Reactie: Meten we niet allen naar eigen maat? Wie wil er nu niet leiding geven met daarbij de menselijke neiging tot coachen?
Het heeft iets van het oppoetsen van ons ego.
Nog platter: heeft coachend leidinggeven niet zoiets als interesse tonen en vervolgens je zin door (moeten) drijven????
Het begrip coachen is een bulk begrip. Zodra ik thuis ben heb ik het gevoel de coach in het huishouden te zijn. Vanwaaruit ik heel goed luister en ruimte kan geven aan mijn kinderen. Terwijl als er opgeruimd moet worden ik toch heel sturend ben op wat ik nodig vind. Het spreekt voor zich dat de ongekend grote loyaliteit van mijn kinderen een rol speelt. En zelfs dan is het is kunst en vliegwerk die petten op te hebben.
Ik denk dat de zachte kant van de leidinggevende zeker nodig is om vanuit de relatie dingen voor elkaar te krijgen. Inhoudelijk coachen (ontwikkelingsgericht) daar zou ik van af blijven als leidinggevende. De kans is groot dat je de ene dag rommelt aan iemands vastgezette constructies en dus gevoeligheden raakt en de volgende dag druk wilt of moet uitoefenen op het behalen van doelstellingen. Dat lijkt mij geen gemakkelijke opgave.
Gedurft artikel dus om gangbare opvattingen eens aan de tand te voelen: chapeau!
Trouwens Rob Lussenburg waar vind ik info over het evenement is er op 13 oktober???
Reactie: Opgelet, in de animatie merk ik ook een dalende trend van boekingen & uitgaande facturen voor onze zaak. Toch deed ik een complete analyse en bleek dat er meer winst was, ondanks dat we 25% minder omzet hebben.
Reden is dat er meer in eigen beheer is en de investeringen van de eerste jaren zijn vruchten afwerpen. tov. de concurentie doen wij dus minder maar de verdienste is wel iets hoger door een andere aanpak.
Zo werken we nu exclusiever naar klanten, en hebben veel minder low en no-budget opdrachten.
Reactie: Dat vrouwen veel meer de voorkeur zouden geven aan een E-reader dan aan een tablet, wens ik te betwijfelen. Je kunt je afvragen of dit een werkelijk 'genderverschil' is. De vrouwen die ik ken geven absoluut de voorkeur aan een tablet! Die zij buiten de vele andere functies wellicht wat meer dan mannen als E-reader gebruiken.2z3pd2
Reactie: Zoals wel vaker hier (helaas) niet bekend is of het hier gaat om een functie wijziging van floormanager tot storemanager (Radio shack en Mc.Donalds) Zal bij jullie (red.) wel bekend zijn en om privé-bescherming wel niet prijsgegeven worden maar ik hoop toch zeker dat het hier toch wel gaat om een functie van enig niveau. Voor de rest goed artikel...
Reactie: Jammer genoeg zullen er altijd mensen zijn die zich aangesproken voelen als manager, maar juist erg hun best doen om het goede te doen. De vergaande vervreemding van innerlijke waarden in onze maatschappij heeft invloed op ons allemaal. Het is erg moeilijk om integer, loyaal en dienstvaardig te blijven, wanneer je in je omgeving voorbeelden ziet van de graaicultuur. Mijns inziens moet je als hoogste leider juist leiden door je voorbeeld en niet de hele organisatie laten lijden door je voorbeeld.
Reactie: Aardig artikel om mee te beginnen.
Wat moeten/kunnen managers dan wel doen om het hoofd boven water te houden tegen het licht van dat het zwembad half-vol of half-leeg is?
Waaraan merk je als manager dat het psychologisch contract door beide partijen is ondertekend? Moet je je zorgen maken als er een aantal punten in dat contract niet wordt vermeld/ervaren? Welke zijn die punten dan?
Reactie: Bedankt! Wat een ontzettend fijn artikel.
Een dame die ik op vakantie ontmoette had het over de 'Haka', een lied wat noeste havenarbeiders uit New Zeeland zingen/zongen, om elkaar 'op te zwepen' bij het aantrekken van de touwen om de boten op het droge te krijgen. Het doorgeven van energie in gezang.
Het enige wat we met onze 'zeur-gezang' bereiken, is dat we elkaar neerzingen.
Maar... ik ben er wel van overtuigd dat klagen een fase is, een tussenfase. Je beseffen dat er iets schort aan je leven, of een onderdeel daarvan?
Het klagen kan dan de functie hebben je daarvan bewust te raken, reacties van anderen te vergaren, en na te denken. Wat schort er aan?
En dan is het een kwestie van handelen:
Het vereffenen van de situatie, die niet meer werkt, aan de nieuwe context (of deze nu een innerlijke oorpsprong kent, innerlijk gedoofd is, of extern is gegeven, opgedrongen, door de strot geduwd).
Er zijn desalniettemin subjecten, die voor goed blijven hangen in de klaagfase. Die komen nooit in de actiemodus. Zij verzanden. Immobiliseren.
Maar die zullen je boek niet kopen.
Reactie: Gelukkig wordt de kerstpakketbranche ook steeds origineler. Bedrijven kunnen nu vaak vele kanten op. Geschenkbonnen en belevenissen zijn een goed alternatief - zo bepaalt de werknemer toch nog zelf waar zijn geld naartoe gaat, en blijft het toch een cadeau.
Reactie: Blijkt maar weer eens dat managers net echte mensen met gevoelens zijn. Vaak gevoed door onzekerheid zie je wangedrag ontstaan. Mijn inziens raakt Margriet de juiste snaar door het geheel in een breder perspectief te plaatsen.
Reactie: Zoveel mensen zoveel wensen! Het betrekken van medewerkers bij veel processen is natuurlijk uitstekend om het betrokkenheidsgevoel bij de firma te verstevigen. Het iedereen naar de zin maken is helaas, naar mijn inziens, onmogelijk.
Reactie: Waar zijn deze fitness centra te vinden, ook in het Oosten van het land. Wat moet ik me voorstellen bij het soort vragen dat gesteld wordt tijdens het sporten en de registratie van de ideeën van de sporter?Hoe bruikbaar is zoiets tijdens je coachingsgesprekken.
