Reactie: Tja, de overheid, wat wil zij echt? In 2009/2010 zorgde de overheid ervoor dat omwille van de crisis jongeren tot 27 jaar een vierde tijdelijk contract mocht worden aangeboden. Ik, 55 jaar, zat tegen mijn einde 3e contract en dit werd niet verlengd! Hoe krom, wie komt er eerder aan het werk: een 27 jarige of een, (inmiddels) 56 jarige.
Wat schrijf je vermakelijk! Je stukjes lezen makkelijk weg en spreken zeer tot de verbeelding. Chapeau.
Jij reist heel wat af en komt op plaatsen waar de gemiddelde Nederlander alleen van kan dromen. Wat ik me afvraag, is of 'die gemiddelde Nederlander' klantvriendelijkheid ook van ondergeschikt belang vindt.
Persoonlijk vind ik het belangrijk om (klant)vriendelijk bejegend te worden: restaurant of supermarkt, bij aankoop van een auto of een balpen. Gewoon overal: vriendelijkheid kost niets. Als ik een chagrijnige caissière tref, neem ik liever de volgende kassa en bij herhaling zelfs een andere winkel. Dan ben je mij dus kwijt als klant.
Toen ik (tot nog toe de enige keer) in Tokyo kwam, vond ik het bijna lachwekkend hoe je op iedere hoek van een warenhuisafdeling een vastgeplakte glimlach ziet. Dat hoort bij de cultuur, maar ik had er geen prettig gevoel bij. Toen we werden geholpen, was dat wél klantvriendelijk: de verkoopster was geïnteresseerd en deed er alles aan om de traditionele kleding passend te maken voor onze jongste dochter. En denk nu niet dat dit een kapitale aanschaf was: omgerekend waren we niet meer dan 30 euro kwijt.
Ik ben het niet helemaal met Ieke eens: als klantvriendelijkheid betekent dat ik naar een duur restaurant moet, dan vind ik dat vreselijk. Vriendelijkheid geldt voor iedereen: ongeacht zijn/haar bestedingsmogelijkheden. Wel ben ik het met haar eens dat iedereen een product/dienst anders beleeft en dat een klant direct door ‘nep’ prikt, dus ook door ‘valse’ vriendelijkheid.
Volgens mij heeft klantvriendelijkheid er vooral mee te maken hoe de werknemer zijn werk beleeft. Natuurlijk: we hebben allemaal wel eens onze dag niet… maar dan zorg je ervoor dat de klant daar geen last van heeft. Werken moet je toch, dan kun je er maar beter met plezier naar toe gaan. Klantvriendelijkheid vind ik overigens een tweerichtingsverkeer: een medewerker wil ook vriendelijk benaderd worden en heeft ook geen boodschap aan een ongeïnteresseerde, onvriendelijke klant.
Dus, als we alle verkoopcijfers nu eens eventjes negeren: wees gewoon altijd oprecht (klant)vriendelijk, heb eens iets voor een ander over, ontwikkel de originele scoutinggedachte, heb een gunfactor en geef niet om te ontvangen. Het zou de wereld een stuk aangenamer maken en misschien komt die klant dan toch als eerste naar jou, omdat je plezierig in de omgang bent. Wie goed doet, goed ontmoet...
Reactie: zolang we het nog hebben over talent ontwikkelen i.p.v. talent ontplooien, geloven we in de maakbaarheid van de mens. Talent is latent aanwezig en heel goed te ontplooien. Wat er zit naar boven halen.
Het heeft geen zin mensen werk te laten verrichten waar zij niet goed in zijn en ook nooit goed in zullen worden. Ook motiveren (in de zin van verleiden en bedreigen) zal in zo'n geval niet helpen tot beter resultaten te komen.
Reactie: Beste NumoQuest,
Het zou de overheid inderdaad sieren hier eens een fraaie SIRE-boodschap aan te wagen, zeker ook in het kader van de op te trekken pensioenleeftijd. Ik merk al bij 35-plussers een demotivatie om überhaupt te solliciteren, en dat is niet nodig. De verplichting om percentages van een zekere leeftijd aan te nemen ben ik niet zo'n voorstander van, dat roept ook weer weerstand op. Daarbij heeft een werkzoekende ook zelf de verantwoordelijkheid zichzelf interessant te houden voor de arbeidsmarkt; iemand die zichzelf al als ''hopeloos'' beoordeelt heeft niet de goede houding en uitstraling. Het is ook leuk om je vakkennis aan te scherpen in de tijd dat je even zonder zit.
Mijn reactie is sec ingegeven door twee eenvoudige vaststellingen.
1. huidige stand van zaken....
Er zijn steeds meer en sterkere signalen die duidelijk maken dat men wederom, whats new, niet heeft nagedacht over de implementaties van maatregelen onder de noemer crisis en 'flexibilisering' van de arbeidsmarkt.
We kijken alleen al naar wat 40+ dagelijks meemaakt tijdens sollicitatie ervaringen, welke onzin zij terug gekoppeld krijgen, als dat al gebeurd.
Dat is, om het heel eenvoudig te stellen, bij de beesten af. Gespeend van elk vorm van respect en 'full of it' van zichzelf. Denkende dat je kennis en ervaring kunt vervangen door no-no's en die betalen met pinda's. Dat is ongeveer de merite die momenteel de klok slaat.
Dit is overigens geen frustratie van me afschrijven doch een weergave van een realiteit die steeds meer oudere ervarene dagelijks tegemoet zien.
