Reactie: Kijk ook eens op het internet bij Vroege Dementie of Jong-dementerend.
De diagnose dementie wordt vaak pas laat gesteld, terwijl de ziekte dan al zo’n 5-10 jaar aan de gang is.
Vooral jong-dementerenden hebben dan al een pijnlijk re-integratietraject afgelegd. De vroege vorm kan namelijk al optreden tussen de 30 en 65 jaar.
Afhankelijk van de soort dementie zijn mensen vergeetachtig, ontkennen zij de ernst ervan, hebben zij bijvoorbeeld taalproblemen, moeite met plannen en organiseren, en missen zij het overzicht. Ook kan er een gedragsverandering optreden, zoals agressief of ontremd gedrag.
In de nabije toekomst zullen er ongeveer 300.000 mensen het dementiesyndroom hebben.
Wanneer u vermoedt dat er meer aan de hand is dan alleen een burn-out, kunt u naar de huisarts gaan die u doorverwijst naar een neuroloog of geriater, voor een uitgebreid onderzoek.
Een vroege diagnose kan u kostbare tijd, geld en het verdriet van een mislukte carričre besparen. Wellicht is dan aangepast werk bespreekbaar.
Reactie: @Michel - Ik heb er persoonlijk altijd moeite mee als er in de ik-vorm wordt gesproken.
In de wij-vorm lijkt je bedrijf sowieso groter. En heb je een eenmanszaak; als je zaken wilt doen met grotere bedrijven dan de jouwe -hetgeen (dan) meestal het geval is- komt het spreken in de wij-vorm beter over. Grote(re) bedrijven zijn dan eerder geneigd zaken met je te willen doen.
Voorbeeld, niet zakelijk, maar ik, weer persoonlijk, heb er moeite mee: in de politiek wordt meestal in de ik-vorm gesproken. ''Ik dit en ik dat...''
Naar mijn mening vertegenwoordig je in de politiek het land. In een bedrijf vertegenwoordig je je bedrijf, niet jezelf.
Tenminste dat is mijn mening. En meningen kunnen natuurlijk verschillen, gelukkig.
Reactie: Het is best een aardig opzet maar daarnaast bestaan er juist officiele gebaren in Nederlandse Gebarentaal met als thema Vergaderen. Ik heb dat lespakket in bezit en ben ondermeer werkzaam als NGT en TGT docent.
Mogen wij echter adviseren (potentiële) klanten in de wij-vorm te spreken?
O.i. komt het veel beter over om te zeggen: ''Wij helpen onze klanten met...''
Hoewel wij zelf zo weinig mogelijk over onszelf spreken. Wij spreken vooral over onze ervaren kandidaten. Voor een (potentiële) klant is dat o.i. veel interessanter. Wij zijn slechts de bemiddelaar, een middel dus; klant en kandidaat staan centraal en dienen aan elkaar gekoppeld te worden.
Reactie: Ik vind dit behoorlijk summier. Naar mijn weten is een burnout nog altijd een combinatie van factoren, waarbij stress een centrale rol speelt. Meestal is het een combinatie van prive en werksituatie, bepaalde karaktereigenschappen (groot verantwoordelijkheidsgevoel, moeilijk nee kunnen zeggen) en niet willen falen met de bijbehorende denkbeelden (anderen kunnen dit toch ook??). Medewerkers met een burnout die ik ken, en dat is inclusief mijzelf, werken niet meer dan een 40-urige werkweek, dit komt dus echt niet alleen voor bij medewerkers die veel uren maken. Het herkennen van de signalen is een belangrijk punt. Maar aangezien de symptomen er in een lange periode insluipen is dat nu vaak het lastige.
