Reactie: Mooi hé. Als je niets te verliezen denkt te hebben heb je ook geen angsten.
Dus je moet je op een NLP-achtige manier ontkoppelen van schijnbare en vaak door de sociaal maatschappelijke context ingegeven) verliespunten en de onzekerheden verdwijnen.
Natuurlijk mag je er ook een paar houden voor je eigen menswaardigheid. Maar wel even kritich selectief zijn.
Reactie: Grappig maar zal het wel niet snappen.
Volgens mij zijn dit juist punten om niet (te hoeven) communiceren.
En daar kun je wel wat mee.
Per slot van rekening is de moderne opvatting van management nl. Leiderschap.
En een leider communiceert minimaal en observeert en intervenieert maximaal.
Staccato, dirigerend en vooruit.
De tijd verdoen met deze vijf punten ontneemt je de mogelijkheid om persoonlijk te scoren in al die kort-door-de-bocht meetings die je op één dag kunt hebben.
We zitten per slot van rekening in een soort hit and run tijdperk.
En de week heeft maar zo weinig werkuren!
Reactie: Leuk artikel. Maar het is maar één knuppel in het overvolle managementhoenderhok.
Wat dat betreft is ondernemersland net een legbatterij waar elke kip zijn eigen ei het mooiste en beste vindt. En het grootst natuurlijk; om Freud en haantjesgedrag niet te vergeten. De advies en consultancy branche profiteert er lustig van mee. En elke zichzelf respecterende afgestudeerde schrijft zijn eigen boekje over zijn zelfbedachte model onder de noemer Uniek & Authentiek als variatie op een thema.
Maar ik heb nog wel 13 managementproblemen die je aan de kapstok van leiderschap kunt hangen.
Dus even één niveau hoger; ruil je titel Manager in voor Leider en je bent de The King of the Chickenfarm *
Reactie: Inderdaad lees ik in bovenstaande stukken nogal wat verkapte reclame. Daar komt bij, zulke burootjes zijn vaak niet te betalen.
Ik ben iets meer dan 35 % arbeidsongeschikt maar kan je garanderen dat dat niet vanwege een rijk inkomen was. Ik verdiende 8,60 per uur, en dan ben je ruim 50.
Inmiddels de 55 grens behaald en dus nu 55+ te noemen. Werk al ruim 2 jaar elders maar met een tijdelijk contract, ook zo'n constructie die ik bizar durf te noemen. Mijn vorige werk (van die vette 8,60 per uur) had die eigenschap ook, 3 x tijdelijk contract en dan hop dr uit. Als komend mrt mn contract verloopt moet ik maar weer afwachten, en dat zou stimulerend moeten werken? In het begin heb ik me compleet omgeschoold en op alles gestort wat met deze sector te maken heeft (zorg) maar na ruim 2 jaar heb je nog steeds geen garantie. En van die 350 euro WIA ga je het ook niet echt redden, en (zo las ik ergens) dan is dat echt wEl het probleem die mijn grenzen bepaalt. Ik heb 15 jaar een eigen bedrijfje gehad, de uitvinding ZZP was nog niet gedaan, maar vanwege leeftijd dachten man en ik, hij wat minder, ik een vaste baan en zo samen rustig wat ouder worden. Tijdens die sollicitatie procedure van mij overleed hij totaal out of the blue ... ik had geen andere keus dan die 8,60 te accepteren .... hoezo je hebt als oudere kansen ........ je wordt gewoon in hoeken gemanipuleerd waar niemand in hoort te komen.
En als welk buro dan ook mij (gratis!!) zegt dat het aan mijn instelling ligt en niet die van de werkgevers, daar wil ik nog wel eens even hartig mee babbelen.
Reactie: Ik meen dat de intentie van een vergadering is deze zo goed mogelijk te sturen. Mij irriteert meer de langdradigheid waarmee mensen aan het woord willen blijven. Ook hoe deze in herhaling vallen. Nu is de een wat sneller in zijn uitleg dan de ander maar dan nog is het de taak van de voorzitter dit in te korten. Deze heeft een belangrijke rol in het geheel. Men legt immers beslag op de tijd van anderen die op het eind van de vergadering genoodzaakt zijn hun reactie in te korten. Degenen die te vaak het woord nemen doen het vaak om gewoon iets te willen zeggen, gegrond of ongegrond. Ook een vorm van een stukje aandacht. Benader eens een keer degenen die uiteindelijk nooit hun mond open doen. Misschien voelen zij zich wel ondergesneeuwd door dit soort wauwelaars.