2. Dubieuze aanvragen, HR en recruiters
In toenemende mate wordt er vanuit het bedrijfsleven geklaagd dat men de vacatures niet meer blijkt in te kunnen vullen. Dat men een gebrek aan loyaliteit, betrouwbaarheid ervaart.
Welnu, daar plaatsen steeds meer 'beschikbaren' steeds grotere kanttekeningen bij. Als we het aantal vacatures inhoudelijk bezien kunnen we heel eenvoudig constateren dat wanneer je denkt verschillende disciplines in één FTE probeert te vatten, dan moet je niet zeuren de juiste persoon niet te pakken te kunnen krijgen.
Als HR en recruitment, in toenemende mate, eenvoudigweg incompetent blijkt, of voor doorgeefluik speelt, moet niet raar opkijken ook deel van deze merite te worden. Persoonlijk vind ik dit ernstig.
Als laatste,
95%+ van de assessment methoden blijkt er niet in te slagen op volkomen steriele/onafhankelijke merite, een weergave te doen van het latente talent van een betrokkenen doch steeds weer terug komen op een momentopname. Die momentopname kan wellicht handig zijn maar zegt voort weinig tot niets over de natuurlijke vaardigheden van de betrokkene.
Daar ligt voor mij een beetje de grens.
Overigens, een nuchtere ervaring doch geen frustratie in deze.
Eens dat het hele proces op de helling zou moeten en je zou bijna verwachten dat HR daar zelf het initiatief toe had moeten nemen. Helaas.
Reactie: @NumoQuest, dank voor je reactie op ons artikel. Is bijna een artikel op zich ipv een reactie gezien de lengte. Wat er vooral uit spreekt is een enorme brok aan frustratie die we denk ik allemaal kennen, hetzij vanuit de business hetzij door persoonlijke ervaringen.Wij geloven dat er juist eerst door het bedrijf eens op een fundamenteel andere manier naar het inhuren of inkopen van talent moet worden gekeken. En pas als je helder hebt wat er op een plek in de organisatie echt nodig is, de match gaat zoeken met kandidaten. En dan is ervaring, het CV voor ons slechts een deel van een mogelijke match. Drive, ambitie, competenties zijn minstens zo belangrijk. De ruimte die een kandidaat nodig heeft om dat te laten zien moet overeenkomen met de ruimte die hij/zij krijgt bij een onderneming. Dat vraagt een fundamenteel andere instelling van iedereen op strategisch niveau binnen een onderneming, niet alleen HR. Dus ja we hebben nog een intensieve weg te gaan met elkaar.
@Erik, ben het met je eens, MBTI of RDA of welk type test dan ook zal het verschil alleen niet gaan maken. En ja we hebben een kapstok nodig om verder de diepte in te gaan. Wij kijken daarom met kandidaten op het moment dat we ze ontmoeten al naar ambitie, drive competenties etc. en willen ze met dat profiel door werkgevers laten vinden.
Reactie: Ik denk dat het zijn van een zzper naast het hebben van een vaste baan de eerste stap is, een stap die helpt bij het opbouwen van een klantenkring en er voor zorgt voor een stabiel basis inkomen. Iets wat voor zzpers lastig maar o zo belangrijk is.
Ik denk dat deze manier vanwerken het zzperschapp juist bevorderd door een makkelijker ingang te creeren.
Reactie: Het zou de overheid sieren het 'grote onrecht', dat men door eigen misser in regelgeving weer zou corrigeren. Men is zich jaren te buiten gegaan aan de z.g. 'positieve' discriminatie jegens minderheden, allochtonen, vrouwen, minder validen. Het zou hen sieren dit ook te doen door de groepen 40+, 45+ en 50+ positief te discrimineren door allereerst leeftijdsdiscriminatie 'economisch' strafbaar te stellen. Wat te denken van de verplichting een percentage verplicht in dienst te hebben?
Als we het dan gezamenlijk willen hebben over de problematiek dat vacatures 'klaarblijkelijk' niet meer vallen in te vullen vraag ik me af of dit werkelijk zo is.
Ergo mijn beste Judith Driece, het zou een beter plan zijn eens een onderzoek te lanceren om te bezien of vacatures wel echt een vacature betreft. Mocht dit zo zijn of men ook inderdaad de moeite heeft gedaan een kandidaat uit de voornoemde categorie aan tafel te krijgen.
Ik denk dat menigeen hier al vermoed wat de uitkomsten zouden blijken te zijn.
Reactie: Als coach en adviseur merk ik al langere tijd hoe lastig het is voor 50+ werknemers om een (nieuwe) positie op de arbeidsmarkt te krijgen(zelf noem ik hen liever senior medewerkers). Als zij eenmaal aan de slag zijn, zijn er maar weinig organisaties die een actief loopbaanbewust personeelsbeleid voeren.
Om een bijdrage te leveren om dit onderwerp meer op agenda's te krijgen organiseer ik samen met een aantal mensen op 16 november een miniconferentie de titel ''Eindelijk Senior: de kracht van werkervaring''. Het symposium is bedoeld voor iedereen die interesse heeft in het thema; '' Hoe de kracht van werkervaring van jongere en oudere medewerkers blijvend goed kunnen inzetten''''.
Reactie: @NumoQuest de naam is: van Ouwerkerk.
Zolang wij, als volk, niet ''en masse'' hier hard tegen optreden blijft dit zo. Men zal dan haar stemgedrag moeten wijzigen en anders niet zeuren. Alhoewel, of dat wat uitmaakt is de vraag, het zal toch zeker wel ietwat schelen? Oeps, nu ga ik te off-topic.
