Reactie: @Willem: zo te lezen maakt Bart op z'n minst af en toe een uitstapje naar een zonnig land! Goeie inspiratie voor een remedie tegen klagen.
@Bart: heb je goede resultaten gezien bij voorzichtig beginnen? Denk je niet dat ze zo begonnen is maar dat het niet geholpen heeft?Wat ik ook wel leuk vind maar niet altijd even verstandig, is mee gaan doen en lekker overdrijven (paradoxaal hulpverlenen, heet dat zo?)
Reactie: Denk ik in Bart Flos eens een wereldverbeteraar te hebben gevonden op een heel zwaar en levensbeïnvloedend thema als Klagen en Zuchten, komt hij met de opmerking dat die dat niet (meer) is.
Moet ik het doen met een Carmiggelt-achtige situatiebeschrijving die ik minimaal 3 keer per dag in verschillende gradaties tegen kom, zijn defensieve reacties op commentaren en een gemis aan handvatten om mijn leven en omgeving prettiger te maken.
Nu kan ik twee dingen doen; Flos’s zendingswerk voortzetten met de kans een keer op mijn muil geslagen te worden en te eindigen als een profeet die in zijn eigen land niet geëerd wordt. Of misschien zijn boek kopen/lezen en tenslotte emigreren naar een zonnig land?
Reactie: Medewerkers kunnen pas beoordeeld worden als zij weten wat er van ze verwacht wordt. Maak daarom eerst specifieke, meetbare, acceptabele, realistische en tijdgebonden afspraken met de medewerkers en geef tussentijds feedback over hun prestaties. Pas als de medewerkers tussentijds op de hoogte gehouden worden van hun prestaties, weten ze wat ze nog moeten doen om hun uiteindelijke doelstellingen te realiseren.
Vaak gaat het hier al mis.
Reactie: Goede zaak. De technologie geeft prachtige mogelijkheden die weliswaar geld kosten, maar waarmee veel kan worden bespaard. Misschien tijd om ziekenhuizen dergelijke veranderingen te verplichten?
Reactie: De voorbeelden van beiden spreken voor zich. Bij het ontwerpen en ontwikkelen van business modellen proberen we de emoties van de directie te vertalen naar feiten zodat het besturingsmodel van de onderneming niet op gevoelens gebaseerd wordt. Met behulp van Business Model Generation en de evaluatie hiervan zijn we in staat om een groot deel van deze emoties te vertalen naar feitelijke inzichten.
Reactie: Oh ja. Mooi artikel en let op: daar is niks zweverigs aan. Ik heb zelf laatst twee mensen begeleid in een personal (performance) brandingproject. We kijken daarin naar private en zakelijke drijfveren EN naar zaken als personal SWOT en personal balanced score card. Deze mensen werken in een prachtig familiebedrijf, daar kan het niet aan liggen. En toch waren ze in een enorme veranderfase even de weg kwijtgeraakt. Wat konden zo ook alweer zo goed en waar deden ze het ook alweer voor? Hun reactie achteraf was prachtig. 1. Goed om erover te praten want dit haal je niet uit een boekje. En 2. Dit maakt duidelijk waar ik voor sta. De bewustwording helpt mij direct in mijn dagelijkse werkzaamheden als leidinggevende. Ik zal niet snel overstappen maar ik weet nu dat als ik moet of wil vertrekken, dat ik het elders ook kan. Dat is een prettig gevoel. Maakt me minder kwetsbaar. Ik ben zekerder geworden in wat ik doe en hoe ik handel. DUS. Geluk ligt op straat maar je moet het even oprapen... Mensen helpen het (terug) te vinden is echt geen slechte zaak. (En nee, dit is geen reclame, ik heb werk genoeg om handen ;^).
Reactie: Er worden goeie punten aangehaald, alleen... Mijn ervaring is dat mensen snel in een 'tunnelvisie' zitten waar ze lastig zelf uitkomen. Het is helemaal geen gek idee om een externe expert met een frisse blik naar jouw markt en product te laten kijken en daarover met interne experts vanuit strategisch en creatief oogpunt te brainstormen. Zo kom je relatief snel en pragmatisch tot goeie marktvisies (positionering, doelgroep) en slimme (product/dienst) ideeen. Die kun je natuurlijk opschrijven, maar belangrijker is ze met enig tempo in de praktijk te brengen...