Reactie: Ten aanzien van de emoties en de indeling positief/negatief. Daarmee bedoel ik dus dat de emotie zelf een onprettig gevoel (=negatief) oplevert. Dat staat naar mijn smaak los van de functie. Angst bijvoorbeeld heeft veelal een bijzonder nuttige functie. Het waarschuwt ons voor gevaarlijke situaties. Maar wanneer die angst zich ook manifesteert in ongevaarlijke situaties (fobie) dan schiet het zijn doel voorbij.
Het betreft hier een aantal basisemoties. Naar mijn smaak is bijvoorbeeld 'opluchting' een variant op verrassing. Verrassingen kunnen zowel positief als negatief zijn, vandaar de kwalificatie 'neutraal'. Zo lijkt me voldoening een variant op blijheid.
Reactie: Wederom een artikel die de mensen op het verkeerde been zetten!
Terwijl in Managers-online een veel te positief verhaal over 55+ ‘ers wordt gezet, staat in Businesscompleet het tweede deel van het verhaal wat een stuk minder positief is.
Stop toch eens met deze onjuiste voorstelling van zaken te geven.
Het verhogen van het percentage dat werkt heeft twee oorzaken. Mensen kunnen niet eerder meer met pensioen, het vinden van jonge nieuwe werknemers is aan het teruglopen, daardoor komen ook intredende vrouwen aan de bak.
Prachtig mooi verhaal en we doen het zo goed volgens het UWV en natuurlijk ons kabinet!
In het andere bulletin staat ook een heel mooi verhaal over dit onderwerp, want helaas elk verhaal heeft twee kanten.
55= ‘ers die ontslagen worden of al in de WW zitten, die worden niet aangenomen, komen dus niet aan de bak, of je moet zo een specialist beroep hebben, dat daar geen jongeren voor te vinden zijn. Deze mensen zijn gewoon kansloos en na 1,5 jaar WW volgt de bijstand. Dus of voor een fooi werk zoeken of de armode ingaan. Dat mis ik dus in eerlijke berichtgeving en helaas geen enkele kritischer kanttekening in dit verhaal.
List en bedrog worden toegepast om ons te doen geloven dat het zo goed gaat, terwijl de verkoop van huizen, de verkoop in de detailhandel steeds verder terug loopt, de krisich in de EU oploopt, blijven we sprookjes publiceren. Jammer dat er op uw reactie daar niet een beetje tegengas in gegeven wordt.
Gelukkig kunnen de lezers reageren.
Reactie: Een herkenbaar artikel. Geluk wordt meer en meer wetenschappelijk onderzocht, in Nederland onder andere door Ruut Veenhoven. De beroepen die het meest bijdragen aan geluk hebben te maken met het 'betekenisvol zijn voor anderen'. Ik heb dit zelf ook ervaren in mijn werk. Sinds ik in het onderwijs werkzaam ben als trainer ervaar ik dat ik veel voor mijn studenten kan betekenen. Dit kost mij veel tijd en energie, maar levert mij zoveel meer op dat het zich dubbel en dwars 'terugbetaalt'. En dan heb ik het juist over de immateriele opbrengst. Ik combineer mijn docentschap met een baan in het bedrijfsleven en daar zie ik hetzelfde: Organisaties die zingeving uit het werk halen en alleen naar cijfers kijken verarmen de inzet van hun personeel. Daar waar het organisatiedoel mede wordt vormgegeven in lijn met zingeving/ maatschappelijke bijdrage zie je mensen meer van zichzelf geven en wordt een organisatie succesvoller.
Reactie: Ik reken mijzelf tot de mensen die een positieve kijk of het leven hebben. Voor mijzelf brengt dit talloze voordelen mee; positieve gebeurtenissen tellen voor mij zwaarder dan negatieve, waardoor ik energie blijf houden en mogelijkheden zie als het wat minder gaat. Ook denk ik dat het mij helpt om op dit moment te genieten wat ik heb, terwijl ik ook blij ben met mijn dromen en wensen voor de toekomst. En de mogelijkheden die ik heb om die te verwezenlijken.
Voor anderen is het denk ik prettig om een opgewekte collega te hebben. Daar maak je sneller een praatje mee, stel je makkelijker een vraag aan en motiveert meer om je best te doen voor je werk dat bij iemand die al snel bezwaren ziet, met tegenwerpingen komt of denkt dat 'het toch wel niets gaat worden'. Ik werk dan liever samen met een positieve, energieke collega die zich ook inzet voor de zaak!
