Reactie: @EJ: dank voor je reactie. Goed dat je jezelf herkent, hoewel dat op zich geen reden is voor blijdschap natuurlijk. Al is het de helft, zou een therapeut zeggen!
Kun je wat meer vertellen, zodat ik kan reageren? Hoor graag.
Met enthousiaste groet, John Vrakking | Gewoon lekker je werk doen
Reactie: Er wordt geschreven dat stropdassen de bloedsomsloop afknellen en slecht voor de ogen zou zijn. Er verschijnen artikelen dat er minder stropdassen worden gedragen en er verschijnen artikelen dat juist dankzij de recessie er weer meer stropdassen worden gedragen. Een stropdas is een accessoire die je een verzorgd uiterlijk geeft en persoonlijkheid en karakter aan je pak kan meegeven. Uit de oude doos, een mooi artikel uit 2010, dat gaat over het nut van de stropdas.
http://www.stropdas-info.nl/2010/04/de-stropdas-functioneel-of-nutteloos.html
Reactie: Een veelbelovende strategie om kritieke tekorten op de arbeidsmarkt op te lossen is het aantrekken van werknemers uit andere landen of regio's.
Het is toch werkelijk te zot voor woorden dat werkgevers nog steeds niet bereid zijn om de verplicht (vanwege leeftijddiscriminatie) thuis zittende Nederlanders in dienst te nemen.
Velen zouden maar wat graag aan het werk willen maar worden door de Nederlandse werkgevers nog steeds buiten de boot gehouden.
Veel arbeidspotentieel en kennis word door de Nederlandse werkgevers gewoon genegeerd.
Wij, de 45-plussers, zijn bezig om de politiek ervan te overtuigen dat de vergrijzing door de werkgevers op misdadige wijze (overtreding van de wet op de leeftijddiscriminatie) in stand gehouden word.
Minister Kamp heeft al eerder toegezegd dat, zolang er nog Nederlanders aan de zijlijn staan, de werkgevers geen toestemming krijgen om buitenlandse werknemers aan te nemen.
Wij zijn al bezig om hem te overtuigen dat hij zich aan die belofte houd en wij gaan hem daar tot vervelens toe op wijzen.
En dan hebben de misdadige werkgevers toch ècht een probleem
Het gaat ons ècht wel lukken. En dan zijn de rapen gaar voor de werkgevers.
Reactie: De benoemde items zijn alle gericht op klantbinding.
Klantenbinding in de zuivere betekenis van het woord bestaat niet. De leverancier bindt (in de meeste gevallen) de klant niet met zijn producten/prijs/kwaliteit. Men kan hier wel mee binnenkomen, dus meer voorwaarde scheppend.
In de meeste gevallen bij B2B is de persoonlijke relatie de basis waarbinnen van twee kanten de moeite wordt genomen om zaken met elkaar te willen gaan doen en te blijven doen.
In veel gevallen zijn de verkoper en inkoper die met elkaar een 'klik' hebben op het geestelijke niveau waardoor er bereidheid is om elkaar de ruimte te geven binnen de onderhandelingen een consensus te bereiken.
Alle andere klantrelaties zijn gebaseerd op willekeurig welk item je herkent: afhankelijkheid (je kunt het nergens anders krijgen) eenmaligheid (het word maar een keer gebruikt) onverschilligheid (dit is de leverancier dus het zal wel goed zijn), gemakzucht (geen zin om uit te zoeken of je het ergens anders een beter product kunt krijgen), ongeïnteresseerdheid (ik ben hier van 8 tot 5, en dat is het), procedurele vastligging (dit zijn de kaders waarbinnen het gedaan moet worden), financiële betrokkenheid (de bonus die ik van de leverancier krijg is wel erg prettig), relationele betrokkenheid (de leverancier komt in de zelfde kerk, gemeenschap of andere sociale of culturele instelling als ik).
Zo zijn er nog tientallen argumenten op te noemen waarom een klant, klant blijft of wordt.
Het enige wat ik hiermee wil zeggen is:
Klant - leverancier relatie is voor het grootste gedeelte afhankelijk van sociale indicatoren van beiden die wel of niet matchen.
Als die match er niet is zal de klant voornamelijk tegenwerpingen maken en de leverancier bezig zijn met acteren en pleasen. Een relatie die tot mislukken gedoemd is op de korte of langere termijn.
Reactie: Dat woningprijzen dalen is niet meer dan een terechte correctie op eerdere overtrokken stijgingen. De woningmarkt is een bijzondere markt, die veel van een piramidespel heeft. Prijzen zijn sinds de jaren '90 van de vorige eeuw idioot gestegen door de rentedalingen en de komst van tweeverdieners. Gemeenten gingen hun grondprijzen aanpassen (residuele waarde i.p.v. kostprijs)om een graantje mee te pikken. Inmiddels zit er (nog steeds) een grote luchtbel in de prijzen, van gemiddeld misschien wel euro 100.000 per woning. Dat zou een luchtbel opleveren van euro 700 miljard...
Geen wonder dat die in tijden van tegenwind een beetje leegloopt.