Reactie: Typen is inmiddels een basisvaardigheid. Op de school van mijn zoon bieden ze computeronderwijs al vanaf het begin. Daaronder ook de eerste beginselen van de grotere programma's zoals word, excell, powerpoint en paint (nog PC gericht). En vanaf groep 7 wordt ook typen, weliswaar vrijwillig, aangeboden. Want al in het lager onderwijs wordt van onze kinderen verwacht met opdrachten en projecten bezig te zijn. Zijn school is een gewone openbare school (dus geen speciaal onderwijs) maar die zich in mijn ogen onderscheidt door kinderen echt op de toekomst voor te bereiden met respect voor hun ontwikkeling nu.
Reactie: Beste Frank,
De titel en tekst is pakkend. Jammer dat Managers en Leiders kunstjes leren om hun taak uit te voeren. Getallen en angst leiden tot een ''doordacht'' besluit. In dit geval kan de titel zijn: ''Het effect van beslissingen op uw emoties''
Dank voor je reactie. Fijn dat je zo meeleeft met Bep & Harrie.
Als schrijver van het Anti-klaagboek heb ik me niet zozeer geergerd aan het echtpaar maar ze meer als mogelijk voorbeeld gesteld voor een aantal stellingen in mijn boek. Vooral die in hoofdstuk 6: ''Noodpakket voor klaagrampen''.
Natúúrlijk is het een momentopname en had het gewoon een slechte dag van Harrie kunnen zijn . Misschien had Bep wel eens een keer géén zin iets van het gedrag van Harrie te zeggen. En wellicht gaan ze doorgaans als een zonnig stel door het leven en hadden ze samen gewoon een slechte dag.
En ja, als de treinrit wat langer was geweest had ik ze allebei kunnen prikkelen en ze de andere kant van klagen kunnen laten zien.
Deze keer koos ik er echter voor het ''voorbij'' te laten gaan. Ik ben tenslotte geen wereldverbeteraar (meer), he? Soms meen je genoeg ervaring met mensen te hebben om te concluderen dat het wel degelijk beroepsklagers zijn. Allebei.
Ik veronderstel dat je je nog niet in het anti-klagen hebt verdiept of een aantal van mijn andere weblogs hebt gelezen. Klagen als gevolg van ergernis is heel eenvoudig aan te pakken. Zulk gedrag kan door ons allemaal positief worden gepareerd.
Belangrijkste moraal van mijn verhaal over Bep en Harrie is echter dat chronisch klagen en chronisch gedogen leidt tot het onnodig verspreiden van negatatieve energie. Als we dat ongemoeid laten lopen we kans te eindigen als Bep en Harrie. Door dat eens goed te voelen is het makkelijker de kracht van anti-klagen te begrijpen. En soms moet je daarvoor een duidelijk voorbeeld stellen.
Gelukkig is er een heleboel te anti-klagen, Edward! En daarvoor mogen we soms het zware zware klagen links (of rechts) van ons laten liggen en zelf doorhuppelen! :-D
Scherpe observatie ook. In dit specifieke geval ben ik in de observatiemodus gebleven. Niet iedere situatie leent zich voor een prikkel-actie. Bovendien was de bewuste treinrit daar ook véél te kort voor. :-D
Het begin van het herstel zou in het geval van Bel & Harrie wel eens bij de eerste kunnen liggen. Van ''moedeloos gedogen'' naar ''voorzichtig prikkelen'' is een hele mooie eerste stap...
Het is wel duidelijk dat jij je ergerde aan die klager/mopperaar en diens nietszeggende buurvrouw. Heb je al in de gaten waarom jij je zo ergerde?
Net als Pam aangeeft erger jij je aan iemand die niets zegt terwijl jij ook niets zei. Daarbij ga je allerlei conclusies trekken die je niet controleerd.
Waarom heb je die conclusies niet geuit? Was je bang dat de mopperaar zich aan jou zou ergeren, bang dat je de vrouw zou kwetsen of waren er andere motieven voor jou belangrijker?
Wat zou het fijn zijn als mensen bezig gaan zichzelf te leren kennen in plaats van zich aan anderen te ergeren.
Maar hoe je met de situatie omgaat mag je zelf weten (net als de mensen die je beschreef).
Als jij kiest om anderen als oenen te zien, dan mag jij daarvoor (inclusief consequenties) kiezen. Hopelijk word wel bewust van wat je doet. Ja, je mag je ook ergeren aan(of lachen over) mijn reactie. Geen probleem!
