Reactie: Op dit moment is financiering lastig te vinden. Veel ondernemers zoeken dan ook succesvol naar andere kanalen. Dit is dan ook de reden waarom een economenhuis een beta product van een nieuw bank model hebben gelanceerd.
Dit bank model is opgezet voor en door ondernemers. Tijdens deze bèta versie financiert MILK vanuit eigen middelen en uit middelen van mede-ondernemers collega MKB bedrijven. In samenwerking met een participatiemaatschappij kan op deze manier financiering aangeboden worden in de vorm van eigen en vreemd vermogen. Zo hebben MKB ondernemers de keuze wat het beste past bij de fase van hun onderneming. Het unieke van dit nieuwe bankmodel is dat MKB bedrijven worden gefinancierd door andere MKB bedrijven, maar naast de financiering wordt de MKB ondernemer ook, door andere collega ondernemers, gemonitored en begeleid. Dit met als doel om de MKB onderneming structureel op een hoger nivo te krijgen. Dit zorgt voor prestatieverbetering en bedrijfsgroei
Mark Visser
http://www.toegangtotgeld.nl; http://www.milksf.nl
Reactie: Helemaal eens met de noodzaak dit eens aan een onderzoek te onderwerpen. Ik mis bij veel marketingplannen en activiteiten ook een aantal vaste waarden, zoals hoe activiteiten aansluiten op de doelstellingen van het bedrijf, hoe objectieven en strategieën aansluiten op de tactieken die losgelaten worden op campagnes. Ik heb over het algemeen het idee dat finance en marketing te weinig op een lijn zitten. In mijn boek heb ik dit uitgebreid belicht. http://bit.ly/9e9R9X
Reactie: Helaas ook herkenbaar voor mij en wellicht voor velen... een zeker percentage van de bevolking is psychopaat en helaas zijn deze vaak te vinden op leidinggevende posities, waar het kleineren en afserveren van, met name minder ervaren, ondergeschikten als ''daadkrachtig'' wordt uitgelegd naar de bovenliggende managementslaag.
Dit terwijl mensen vaak vele beter tot hun recht komen als ze wat extra ruimte krijgen om zaken goed uit te zoeken wat de productiviteit op de langere termijn ten goede komt. MAar dit soort ''managers'' heeft geen interesse in de langere termijn en zijn meer bezig met bevrediging van hun ziekelijke machtswellust.
Zou dit misschien de reden zijn dat inmiddels 1 miljoen Nederlanders aan de ''antidepressiva'' of andere bewustzijnsdempende drugs is?
Voor mij wat dit de aanleiding om verslaafd te raken aan een dergelijk, door de huisarts voorgeschreven, middel (seroxat) hetgeen me bij de afkick bijna het leven heeft gekost. Bedankt ''managers'' zullen we maar zeggen. Maar alles is een leermoment en ''what doesn't kill you makes you stronger''. Bij misbruik of ''mobbing'' door een incapabele manager direct escaleren, net als bij de pestkoppen op het schoolplein werkt niets doen meestal averechts.
Reactie: Dat ''monitoren'' lijkt me een haast onmogelijke zaak, mensen twitteren ook in hun vrije tijd en gebruiken synoniemen. Verspilde moeite denk ik, regels en afspraken zijn goed, maar ik denk dat het beter is om op de werknemers te vertrouwen dan om al hun twitter en blog gedrag na te gaan checken.
Reactie: Goede ontwikkeling dat men in Nederland zich steeds meer de toegevoegde waarde van mediation gaat realiseren. Dit artikel legt het accent op daarmee samenhangende omzetverhoging van mediators. Als manager, maar vooral ook als mediator vind ik het uitermate belangrijk ons te realiseren dat de inzet van mediation mensen en organisaties of bedrijven veel negatieve energie en veel kosten kan besparen. (Slepende)conflicten zijn niet alleen voor betrokkenen en hun omgeving naar, maar kosten ook tijd en geld! Denk onder andere maar eens aan de kosten van verloren arbeidstijd bij conlicten op de werkvloer, of onnodig conflictgerelateerd ziekteverzuim! En: ook al eens gedacht aan de inzet van mediation om een mogelijk conflict te voorkómen? Of klachten van klanten effectief te helpen oplossen? Of een mediator te vragen een lastig dilemma te helpen oplossen? Het kan met mediation!
Marijke Walhout, Manager en NMI-gecertificeerd mediator.
Reactie: Heel terecht dit artikel. Met name voor al die mensen die voor korte opdrachten bij opdrachtgevers werken en vaak als kapstok werden en worden gebruikt voor allerlei negatieve zaken. Niet dat ik daar persoonlijk zo wakker van lig, het zijn zaken die voor komen.
