Reactie: Het is essentieel dat wij ons focussen waar wij invloed op hebben en niet op de zaken dat wij dat niet hebben. Het gedrag van een ander, zeker als deze een hogere positie heeft, is vaak heel ingewikkeld. Dus bemoei je daar niet mee. Bemoei je met zaken waar je wel invloed op hebt.
Heb je een conflict in waarden, zijn de waarden van het bedrijf anders dan je eigen waarden? Dan moet je goed nadenken in hoeverre je daar moet blijven werken.
groet,
Guido
Reactie: Interessant en zinvol artikel, maar die overload zal niet verdwijnen. Dat is inherent aan internet.
Het lijkt me belangrijker om er voor te zorgen dat informatie goed en snel gefilterd wordt en mogelijk moeten mensen daarbij geholpen worden. Daarbj is het organiseren van dit soort zaken belangrijk. Je bundelt als het ware de informatie en zo kom je tot de kern.
Hoewel internet dus ook nadelen heeft, vind ik persoonlijk dat het niet opweegt tegen de voordelen. Je moet er alleen mee leren werken.
Reactie: De doelstelling van risicomanagement is om de continuďteit en integriteit van bedrijf, pand of organisatie te behouden. Met integriteit wordt met name bedoeld de bescherming van het imago van de firma. Indien aan deze zaken te kort wordt geschoten kan de naam en faam van de organisatie onherstelbare beschadigingen oplopen. Imagoschade heeft voor herstel meer tijd nodig dan voor het niveau waarop de goede naam staat. Vergeet in deze dus ook niet het steeds belangrijk worden van ''digitaal risicomanagement''.
Reactie: Een erg zinnig artikel. Het heeft mij al veel vaker verbaast dat iets basaal als Risico management geen deel uit maakt van de organisatie. Allereerst dient dit een zaak te zijn die een ieder strak tussen de oren moet zitten.
Ik geef u even een simpel voorbeeld. Bij de Shell is jaren geleden al het E2E principe ingevoerd. Dit werd van bovenaf opgelegd.
Wat is een E2E.
Een 'End 2 End' procedure stelt elk individu binnen de organisatie verantwoordelijk voor de opgenomen taken of gevallen die men dagelijks tegenkomt. Dat gaat erg ver in sommige opzichten, volgens buitenstaanders.
Wanneer ik als individu van de organisatie iets signaleer, word ik automatisch eigenaar van een situatie of een probleem. Mijn collega, die dit principe kent, zal zich meteen collegiaal naast mij plaatsen om een bepaalde situatie op dan wel aan te pakken. Ik blijf 'eigenaar' van die situatie tot ik het aan de juiste collega heb overgedragen en dan nog geld er de plicht tot communicatie van een ieder, elkaar op de hoogte te houden van 'een afloop'.
Twee voorbeelden.
Ik constateer bijvoorbeeld dat er markt tendensen zijn die een grote negatieve impact hebben op de organisatie. Ik neem dit op met de juiste mensen binnen de organisatie. Ik draag de informatie over en blijf in de informatie keten.
Ongeacht of ik zelf actie moet nemen of niet, ik blijf wel betrokken. Bij de organisatie en dat ene geval.
Een tweede.
Ik kom op de zaak en constateer dat er tegels in het voetpad aardig zijn verzakt. Ik heb dan de morele verantwoordelijkheid dit te melden bij een facilitair persoon die meteen actie neemt. Men plaatst dan een hekje om te voorkomen dat anderen per ongeluk zich zouden kunnen bezeren.
Hoe het ook zij, het gaat om een 'collectieve verantwoordelijkheid' die de saamhorigheid binnen de organisatie vergroot. Met heeft oog voor elkaar en elkaars mening en visie.
Het enige wat dit m.i. vaak tegenhoud is dadendrang, overambitie, scoringsdrift en een houding van 'het zal allemaal uiteindelijk wel goed komen'.
