Reactie: Myra White is een schoolvoorbeeld (pun intended) van het blind toepassen van het industriële denken op een totaal andere (kennis) maatschappij en economie. De groei van China zit voornamelijk in de industriële productie (kennen we zelf nog wel van na de tweede wereldoorlog). Nederland is inmiddels een kennisland. Er wordt nog door veel te veel managers vanuit het oude, industriële paradigma 'gemanaged'. Kenniswerkers vinden dat wel erg Myra.
Reactie: Het Nieuwe Werken is nieuw in die zin dat tegenwoordig iederéén het kan en niet alleen de 'duurdere posities', zoals NumoQuest ze noemt. Voorheen was het bij lange na niet voor iedere werknemer weggelegd om thuis te werken, of ergens anders dan op kantoor. Omdat het nu een maatschappelijk fenomeen is geworden, is er ook een etiket op geplakt: het Nieuwe Werken.
Maar het is ook daadwerkelijk een nieuwe manier van werken. Blackberries, iPhones, laptops, iPads, het zijn allemaal instrumenten die ingezet kunnen worden voor HNW. En bazen en werknemers maken er graag gebruik van. Ook de politiek ziet het zitten. Welke partij wil nou niet het fileprobleem oplossen? Volgens mij wil het kabinet zelfs een apart fonds oprichten voor thuiswerkers. Die krijgen dan geld van hun werkgever om hun werkplek thuis in te richten. Ook nieuw.
En wat ook nieuw is - maar waarschijnlijk wat meer tijd en moeite kost dan de aanschaf van een laptop of Blackberry - is de gedragsverandering waar in het artikel over wordt gerept. Kunnen alle bazen het wel aan dat hun werknemers af en toe uit hun zicht thuis zitten te werken? Ik ben benieuwd.
Reactie: De term Het Nieuwe Werken is inderdaad niet nieuw, maar door bijvoorbeeld maatschappelijke verandering en continue technologische vooruitgang haalt dit onderwerp steeds weer de actualiteit.
Voortbordurend op het stukje in bovenstaande artikel onder het kopje 'afspraken maken': Ja, je kunt als werknemer met beschikking over laptop + internetverbinding tegenwoordig overal werken; handig dat bedrijven dit mogelijk maken met alle voordelen (en in sommige gevallen nadelen) voor zowel werkgever als werknemer vandien.
Als 'Modern werkgever' is het dan ook belangrijk er aan te denken om managers en medewerkers de tools te bieden danwel om andere zaken van buitenaf te kunnen regelen zoals 'online declareren' en 'verlof inzien en aanvragen'.
Ik zeg dit met mijn Raet-pet op, maar in discussies rondom HNW lees je veel rondom 'productiviteit' en 'flexibiliteit' ten aanzien van werk uitvoeren rondom het primaire proces in organisaties. HNW moet je ook benaderen vanuit onderliggende en faciliterende secundaire processen, zoals bijvoorbeeld HRM. Er zijn veel oplossingen in de markt om op dit gebied Het Nieuwe Werken te faciliteren.
Reactie: Is het niet zo dat het meer van nature komt om iets negatiefs over iemands functioneren te zeggen en dat het daarmee dus veel oprechter overkomt? Ik denk dat veel managers aangeleerd is om feedback te geven en met name positief in de vorm van een compliment. Dat voelt een medewerker als zijnde niet helemaal oprecht en komt dus veel minder binnen. Daarentegen is kritiek op iemand werk vaak meer vanuit het hart. Volgens mij gaat het er dus om vooral oprecht en authentiek te zijn, teneinde een positief effect te bereiken.
Allereerst is mijn reactie ietwat satirisch neergepend en als u even tussen de regels door leest moet een ieder vooral doen wat die moet doen natuurlijk.
Ik wil even ingaan op uw reactie, 'that proves the point' die ik wil maken. Trucjes leren we 'aapjes' continue. Dat begint al in de kindertijd en feitelijk maakt het niet uit wat voor 'trucje' dit nu zou zijn. Elk kind, die staat heel leuk nog erg dicht bij diens natuur, leert en gebruikt het trucje op volkomen eigen manier.
Stapje verder is, ook dat is wetenschappelijk bewezen, dat sommige aapjes sommige trucjes helemaal niet oppakken. Niet omdat ze 'te dom' zouden zijn maar gewoonweg dat die niet bij de natuur van dat aapje paste. Zo is het precies met mensen.
Zie, en dat bewijst meteen mijn andere punt, PMA, PLA, NLP, PMS, 'frankly we don't care', is een trucje. De menselijke natuur is bol van vermogen zich aan te passen naar vrijwel allerlei omstandigheden die we maar tegen komen. Daardoor hebben we ons een knappe overbevolking ge-evolueerd.