Reactie: Een indeling waarbij je zes elementen als negatief bestempelt, één als neutraal en slechts één als negatief, lijkt mij toch wel nogal geforceerd. Als wetenschapper meen ik dat er altijd wel een evenwicht moet zijn. Angst negatief beschouwen, vind ik als eerste al een stap tever. Angst is positief, anders zou er geen prachtige theorie op van toepassing zijn van fight or flight (zelf noem ik'freeze' altijd apart maar ken die wel een almaar groter belang toe). Ik denk dat je elke stap dan ook kunstmatig kunt indelen in positief dan wel negatief.
Het komt misschien negatief over, maar iemand die altijd blij is, daar lopen de mensen met zelfmoordneigingen soms nog veel somberder bij (ik las recent nog een artikel dat in steden waar het gemiddelde 'geluk' hoger lag, dat er daar meer tot zelfmoord overgaan, misschien is dat wel het verband).
Zelf ben ik zo'n type dat altijd de goede kant van iets ziet, en eigenlijk verbergt voor anderen als ik zelf problemen heb, omdat ik uit christelijke naastenliefde hen dat niet wil aandoen. Toch gaf dat op termijn wat problemen in de periode na mijn echtscheiding omdat ik geen ruimte voor andere mensen maakte om dicht bij mij te komen. Mijn energie ging op die manier soms tegenover mezelf ook wat destructief werken. Nu heb ik weer het evenwicht gevonden en heb ik mensen aan wie ik wel vertel dat ik het soms moeilijker heb, en het gaat weer veel beter om tegenover de anderen nu OPRECHT geluk uit te stralen en alles als kinderrijkdom (niet kinderlast) en boeiend of interessant (niet 'lastig') te beschouwen, inclusief dat wat anderen problemen noemen en ik uitdagingen om een trapje hoger te gaan en me nuttig bezig te kunnen houden in mijn almaar korter wordende leven.
Het eerste artikel waarnaar verwezen wordt, vond ik in die zin nuttiger.
Maar dit soort artikels maken ons wel bewuster, in die zin moet ik misschien tegen mezelf durven zeggen dat ik acht meningen heb hierover: 6 X positief, 1 X neutraal, 1 X negatieve mening.
Reactie: Dit stuk vormt m.i. een goede aanvulling op het stuk dat genoemd wordt in de eerste zin.
Ik denk wel dat alle emoties een positieve intentie hebben,in die zin is de kwalificatie 'negatief' onterecht. Alle emoties hangen samen met behoeftes. Dit is van belang om het onplezierige karakter dat sommige emoties hebben, te kunnen begrijpen en relativeren.
Ik denk dat er gevoelens zijn die je als positieve emotie kunt beschouwen, zoals: voldoening, verlangen, loyaliteit, opluchting.
Reactie: Een leus die voor mij werkt is: Handel ecologisch voor verbinding met jezelf, de ander en je omgeving. Ken jezelf en je drijvende waarden om bewust te kiezen je waarvoor je staat. Ga uit van je innerlijke kracht en breng bezielend het beste naar boven in jezelf en in je omgeving.
Volgens mij maakt het niet uit tot welke cultuur, geslacht en/of groep iemand behoort, wat telt is hoe goed je jezelf kent om dat te doen waar je goed in bent (waar je hart van gaat zingen). Niemand is perfect en daarom het is een kunst om je sterke kanten van je eigenheid optimaal te ontwikkelen en te benutten: dat is verrijkend voor jezelf en je (werk-)omgeving.
Ja, quota en andere dwangmiddelen worden helaas ingezet als iets niet van harte gaat. Is dat niet symtooombestrijding omdat kennelijk nog niet alle voordelen plaats hebben gemaakt voor meer openheid en congruentie?
Ik werk nu aan het verfijnen van de start per augustus 2012 van De Verbinding, een basisschool. Gelijkwaardigheid is het uitgangspunt.
We gaan uit van een holistische benadering vanwege de versterkende samenhang van NLP, Geweldloze Communicatie, leerlingmediation, Waardeneducatie, Deugdenontwikkeling, filosofie, cooperatief leren en we beloven vasrberaden naast een brede ontwikkeling ook spraakmakende schoolresultaten.
Benieuwd naar meer informatie over De Verbinding? Stuur een mail: abdulqadir.jarmohamed@gmail.com
Reactie: Van harte bedankt voor de vele leuke reacties en de positieve beoordeling van het artikel.
@Rob Visser. In mijn nieuwste blog 'Wat is het belang van positieve en negatieve emoties' doe ik een poging een (begin van) antwoord te geven op jouw vragen. Ik ben benieuwd wat jullie daarvan vinden. Klik hier...
