool''. Het lichaam ''liegt'' nooit. Met liegen bedoel ik dat mensen in 3 verschillende realiteitsniveaus kunnen leven. (1) Woorden, (2) Gedrag en (3) Weten wie je bent zijn de de aspecten die vaak niet of onvoldoende of niet altijd in tijd op elkaar zijn afgestemd. Het lichaam begint dan signalen af te geven. Met masseren worden de ''Mentale Spieren'' die onvoldoende zijn ontwikkeld zicht- en voelbaar. Langzaam komt de communicatie tussen Body en Mind op gang. Ik beleef dan pas dat het echte (coach) werk begint.
Leuk om dit uitgangspunt met anderen verder te ontdekken. Met vriendelijke groet. Nb: natuurlijk is doelen stellen goed. We doen dit elke seconde moment. Als we lopen of bewegen stellen we een doel. Als we wakker worden stellen we een doel en voeren die ook heel natuurlijk uit. Iedereen wilt natuurlijk weten waar die naar toe loopt. Fijn als iemand je helpt, als je het even niet meer weet.Logisch toch?!
George
bochem@clix.pt
Reactie: Mmm mooie reacties...ben benieuwd naar nog meer.
Familiebanden zijn inderdaad sterk, kun je eraan ontsnappen? Moet je eraan ontsnappen? Gelukkig heeft iedereen daar een vrije keuze in. Een mens maakt zelf ook een ontwikkeling door van afhankelijk naar onafhankelijk naar wederzijds afhankelijk (Stephen Covey). Hier horen gedragingen bij en deze worden enerzijds door het ''ik'' en anderzijds door het ego gestuurd.
De kunst is te ontdekken wie je bent en wat je wilt in je leven...sommige zeggen als aan alle andere levels is voldaan is het hoogste goed van de mens zelfontwikkeling/ zelfoverstijging (Maslov). Mmm interessant, hoe past ego en ik hierbij?
...Carl Jung zei eens: een mens weet pas echt wie hij is geweest aan het einde van zijn leven...Wat heeft dit te maken met ego en ik? Met welke van die 2 ontdekt men de ware identiteit het meest optimaal?
Praktisch gezien wat is het nut van authentiek zijn? Ben je je bewust van je eigen authenticiteit. Deze vind je enkel in (innerlijke) rust toestand. Soms gaat je ''ik'' onbewust/ bewust over in een ego..is dat erg. Nee, zolang de verbinding maar blijft bestaan met jezelf en je niet enkel bezig bent met positieverwerving en korte termijn denken. Het credo is balans vinden: het ego kun je namelijk soms best functioneel gebruiken als verlenging van je ''ik''. Als het maar niet een continue modus is.
Dit onderwerp kan men overigens heel breed trekken: familiepatronen, cultuurbepaling, genetische doorgeefbaarheid, tijdpatroon. Allemaal interessant!
Mijn doel is praktisch de (zelf)leider bewust maken van zijn gedragspatronen en eens een moment stil te staan wat het effect ervan is. Vragen zijn een goed startpunt!
Reactie: @Teun @ Ruben, bedankt voor jullie reacties.
Uiteraard bedoel ik niet dat iedereen in overhemd en colbert op de foto moet. Als dit niet bij je past, inderdaad niet doen.
Met je kleding laat je veel van jezelf zien. Als je dus een minder formele uitstraling wenst, dan is dit natuurlijk ook prima. Zolang de kleding maar verzorgd is.
Uit onderzoek uit de psychologie is gebleken dat mensen die in de camera kijken, sympathieker overkomen.
Eigenheid creëer je o.a. door je kleurkeuze, van je kleding en achtergrond. Het valt al op als hier contrast in zit. B.v. rustige donkere kleding met een felrode achtergrond. Een ander middel is om een achtergrond buiten te kiezen. B.v een markant gebouw of een bos.
Met je gezichtsuitdrukking kun je natuurlijk ook spelen, dus b.v. niet dat zuinige lachje, maar een spontane lach, indien je vrolijk wilt overkomen.
Je hebt invloed op je eigen imago met je profielfoto. Mijn advies is, zoals Ruben al zegt, om hier mee te spelen en dit te benutten.
Reactie: Dit is een positieve ontwikkeling.
Werken en samenwerken is meer dan thuis of waar dan ook zitten. Pas als je werk zo leuk is dat je ook met collega's wilt cocoonen zit het wel goed. Het argument van techniek is tijdelijk en oplosbaar.
Er waren natuurlijk al werkgevers die dachten; iedereen naar huis en dan brand ik het kantoor af (kostenbesparing en verzekeringswerk).
Ha ha. Dus niet. Leuke collega's op het werk zijn net zo onvervangbaar als goede familie en vrienden. Nog sterke, ik ken mensen die hebben de laatste twee ingeruild en zien nu alles in wat vroeger alleen nog collega's waren (spreek ze niet vaak meer maar zijn wel gelukkig en succesvol).Dus de interactiemogelijkheid zul je toch moeten blijven bieden.
Een foto roept ook een bepaald gevoel op, daar kun je ook mee spelen. En echt onderscheidend / opvallend ben je bijvoorbeeld ook niet als je dezelfde foto hebt als alle andere 3500 collegae. Allemaal een blouse of colbert aan, recht in de camera kijken, zuinig glimlachje erbij, etc. Daar zou ik me niet zo maar aan willen conformeren. Eigenheid vind ik ook belangrijk.
Maar misschien heeft de schrijfster van dit blog, @Desiree nog tips om, binnen de aangegeven kaders, toch onderscheidend te kunnen zijn?
Reactie: Een mooie zweverige zoektocht, geëntameerd vanuit de filosofie en menswetenschappen.