Ook is het moeilijk om voor ieder eenzelfde aanpak vast te stellen. Het hangt er immers vanaf hoe de burnout is ontstaan. Degene met de burnout heeft een tijd lang alle signalen genegeerd. Wat er vaak gebeurt is dat men als arbodienst, arts of werkgever ineens voor die medewerker gaat bepalen wat hij of zij nog wel kan. Laat degene met de burnout nu juist doen wat goed voelt en leg die grenzen niet op. Het is belangrijk dat degene met de burnout weer zelf grenzen gaat bepalen. Dat kan niemand anders. Men kan wel handvaten bieden om het herstel te bevorderen, bijvoorbeeld door gesprekken met een psycholoog, maar ook kan je als werkgever gewoon vragen waar de medewerker mee geholpen zou zijn. Vaak ligt dit al in kleine dingen, zoals iets flexibelere werktijden in verband met kinderen of een wekelijks gesprek om de prioriteiten op het werk samen vast te stellen. Een werknemer zal echt niet van de ene op de andere dag ineens wel 'nee' kunnen zeggen. Het kan helpen dat de werkgever hier rekening mee houdt. Natuurlijk is het prettig als je een medewerker hebt die al het werk naar zich toetrekt en net zo lang doorploetert tot het af is, maar dat gaat zich natuurlijk op de lange termijn ergens wreken. Daar kan je een werknemer ook voor behoeden. Iets meer betrokkenheid kan een hoop schelen.
Reactie: Burn-out is wel heel vaak het gevolg van werkstress. Werkstress treedt op bij een slechte afstemming tussen eisen en kenmerken van de werksituatie en de capaciteiten en behoeften van het individu. Werkstress kan tot gevolg hebben dat je productiviteit, motivatie en weerbaarheid verminderen. Je hebt het gevoel dat je onder grote druk staat, dat je het werk nog net of net niet aankunt. Wanneer je ook nog eens last krijgt van lichamelijke en psychische klachten, is de kans dat je je ziek meldt groot.Burn-out kan je heel vaak voorkomen door bij aanname of promotie te testen op [verborgen] competenties. Want een topverkoper die promoveert naar verkoopleider is per definitie nog geen goede leider en dan kan het daar later goed mis gaan.
Reactie: Inmiddels is het boek vertaald in het Nederlands met de titel: Crucial Conversations, vaardigheden voor gesprekken die er écht toe doen.
Naast het boek zijn er ook inspiratiesessies en trainingen om deze vaardigheden persoonlijk onder de knie te krijgen en uit te kunnen dragen binnen organisaties.
Reactie: De meeste punten die bij de reacties staan kan ik me volledig bij aansluiten.
Wij hebben echter nog een volgend punt ontdekt.
Wij zien bij heel veel mensen met een burnout, dat door o.a. de stress de ademhalingsfrequentie behoorlijk is versneld, ofdat zij veel te veel lucht per keer zijn gaan inademen.
Bij de meeste mensen die met hun ademhaling een frequentie bereiken van 16 keer per minuut of meer zien we de klacht vermoeidheid ontstaan.
Het lichaam staat dag en nacht in een veel te snelle ademhalingsstand. Gemiddeld is de ademhalingsfrequentie na een training bij ons 7 á 8 keer per minuut.
We zien dan dat de energie langzaam aan weer terugkomt al kan dat bij een zware burnout nog wel enige tijd duren. Ook de andere klachten zien we verdwijnen. Dit gaat meestal wel sneller.
De andere klachten ontstaan voornamelijk doordat deze personen te veel lucht per minuut binnen krijgen en daardoor te veel CO2 uitblazen.
Zij zijn de hele dag door chronisch aan het hyperventileren en ontwikkelen grotendeels dezelfde klachten als iemand met een hyperventilatieaanval.
Wij hebben op internet een test waarin we in ongeveer 2 minuten tijd een goed beeld van de ademhaling kunnen vormen.
Door tijdig deze test te laten invullen door medewerkers en dan indien nodig op de ademhaling te gaan trainen, kan een burnout meestal voorkomen worden.
Bij de snelle ademhaling zien we ook de borstademhaling. Hierbij worden de hulpademhalingsspieren achter het schouderblad en boven het sleutelbeen zo'n 20.000 tot 35.000 keer per dag belast voor de ademhaling.