Daarbij hebben we iedereen nodig gehad, in welke vorm en op welk plekje dan ook. Ook zonder al die trucjes.
'Dat je weer jezelf kunt zijn.....'
Leuke phrase. Vele mensen weten NIT eens hoe ze van nature zouden zijn, laat staan dat ze u dat zouden kunnen verduidelijken. Ik neem even iet aan dat iemand 's morgens wakker wordt en denkt,'Das nou ook wat ..... ik voel me..... ik voel me .... nee, ik voel.... weet je wat ik bel mw. Keunings want misschien heb ik ergens wel een paar 'bad clusters' en dan ...'
[Lees even de ironie daar ik ook automatiseerder ben ;O)]
Nee, als je niet goed kunt neerzetten voor jezelf wie je bent, maar iedereen maar roept wat je zou moeten of WIL zijn, omdat je ALLES zou kunnen zijn wie je maar wil zijn, kan dit knap lastig wel eens zijn voor hen die geen strakke schoenen aan hebben.
Weet u wat de natuur doet met zo iemand? Juist, laat diegene zich aanpassen naar de veranderde omstandigheden en nu is het zo dat de één dat wat beter af gaat als een ander. Niettemin, even verwijzend naar mijn punt, kunt ook u niet zeggen waar dan wel naar te moeten kijken, ook een stelling die ik eerder beantwoordde.
Uw derde punt 'proves another point'. Jammer dat u dat zo stelt. Het zou juist uw zaak MOETEN zijn te weten waar u naar toe werkt want zoals u het stelt durf ik de bewering aan,''Geef iemand een citroen, laat die er zich op concentreren en diens 'bad clusters' komen vanzelf bovendrijven en dat is wanneer je trek krijgt in citroenthee.'' Als iemand er maar genoeg energie in steekt, zal die dat ongetwijfeld gaan geloven maar of dit constructief ergens toe leiden zal.... niet te meten.
Coachen, tenminste volgens onze bescheiden mening.
'Coachen kan alleen als de coach in een bepaalde merite/discipline zich voor langere tijd heeft bewezen, waardoor hij door menselijk inzicht en ervaring dit kan overbrengen op een pupil/trainee/coachee.'
Dit laatste alleen als diegene er natuurlijk duidelijke affiniteit mee bezit, anders is het domweg zinloos.
Dit geld overigens voor alle soorten van begeleiding en als je geen mensenkennis bezit, en ter zake niet kundig bent, moet je denk ik jezelf ook geen coach noemen, is onze bescheiden mening.
Maar, we laten ieder graag zijn of haar 'ding' doen maar ventileren hier slechts een bescheiden mening met een knipoog. Als u goed had gelezen laten we een ieder graag met haar en zijn beschikkingsrecht. Zo eenvoudig is dat.
Laat onverlet, als je geen duidelijk en onafhankelijk beeld hebt van hoe die persoon zou moeten zijn, wanneer alles goed zou zijn verlopen voor die persoon, dan blijf je maar 'iets' doen en je hebt totaal geen basis of wat dan ook, om concreet naar toe te werken.
Zo eenvoudig is dat en dat met alle respect voor hen die hier anders over denken.
Wat een leuke reactie! Ik heb me zitten verkneukelen. Er zit een heleboel waarheid in. Prima om de knuppel in het hoenderhok te gooien. Alleen mis je een paar punten.
1. Ik wil helemaal niet dat iemand anders wordt dan h/zij is.
2. Ik doe niet aan trucjes of aapjes een kunstje leren
3. Ik heb geen enkel beeld bij hoe iemand zou moeten zijn of worden. Dat is mijn zaak niet.
Coaching is een grote schoonmaak in je brein, zeker als je dat met PMA doet. Als je wilt weten hoe dat werkt, google dan eens op progressive mental alignment. Het is een op wetenschappelijk (brein) onderzoek gebaseerde methode die bad clusters opspoort, zodat je weer gewoon jezelf kunt zijn.
En ik ben het met je eens: coachee is een rotwoord. Als je een beter woord weet, houd ik me aanbevolen.
Reactie: Ik heb even naar het artikel gekeken en we hebben naar de reactie gekeken. Ik denk dat het artikel is ingegeven door een hele gezonde scepsis in de materie of wereld die 'therapie' heet en al die mensen die zich plots ineens 'coach' zijn gaan noemen.