Het bevreemdende is waarschijnlijk, in mijn ogen dan van uit de plek van een programma/project manager, dat een onderwerp zoals deze, gewoon deel uit maakt van de Prince II routine. Ik zou een ieder willen aanraden eens een blik te werken op een standaard templade van een Project Initiatie Document.[PID] Het is een standaard document waarbij u straffeloos delen van dit document kunt overhevelen naar andere procesvormen.
Mocht u meer willen weten? Ik vertel het u graag. Zo eenvoudig is dat.
Reactie: Dit is een heel erg zinnig artikel. Menig uur gaat verloren door irrelevante informatie en het ontvangen van dergelijke irrelevante informatie.
Veel mensen denken iets te zullen missen als ze niet alles hebben gelezen om daarna alleen maar tot de conclusie te komen dat een aanzienlijk deel van die informatie geen zakelijk relevantie bevat. Ik kan u twee voorbeelden geven.
Veel emails bijvoorbeeld bevat informatie die ook 'centraal' kan worden gedeeld. In plaats van allerhande attachments mee te zenden zou men veel vaker kunnen overwegen bepaalde 'deel informatie' centraal ter beschikking te stellen.
Het tweede voorbeeld is bijvoorbeeld welke informatie iemand graag wil ontvangen. Als je alle informatie op een hoop veegt word het inderdaad een overdaad aan data waarbij je je af moet vragen of dergelijke ongestructureerd werken wel zo handig is.
Hier kan de IT een bijzonder goede bondgenoot zijn maar het vraagt ook wel een klein beetje willen en discipline. Hou zaken gescheiden. Prive is prive en zakelijk zakelijk. Je ziet namelijk veel mensen vaak verschillende email accounts controleren, vele malen per dag, bang om ook maar niets te hoeven missen.
Een hele aardige kan zijn jezelf aanleren dat je vakliteratuur, die niet meteen zakelijke relevantie heeft maar het volgen van ontwikkelingen, te ontvangen op een prive account. Dat brengt een striktere scheiding aan tussen zakelijke relevantie en de wens op de hoogte te willen blijven van ontwikkelingen. Ik garandeer u dat het plots een stuk overzichtelijker en makkelijker word.
IT is een prachtig middel om die scheidingen aan te brengen en ik adviseer u dan ook eens te gaan praten met uw IT dienst of een kleine seminar te volgen die u daarbij helpt.
Onthou, je mist niet zo snel erg veel informatie als u die goed structureert.
Reactie: Het is erg belangrijk steeds je eigen te blijven motiveren.
Uiteindelijk is er niets beter dan thuiswerken.
Het is niet altijd even eenvoudig maar er zijn wel systemen die het mensen toch makkelijk maken geld te verdienen.
Schrijf je even in en alles zal je duidelijk worden.
http://www.business-life.be
Reactie: Leuk artikel met goede tips, toch is het reduceren van stress makkelijker gezegd dan gedaan. (Een vorm van) Meditatie blijft een goed hulpmiddel.
Reactie: Klinkt inderdaad als een mooi onderzoek. Maakt ook duidelijk dat het noodzakelijk is om de verschillende communicatiestromen naadloos met elkaar te integreren. Wij hebben dit voor verschillende ondernemers gedaan op basis van Zimbra en de Business Messaging Server. De resultaten zijn inderdaad wonderbaarlijk goed.
Reactie: @ Meneer Aart
In de Muppet Show zitten ook mooie staaltjes van indruk maken en jezelf presenteren.
Nieuwe titel; MMM (Muppet Manifestatie Management).
In de hype / zoektocht naar het leiderschap kijken we ook naar de excessen en uitersten in stijlen, gedrag en andere kenmerken.
Door de focus op dit thema, onder andere veroorzaakt door druk vanuit crisis situaties, verkokerd de zoektocht zich tot Het leiderschap of De ideale leider.
Veel artikelen, boeken en onderzoeken richten zich op het definiërende van het beste profiel. En dat is dus onzin. Er is geen “beste of ideaal profiel”.
Het op enig moment beďnvloeden van mensen en situaties is tijd, plaat en context afhankelijk.
En niet ieder mens kan alle rollen spelen die het best passen bij alle verschillende situaties.