Het ik en authenticiteit is onlosmakelijk verbonden met de context van onze leef en werkomgeving waarin ego een belangrijke rol speelt. We kunnen onze evolutionaire en extentionele achtergrond natuurlijk niet verloochenen.
Anders sterven we “peaceful and happy” uit.
Als Homo Socialicus – ben ook homo economicus - zal te veel ego of te veel authenticiteit leiden tot psychopathisch en narcistisch gedrag. Op de lijn van uitersten genereert het dezelfde verwrongen state of mind. Dat is natuurlijk niet erg en kan geen kwaad als je voor jezelf muziek maakt, in de tuin werkt of thuis kan zitten navelstaren ( je berokkend een ander geen of weinig schade in een soort TBS omgeving).
Dus het gaat om een balans.
Authenticiteit (echtheid, geen namaak) is trouwens een raar begrip in dit (menselijke) verband. Met bijna 7 miljard bewoners van deze aardkloot zijn we allemaal klonen en genetische, via doorerving bepaalde DNA-structuren, producten van voorouders.
En daarna nog eens fijn-geslepen door onze sociaal- maatschappelijke omgeving.
Dus in die zin unieke diamantjes van verschillende karaat.
Hoezo authentiek?
Mijn vragen aan u!
Wordt u meer door ego of authenticiteit gedreven?
Beide situationeel afhankelijk.
Welke beslissingen hebt u afgelopen week vanuit ego genomen?
En incasso laten storneren omdat ik als nummer-consument een serviceprovider zat was.
Welke angst is daarvoor de basis?
Dat ik als klant niet gezien en gehoord wordt en dus niet krijg wat ik nodig heb en dacht te krijgen.
Wat wilt u daarvoor in de plaats zetten?
Even niets anders.
Welke ego's herkent u in uw omgeving?
Velen, maar zeker niet kwaadaardig en als je de dialoog aangaat altijd vanuit een goede intentie. Het te bereiken doel is nooit fout; hooguit kun je de weg er naartoe anders bewandelen.
Wat kunt u doen om de ander te helpen meer authentiek en verbindend te handelen?
Het bieden van alternatieve routemaps in termen van tijd/snelheid, alternatieve wegen en vervoermiddelen te adviseren, het doel wat anders of ruimer definiëren, ed.
Zo gezien past dit artikel wel op Managersonline.nl, anders zou ik het hier niet zoeken.
Reactie: Hoewel aantallen iets zeggen over bekendheid c.q. populariteit van de grote vacaturesites, zegt het niet per definitie iets over de kwaliteit en doelgerichtheid.
Zelf ben ik werkzaam voor de relatief kleine site van Duurzame Vacaturebank, hoewel er toch nog ca. 10.000 HBO-ers en academici staan ingeschreven. Allemaal mensen die best een leuk salaris willen verdienen, maar vooral op zoek zijn naar een baan waar ze persoonlijke en maatschappelijke voldoening uit kunnen halen.
Vandaar dat hier alleen banen te vinden zijn die specifiek gerelateerd zijn aan duurzaam en maatschappelijk verantwoord en betrokken ondernemen. De behoefte van werkzoekenden naar deze banen wordt steeds groter en ook ondernemers en organisaties zien steeds meer het nut van een vacaturesite voor deze groeiende doelgroep.
Het nadeel bij de bekende sites is dat genoemde banen vaak ondersneeuwen in het grote geheel van het aanbod. Een grote site met veel vacatures, betekent niet dat deze ook allemaal beter vindbaar zijn.
Door een optimaal gebruik van Search Engine Optimizing (SEO) en persoonlijke advisering bij de tekstopmaak, scoren onze vacatures juist prima bij de belangrijke zoekmachines.
De genoemde cijfers in het artikel zijn dan misschien statistisch van belang, maar zeggen verder weinig over werkwijze, visie en effectiviteit.
Fijn dat u in dit artikel nog eens terugkomt op uw eerdere schrijven over kritiek en hierbij refereert aan één van mijn opmerkingen die ik daarbij plaatste. Het is heel duidelijk dat zowel kritiek geven als ontvangen een complex gebied kan zijn.
Persoonlijk heb ik ervaren dat kritiek zich vaak uit als een vorm van irritatie of frustratie en dan ben je als manager dus eigenlijk te laat. Dan verzeil je in de 'aanval en verdedigings'-strategie en worden de stellingen betrokken.
Het zal ook zeker niet makkelijk zijn om je te concentreren op de feitelijkheden en oplossingsgericht te communiceren en daarbij de emoties zoveel mogelijk achterwege te laten.
Aan de andere kant is hier 'een hand in eigen boezem' van werknemers ook wel op zijn plaats. Ook zij reageren heel vaak vanuit frustratie en emotie, soms aangewakkerd door het groepsgevoel binnen een team.
Je kunt werknemers natuurlijk wel voor een belangrijk deel trainen in het omgaan met en geven van kritiek.
Als manager of organisatie kun je natuurlijk ook structurele communicatie opzetten in de vorm van een wensenlijst (klinkt een stuk positiever dan kritiek) voor werknemers en apart voor managers. Door regelmatige vergelijking van beider wensen kan door overeenkomsten sneller aan oplossingen gewerkt worden of door (sterke) afwijkingen eerder probleemsignalering plaatsvinden. Hiermee hoeft in veel gevallen dan niet op de persoon gespeeld te worden en kan kritikasters eerder wind uit de zeilen worden genomen.
Uiteraard zijn de resultaten na de presentatie woensdagavond a.s. beschikbaar als gratis download via onze website www.agilesurvey.org.
Deze zullen in de loop van donderdag 9 december op de site worden gezet. En dat 'basic' IT vakmanschap staat niet voor niets tussen quotes. Dat is helemaal niet zo eenvoudig en vanzelfsprekend namelijk...