Er zijn er zelfs een enkeling die noemen zichzelf al 'coach-coach', hoe dit laatste dan ook moge worden gezien. Toen 'therapeuten' zichzelf belang gingen toedichten, kwamen er allerlei stromingen en zijtakken en nieuwe stromingen en daar weer een afgeleide van dat we nu, als we al die reacties en publicaties maar moeten geloven, en nu staan we voor een leger therapeuten en coaches waar een beetje Lama de hik van krijgt en spontaan begint te spugen.
We kunnen roepen wat we willen, onszelf valideren dat het een lieve lust is, kijk even naar voorgaande reactie en lezer[es] begrijpt vast wel een beetje wat ik bedoel. Ik geef u graag even de hele simpele en volgende stelling;
Vrijwel geen enkele 'self proclaimed' therapeut of coach, althans, meer dan 95% van het bestaande continium, is ook maar in staat iets constructiefs voor een persoon in welke zin dan maar ook te betekenen. Sorry mocht u zich tot die grote groep rekenen. Ik zeg dit namelijk ook met reden, om de knuppel maar in het hoenderhok te gooien.
De grootste redenen zijn de volgenden
- Inzicht
U als coach of therapeut heeft geen enkel idee, hoogstens een vermoeden, hoe iemand van nature in elkaar behoort te steken. En alleen daardoor alleen al gaat uw methodiekje in 95% van die gevallen niet eens op.
- Gezwam in de marge
Met gezwam in de marge word hier bedoeld dat je allerlei 'trucjes' moet gaan bedenken de 'coachee', ook al zo'n woord, ergens van te moeten overtuigen en veel van die trucjes zijn verwant aan een ernstig ding genaamd Manipulatie.
Nu maakt het mij geen zier uit hoe je het noemen wilt. NLP, Geen LP, PMA, PMS..... ik vind het priiiiiiima! Zolang je de 'coachee' maar helpt naar zijn of haar eigen weg.
En daar zit het hem nu in. Die kennen jullie 'therapeuten' en 'coaches' 99% van de 100% NIET. Nu gebeuren en twee dingen. De helft van u gaat arrogant verder want je zou toch eens een stukje in waarheid kunnen lezen en de tweede helft gaat op achterste benen staan.
Wie is die eikel die dit zo durft te zeggen. Hij kent mij niet..... weet je wel hoeveel ik heb geinvest......
Maar natuurlijk. Als je even nuchter na denkt ga je begrijpen dat je pas iemand bereiken kan wanneer je hem of haar op persoonlijke merite kunt aanspreken en daar komen we dan tot een derde. Als je met iemand spreekt heeft die diens 'eigen visie/waarheid. Die is gekleurd door achtergrond, jeugd, opleidingen werk en ervaringen. U, de therapeut/coach kan alleen maar afgaan op wat hij of zij, op de manier en in de eigen kleur, u de dingen verteld.
Kloppen die dingen dan nog wel? Als u vind dat dat zo is dan moet u vooral lekker doorgaan zoals u aan het doen bent. Als u denkt dat uw moment gekomen is een paar dingen gewoon eens te heroverwegen..... denk dan eens heel eenvoudig na.
Het is allang 'wetenschappelijk' vastgesteld, dat wanneer je een aapje iets leert wat het aapje van nature niet eigen is, dan gaat dat aapje heel gauw over tot de orde van de dag. Breng je dat aapje in verwarring, dan zal het niet lang duren voor hij zijn hoofd een paar maal zal schudden en weer over zal gaan tot de orde van de dag.
Waarom? Dat is nu eenmaal de natuur van dat aapje. Zou dit voor de mens anders zijn? Kort en goed.
Noem jezelf coach, noem jezelf therapeut maar dan alleen wanneer je volmondig kan zeggen dat de natuur van diegene die je gaat behandelen of coachen, jou volledig bekend is. Kijk dan of die er goed in staat en als die te ver daar vanaf staat, dan kan het zijn dat die een coach of therapeut nodig heeft.
En mocht diegene dat nou zelf helemaal niet vinden, dan zou het zomaar kunnen zijn dat die vind lekker bezig te zijn. Vooral zo laten. Ga niet roepen dat iemand 'waarschijnlijk' wel eens baat zou kunnen hebben bij een coach of therapeut, want dan doe je namelijk maar aan één ding, jezelf valideren en een ander proberen te overtuigen dat dat zo is.
Gaat dat werken denk je? Ik zou jullie allemaal even een blik willen gunnen in een miljarden industrie de pedagogische en psychiatrische gezondheidszorg. Miljarden worden daar verkwanseld aan zaken die er niet toe doen, geen enkel effect ressorteert maar wil in stand wordt gehouden onder de noemer 'wetenschappelijk verantwoord'. Geen van die hotemetoten kan u of mij wijs maken welke toegevoegde waarde zij hebben bij hen aan hun toevertrouwd.