Vandaar alle typetjes in de wereld van cultuur & theater (toneel, film, cabaret ed) en in het entertainment wat we bedrijfsleven & managent noemen (recruiters, hunters, W&S bureaus, hele HR afdelingen ed).
Ook daar zien we typecasting als verheven specialisme om uiteindelijk zoveel mogelijk kaartjes (aandeeltjes) te verkopen door het onderste uit het bedrijf te halen met inzet van de beste mensen. Het is net voetbal; we hebben er ook allemaal verstand van. We willen allemaal als “manager”op het podium staan. Van RvC en RvB tot aan enthousiaste medewerker van de werkvloer. En allemaal weten we hoe het zou moeten – vanuit ons individuele belangenperspectief.
Het wordt alleen zo druk op het podium. Zo vol ook. Je zou er haast af vallen.
Om dit te voorkomen hebben we hiërarchie en inspraakmodellen bedacht.
Bedrijfjes worden harkjes met horizontale en verticale niveaus en spelregels zijn wetten en regelgeving (WOR, statuten, werkoverleg, handboeken ed).
Wil je je macht of invloed in dit soort beknottende structuren manifesteren dan zul je dus wat anders uit de kast moeten trekken dan het je houden aan de geschreven of ongeschreven wetten van je formele machteloze positie (functie).
Een middel is dan te grijpen naar “over-acting”. Geveinsd authentiek gedrag met als insteek “jij belangrijk maar ik belangrijker”.
Dan pas wordt het leuk voor de toeschouwers. Een karakterfilm veranderd in een komedie.
En dus is er een humoristische rol weggelegd voor de indruk(te) makers in het theater dat bedrijfsleven heet. Bekijk het als publiek in het theater van de lach.
Zonder bepaalde types zou het erg kleurloos worden. Dus veroordeel niet want dan zouden psychiatrische instellingen nog voller zitten. Geeft de clown en zijn creativiteit een bedrijfseconomisch verantwoord podium in het bedrijf.
Note; het verschil tussen een kaartje voor cultuur en een aandeeltje in het bedrijf is dat het ene leidt tot instant mentale bevrediging (het summum van consumeren zonder residu) en het ander het gevoel van macht geeft met een lang naijlend effect van frustratie ten aanzien van het resultaat. Deze brug moet te slaan zijn zonder subsidie.
Reactie: Geef risico's geen kans. Uit onderzoek van TNS-Nipo blijkt dat ondernemers onvoldoende maatregelen hebben getroffen tegen risico's, zoals brand en ziekteverzuim. Doe de risicoscan op www.bedrijfsrisicoverkenner.nl om te kijken of uw risico's voldoende zijn afgedekt.
Reactie: Onzin. Winkeliers verliezen geen omzet aan internet omdat ze niet met hun tijd meegaan. Ze verliezen omzet aan internet omdat ze geen waarde toevoegen. Door alleen maar goedkope krachten zonder enige kennis in de winkel te zetten krijg je als klant geen enkel zinvol advies. Daarmee onderscheiden ze zich niet en dus keert de klant zijn rug toe naar de winkel en zoekt & besteld op internet.
De goede uitzonderingen zoals Boudisque in Utrecht bewijzen dat je nog uitstekend kunt overleven. Zelfs met de verkoop van muziek wat gratis op internet beschikbaar is, als je maar waarde toevoegt.
Reactie: Dat er in bedrijven zo veel fouten worden gemaakt vindt iedereen gewoon en daarom is het ook niet zo moeilijk om fouten toe te geven. Terwijl hart voor het werk hebben toch wel een eerste vereiste is bij het leveren van kwaliteit, zo laat onderzoek in de lilaca zien. Wanneer iemand hart voor de zaak heeft, zal hij er plezier in hebben het werk zo goed mogelijk te doen. Diegene zal het ook leuk vinden om dingen verder te brengen in het werk en initiatieven nemen; zonder dat hij bang is dat dit niet in goede aarde valt. Bovendien komt iemand die lilaca studeert daarbij zelf tot verdere ontplooiing, en krijgt hij inzicht in wat het betekent iets ‘fout’ te doen of fouten toe te geven.