Het is net zoals het 'nemen' van een pen, doosje nietjes of paperclips, blocknote, ringband of zelfs meer. Dat kun je simpel in twee onderverdelen. Het 'nemen' zonder vragen, of het je gewoon toe eigenen omdat je thuis iets nodig hebt.
Persoonlijk bestaat er voor mezelf een hele duidelijke scheidslijn. Vraag het en je weet het. Zaken voor de zaak horen op de zaak. Zo eenvoudig werkt het. Als Interimmer weet ik dat het voor komt dat je klaar bent met je opdracht, bij een organisatie vertrekt en gebruikte zaken zoals de ringband in je map, een of meerdere pennen, markeerstift, niet weer terug legt. Ik geloof niet dat er ook maar iemand zal zijn die dat als diefstal zal aanmerken.
Maar wanneer het gaat om grotere zaken, en ook die heb ik meegemaakt, dan haak ik af. Dus die dvd met 'bedrijfsgegevens' die 'ter bestudering' mee word genomen? Absolute ' not done' terwijl we weten dat dat vaak gebeurd. Een stapel uitgerolde laptops in een gebouw die 's nachts worden weggehaald, het gebeurd. Zo ook met declaratie gedrag.
Ik ben van mening dat degene die door een rechter wordt veroordeeld, er rekening mee mag houden dat onderzoekskosten mee mogen worden genomen in het hele proces. Wat mij betreft tenminste wel.
Reactie: Ik ben bang dat dit artikel volledig de mist in zal gaan in de praktijk. Vooral binnen Nederland en de Nederlandse regelgeving. In Nederland is een ieder vrij om te zeggen en te schrijven wat iemand verkiest.
Het is ontegenzeggelijk van belang dat een werkgever wellicht de moeite zou kunnen nemen werknemers te wijzen op de negatieve kant van het gebruik van social networks en blogs. Ik zie niet in hoe dat dan vervolgens nog eens zou moeten kunnen worden gecontroleerd. Het is immers niet aan een werkgever te controleren wat ik in mijn vrije tijd aan het doen ben.
Wanneer ik me op een dusdanige negatieve wijze uit zou laten over mijn werk of opdrachtgever? Dan denk ik dat er grond tot gesprek zal zijn maar verder? Het artikel op zich is natuurlijk wel weer een eyeopener in de zin dat ook werknemers zich bewust moeten blijven dat diens gedragingen op het internet ook door de goe-gemeente kan worden gelezen.
Helaas zal de uitleg niet voor iedereen zijn weggelegd omdat je altijd mensen zult blijven houden die, en heel terecht me dunkt, een beroep zullen blijven doen op diens individuele vrijheid. Wel zouden houding en uitlatingen, wanneer de naam van een werkgever in het geding dreigt te komen, besproken kunnen worden.
Social media Policy? Wellicht een aanrader maar dan wel vrijblijvend ingericht.
Reactie: HRM-functionarissen, die zich herkennen in deze probleemstelling, hebben een fout gemaakt bij het zoeken van een job. Laat ze nu niet een tweede fout maken. Neem gewoon ontslag want vertrouwen bestaat sowieso niet en HRM is onbelangrijk.
Nog steeds is het mogelijk om met relatief simpele aanpassingen een stuk slimmer te werken. Soms is het verzetten van wat bureaus al een hele verbetering. De focus ligt nog vaak op de ict,die eigenlijk alleen maar faciliterend kan werken. Procesergomomie is mogelijk nog veel belangrijker.
Reactie: Er zijn aan het functioneren van beetje uitgebreide HR best wel meer zaken op te hangen, overigens dit hier slechts ter illustratie en zeker niet persoonlijk bedoeld. Op veel vlakken probeert een HR zich op een positieve wijze te profileren terwijl ze vaak niet meer zijn dan een verzameling van disciplines die alleen administratief iets te betekenen heeft.
Wanneer we het HR gaan opzadelen met hogere verantwoordelijkheden zoals aanname en ontslag beleid, geef ik u in overpeinzing dat dit een beetje organisatie enorme bedragen kost en heeft gekost, zonder dat men daar vaak weet van heeft.
De oorzaak ligt hem in simpel onvermogen inschattingen te kunnen maken die juist ondersteunend voor management zou moeten werken. Hierdoor verlaten waardevolle krachten de organisatie vaak en komen waardevolle krachten niet eens binnen.
Toegegeven, iets dergelijks is nu eenmaal erg moeilijk te meten maar de wetenschap dat een HR intrinsiek nu eenmaal geen juiste afweging kan maken, iets wat ze overigens in de praktijk wel graag wil, geeft het al aan.
In een eerder artikel refereerde ik al dat HR wat dit soort zaken, ook lezende het artikel, niet meer is dan een veredeld doorgeefluik.