Dit in combinatie met b.v. het bedienen van de muis vanuit deze spieren zorgt er meestal voor dat de nek-schouderklachten gaan ontstaan.
Door intensief de ademhaling te gaan trainen zien we de ademhalingsfrequentie sterk gaan afnemen en de klachten gaan verdwijnen.
Opvallend daarbij is dat de meeste personen weer goed in hun oude funktie kunnen gaan functioneren.
Reactie: Uw titel is misleidend. Het onderzoeken van de oorzaken in een onderzoeksopzet waarin oorzaak en gevolg op het zelfde moment worden onderzocht zoals in het Spaanse artikel gebeurde is niet mogelijk.
Reactie: Maatschappelijke rol
Prachtige uiteenzetting. Zakelijk gezien hebben de banken, vooral de laatste twee decennia, talloze immorele producten verkocht, zonder zich te storen aan welke klacht van de consument/klant dan ook.
Bankmanagers hebben gemeend zichzelf puissante bonussen toe te durven kennen, zelfs ten tijde van de crisis die men zelf heeft veroorzaakt. Daarnaast veronachtzaamd zij de rol die hier in dit artikel klaarblijkelijk moet worden verheerlijkt.
Woningmarkt
Daar waar de banken in het verleden 'Flexibel' om zijn gegaan met hypotheek aanvragen, daar durft men nu te zeggen geen rol meer van betekenis te kunnen spelen t.a.v. de woningmarkt. Realiteit gebied dat banken ook hier alle regels en redenen bedenken het kapitaal niet de woningmarkt op te laten stromen. Ook hier staat men graag naar anderen, lees overheid, te wijzen als reden dat zij .....
Economische ontwikkeling. Ook een zeer bedenkelijk kapittel. Het zijn niet de banken die bijdragen aan de economische ontwikkelingen. Dat zijn het MKB en bedrijfsleven. Banken stappen pas in wanneer het old boys network een rol speelt of men vrijwel zeker is van haar zaak. Het is geenszins zo dat banken momenteel een rol van beteken is speelt.
De banken veronachtzamen wat in dit artikel wordt verheerlijkt en dat op zich is een artikel onwaardig. Het zou de goede richting op gaan wanneer de bestuurders van de banken het in zich zouden hebben excuses aan te bieden aan hun klanten en belastingbetaler die hen, in door hen ontketende crisis, overeind hebben gehouden.
Ik denk dat een artikel met een inhoud als deze uiterst bedenkelijk is en veel te vroeg komt. Bankbestuurders en managers hebben overduidelijk nog veen te corrigeren en recht te trekken.
Met genoegen heb ik de bovenstaande samenvatting van uw oratie gelezen.
Naar mijn idee is dit een overgangsperiode tussen het oud worden in het industriele tijdperk en het oud worden in de eeuw van de technologie.
De baby boomers hebben vele zaken naar hun hand weten te zetten, het is te verwachten dat zij op een andere manier om zullen gaan met deze nieuwe fase van 55+. Daarbij komt dat werkgevers tijdens de laatste 2 recessies de kans genomen hebben om de gemiddelde leeftijd omlaag te zetten. Mensen van boven de 55 zitten nu in een onmogelijke financiele situatie.
Zij zullen zelf het heft in handen moeten nemen, weg uit de slachtofferrol, en de seniore kennis en kunde bundelen om commerciele bedrijven en diensten modules op te zetten. Werkgevers zullen echt niet veranderen.
Reactie: Een moderne en goede ontwikkeling. Op basis van een functieprofiel zijn er vele kandidaten die het werk zouden kunnen en willen doen. Succesvol in deze en aankomende tijd zijn steeds meer de mensen en die beschikken over specifieke persoonlijke vaardigheden en kenmerken. Ik denk aan het Nieuwe Werken en de steeds sneller veranderende omgeving waarin we werken. Benieuwd naar het vervolg van het selectieproces. Succes!