Wil je effectiviteit kunnen meten? Zorg dan allereerst dat je als 'therapeut/coach' met >80% kunt zeggen HOE iemand in normale doen zou moeten zijn. Pas dan heb je iets om naartoe te kunnen werken. Mensen presteren namelijk het meest als zij volkomen zichzelf kunnen zijn.
Kun je dat niet? an kent u als lezer[es] vast mijn standpunt wel. Of ik hier verder wakker van zal liggen? Niet van dit onderwerp, een hele terechte overigens, niet van voorgaande mening en niet van kritieken die zelfvaliderend zijn.
Reactie: Slim onderhandelen in de betekenis van ''goed voor mij en slecht voor de ander'' kun je maar één maal doen. Daarna is de relatie verziekt. Is dus niets voor de meeste overleg- en onderhandelingssituaties binnen dezelfde onderneming of met vaste leveranciers of klanten. Daar is het onderhandelen op argumenten richting een uitkomst die recht doet aan de belangen van beide partijen (zeg liever: partners in een doorgaande relatie) de enig toekomstgerichte methode.
Reactie: Ik denk dat een groot deel van het succes van coachingtrajecten afhangt van het lef van de coachee om naar zichzelf te kijken. En uiteraard van de kwaliteit van de coach, die de coachee helpt om dat punt te bereiken. Als een coach en coachee beiden vertrouwen hebben in elkaar en in de methodiek die ze hanteren, is er een goede kans dat het traject effect heeft.
Hardlopen, mediteren, yoga, boksen, of een wandelvakantie in de Kaukasus: het zijn allemaal manieren om ons bewuste denken op een laag pitje te zetten en onbewuste beelden en gevoelens boven te laten komen. Die zijn verbonden met emoties die voor het grootste deel ons handelen en denken bepalen. Al die methodieken hebben dus een effect.
Een goede coach slaagt erin om dat effect helder te krijgen, onbewuste gedachten en gevoelens bewust te maken en vervolgens mensen te laten kiezen wat ze daarmee willen doen. Het kan betekenen dat je ander gedrag gaat inzetten, of dat je bewuster kiest voor bepaald gedrag. Of dat je lekker doorgaat zoals daarvoor. Dat is ook een keuze.
Ik werk met PMA omdat het een effectieve manier is om in korte tijd onbewuste gedachten en gevoelens boven water te krijgen. Maar er zijn zeker ook andere methodes die werken.
En wetenschappelijk onderzoek: Het lijkt me goed om dit te doen, maar het lijkt me heel erg lastig om een betrouwbare en controleerbare onderzoeksmethodiek op poten te zetten.
Reactie: Wat Freek zegt, sluit ik me helemaal bij aan. Je wordt gemotiveerd door twee krachten. Winst en verlies. De balans op de schaal van winst en verlies bepaalt hoe je het best te motiveren bent. Zelf wordt ik sterker gemotiveerd door te behalen plezier of winst en tegelijkertijd heb ik ook een beetje van de pijn van het verlies nodig. Bij jou en dus ook bij je medewerkers kan (en zal) dit anders zijn. Het is de kunst om deze motivatie strategie te herkennen van je collega's zodat je ze zo effectief mogelijk kunt helpen.
Reactie: Ineens zie ik dit en sinds vandaag ben ik ook nog beschikbaar, beschikbaar om mijn passie te volgen. Ik ben salesspecialist en wil dat ook combineren met vibe management. Thanks, ga ik meteen mee aan de slag.
Reactie: Dit is een zeer herkenbaar verhaal. Ik werk dagelijks met een grote groep Gen Y-ers en een Agile aanpak past daar erg goed bij. Wel dient menig jonge ontwikkelaar aanvankelijk goed begeleid te worden. Zelfstandigheid en verantwoordelijkheid zijn niet altijd vanaf dag 1 vanzelfsprekend.
Een veel grotere uitdaging om deze groep gestimuleerd te houden is wellicht het feit dat de aansturing meestal plaatsvindt door Gen X-ers. Mijn ervaring is dat het voor hen vaak erg moeilijk is om de overstap van waterval naar Agile te maken. Zij zijn gewend om zich vast te klampen aan de (schijn)zekerheid van een pak papier (de specs).
Helaas hebben we nog onvoldoende geleerd van het verleden. Volgens mij is nu wel vaak genoeg aangetoond dat softwareprojecten zich vooraf niet helemaal uit laten tekenen.
Laten we Gen Y dus maar wat meer de ruimte geven en wees verwonderd over het resultaat.