Het lijkt wel of iedereen vindt dat het met de woningmarkt pas goed gaat wanneer de prijzen maximaal oplopen. Ofwel dat er een verkopersmarkt in optima forma ontstaat. In andere sectoren van de economie doen we er alles aan om die verkopersmarkt te voorkomen. De NMA zit er bovenop. Concurrentie is het toverwoord. Alleen in de woningmarkt geldt dat niet. Daar wordt door de overheid gestuurd op een tekort aan aanbod van 1,5 tot 2%. Laat op een krap aanbod een stijgende koopkracht los en je weet wat er gebeurt. Alles wat mensen konden besparen in andere sectoren door een goede marktwerking (auto's, koelkasten, kleding en ga zo maar door)was men bereid in te leveren op het wonen. Volgens de overheid goed, want kopers participeren in de bv Nederland.... Maar de vraag is of dit wel het gewenste effect heeft. En of het niet veel verstandiger was geweest om de hypotheekrente-aftrek al lang afgeschaft te hebben (inclusief huurwaardeforfait; wat zou u denken van een eigen autoforfait...). Ik heb daar al voor gepleit toen mij in de jaren 70 van de vorige eeuw duidelijk werd hoe de financiele stromen in de woningmarkt liepen (huur en koop). Iedereen zat iedereen te subsidieren met een afgrijselijke overheidsbemoeienis. Die energie had beter in de bouw van (nog aanzienlijk meer) woningen kunnen worden gestoken. Dan was er eerder een evenwichtiger markt ontstaan en had de overheid wellicht inspanningen moeten doen om aan de onderkant slechte woningen uit de markt te nemen. Want structurele leegstand is uiteraard ook ongewenst. Naar mijn idee was deze aanpak de kwaliteit van het wonen (en beperking van energieverbruik) op langere termijn ten goede gekomen. Wat nu te doen?
Hypotheekrenteaftrek en huurwaardeforfait gecontroleerd afbouwen en bovenal: kwalitatief goede en passende nieuwe woningen aan de voorraad toevoegen. Want al lijkt het anders op dit moment, er is de komende decennia nog steeds een groot tekort aan woningen!
Reactie: Bese Jos,
Dank je wel voor deze bijdrage. Het sluit naadloos aan op onze gedachte. Wij zijn een paar maanden geleden een wijnhandel met proeflokaal/keuken in Apeldoorn gestart. Spannnend, leuk en heel intensief. De prijs van de wijnen ligt in het midden en hogere segment. Reden voor onze vriendenkring om op te merken of we dan ook flinke kortingen geven. Tenslotte moeten er heel wat flessen uit om de vaste kosten op te brengen. Gelukkig laten we ons niet gek maken. Af en toe bieden we akties aan, korting bij proeverijen e.d. Dat verhoogd inderdaad de omzet, overigens tijdelijk. Maar niet de winstmarge. Want de winstmarge wordt zeg maar weggegeven. Omzet zegt dus eigenlijk niet zo heel veel voor ons dat wat overblijft zegt ons wel wat. Dat we zullen moeten knokken en ons moeten waarmaken is duidelijk maar niet door een prijsvechter te worden maar door kwaliteit en kennis neer te zetten en vooral door creatief te zijn. Dat doen we op een speciale manier via het proeflokaal. Jouw artikel bevestigd ons in deze gedachte, gelukkig zijn we in deze tijd dus niet de enige die denken dat ''kortingen'' leiden tot meer winst.
Jannie Oosterhuis
Reactie: Is het niet vreemd om het grootste probleem dat potentiële klanten hebben op te lossen, maar te beginnen met 'u heeft vast wel eens meegemaakt...'. Dan klinkt het niet als het grootste probleem maar meer een probleempje dat af en toe misschien wel eens voor gekomen is.
Reactie: Hmmmm, oud artikel voorzien van een nieuwe datum ofzo? Dan was het wel slim om die reacties uit 2007 even te verwijderen. Of kloppen de data van de reacties gewoon niet?
Komt wel een beetje goedkoop en onbetrouwbaar over. Beetje jammer.
Reactie: Hoi
Interessant artikel. Ik heb een tijdje terug een blog geschreven over piekeren, ik denk dat dit artikel welkome aanvulling is.
Bij deze de link. http://www.gelukmanagement.com/negen-tips-om-te-stoppen-met-piekeren/
Natuurlijk zijn algemene usability richtlijnen belangrijk, maar ze zijn enkel een start.
Vandaar uit gebruik je een methodologie, hou je rekening met wat de gebruiker DOET (en niet zegt) en ga je dus veel testen.
Jammer genoeg blijven in de Benelux de meeste bedrijven, als ze al aan usability doen, hangen bij die algemene richtlijnen. En dat is incluis een hoop usability bedrijven.
Reactie: Calamiteitenverlof is naar mijn mening bedoeld voor onvoorziene omstandigheden die direct opgelost moeten worden, ofwel een noodgeval. Een operatie voor een dier, die van tevoren gepland staat en waar de baas bij aanwezig moet zijn, valt wat mij betreft dan ook niet onder calamiteitenverlof, maar gewoon onder verlof.
Een dier dat aan acute diarree lijdt 's ochtends en derhalve de woning onder poept of een dier dat wordt aangereden bij de ochtendwandeling, is onvoorzien ineens volledig afhankelijk van zijn baasje. Wat mij betreft dus wel degelijk een calamiteit, die helaas niet altijd te plannen is buiten de baas zijn tijd! Wel dient z.s.m. een andere oplossing voor de situatie gezocht te worden.
Uiteraard zijn er altijd mensen die gebruik maken van regels als calamiteitenverlof en kort verzuim...
