Bedankt voor het heldere artikel.
Er is nog wel een vraag voor mij naar boven gekopen, hopende dat je hier ook een antwoord op kan geven.
Stel dat een werknemer destijds een beding heeft getekend, maar dat de werkgever in de tussentijd veranderd/uitgebreid is qua producten en diensten die ze aanbieden, geldt dan voor de werknemer nog steeds het destijds getekende concurrentiebeding?
Zelf vermoed ik dat het ''probleem'' dieper ligt. Dat het te maken heeft met enerzijds zelf keuzes te maken en de verantwoordelijkheid te nemen en te weten wat je wilt door naar je gevoel en verstand te durven luisteren en hierdoor keuzes te maken. Deze keuzes durven te maken zonder anderen daarbij te betrekken of financiele aspecten. Zelf heeft een psychosociaal therapeut mij ''geholpen'' (eigenlijk heb ik vooral mezelf geholpen), een loopbaancoach was voor mij te eenzijdig. Het is even de vraag of je bovenstaande ook buiten je werk ervaart. Door therapie bij een psychosociaal therapeut heb ik eigen gemaakt problemen/oorzaken niet bij een ander neer te leggen maar bij mezelf en te luisteren naar mijn innerlijke kind.
Ik ben het overigens niet eens met Asha met betrekking tot: Als je geluk hebt, dan is dat in je voordeel (bijvoorbeeld doorgroeien tot een managementfunctie). Als je pech hebt, dan zit je vast in een functie die leuk staat op je CV, maar waar je niet je draai in kunt vinden.
Het lijkt dat je geluk hebt wanneer je doorgroeit naar een managementfunctie, dit hoeft mijn inziens niet altijd zo te zijn. Als dit niet bij de persoon past, dan heeft degene de pech dat hij/zij iets gaat doen waar hij/zij niet blij van wordt. Nogmaals: dit is zijn/haar eigen verantwoordelijkheid!
Reactie: Naast Het Nieuwe Werken, dat miljoenen, zo niet miljarden aan kantoorruimte bespaart, nu ook via UC 24/7 bereikbaar voor de baas. Wat was er ook alweer mis met de oude manieren van werken?
Reactie: Geachte heer Borghuis, werken is nu veelal iets wat je doet om geld te verdienen, om een hypotheek te kunnen betalen, om te overleven. Maar als werk onderdeel wordt van een bewustwordingsproces, dan krijgt het woord 'werk' een andere betekenis. Zelf merk ik daar soms iets van, als mijn collega's mij een spiegel voorhouden hoe ik ben bijvoorbeeld. Of als ik merk dat het werk beter gaat en het eigenlijk niet uitmaakt of ik nu thuis ben of op mijn werk. Dus dan is er geen onderscheid meer tussen werken en iets anders. Zover is het voor mij nog niet, maar het kan wel. Bij Elektoor kun je daar meer ervaring mee op doen, daar ligt de nadruk op psychisch management. Ik heb de indruk dat dit psychische management iets is van de (nabije) toekomst.
Reactie: Wat bedoel je? Hoe definieer jij werk, welke waarde(n) heeft het voor je? Vanuit de materiële noodzaak / behoefte om te kunnen leven; of vanuit de overtuiging dat werk bijv. maatschappelijk bijdraagt aan ... enz.; of dat werk vooral bijdraagt aan persoonlijke ontwikkeling?
M.a.w. als werk niet deze 3 (of nog andere waarden) in zich heeft, dan is het misschien geen werk? Of juist omgekeerd: als werk primair zorgt voor persoonlijke ontwikkeling, dan kan / mag het geen werk genoemd worden.
Wie weet begrijp ik je niet goed, dus ik lees graag meer.
Reactie: Interessant onderzoek. Ik vraag me af wat nu de exacte redenen zijn waarom men niet durft te wisselen. Bang dat ze op een payroll terecht komen? Geen vast contract?
Reactie: Ik beperk me even tot de initiële stelling.
Burnout wel degelijk werk gerelateerd, alhoewel we hier dan ook de scheidslijn aan moeten brengen wat te verstaan onder de definitie 'werk'. Een huisvrouw voltijds verricht uiteindelijk ook werk.
Een Burnout is de consequentie van een sluipend proces van langdurige mentale/fysieke overbelasting. Deze kent een aantal duidelijke symptomen die herkenbaar zijn doch door de persoon die het overkomt, stelselmatig terzijde wordt geschoven.
De huidige stand van zaken in de economie versluieren de symptomen dan ook stelselmatig.
1. Tijdelijke desinteresse
Hierbij kan men mentaal of fysiek geen voldoening putten uit hetgeen men doet.
2. Fysieke vermoeidheid (kort/langdurig)
Men is regelmatig sneller vermoeid dan met met rust zich weer weet op te laden.
3. Mentale vermoeidheid
Deze mentale vermoeidheid is vrijwel altijd het echte voorstadium van de burnout. Hieronder moet men verstaan vergeetachtigheid, concentratie stoornissen, slaap problemen, het verschuiven van de biologische dagelijkse klok, mood swings, tot apathisch gedrag. Hierbij horen langdurige momenten dat men mentaal niet in staat is te functioneren.
4. Burnout
De burnout is dan tenslotte het totale onvermogen fysiek/mentaal te kunnen functioneren zoals men zelf verkiest. Wanneer men in een dergelijk stadium is beland, dan is de weg terug doorgaans lang en intensief.
Het aantal gevallen van burnout in Nederland neemt hand over hand toe. Dbat is op zich niet zo verwonderlijk. Enerzijds komt de werklast en werkdruk op steeds minder mensen neer met alle gevolgen van dien. De ruimte hier daadwerkelijk tegen te ageren is door de economische stand van zaken bijzonder klein.
Een gevaarlijke tweede is dat men zwaarder verantwoordelijk werk aan steeds jonger, vaak onervaren personeel overlaat waardoor de marge voor overbelasting aanzienlijk is toegenomen. De leeftijd voor een burnout is dan ook gestaag aan het dalen.
Wens vs kennis en kunde
Door de huidige stand van zaken heeft menig werkgever ervoor gekozen gebruik te gaan maken voor steeds jonger, goedkoper en meer onervaren personeel. Deze laatste is zeer gedreven om te voldoen aan de wensen van de opdrachtgever. Wat de werkgever vaak helemaal niet bekend is is het gegeven of de persoonlijkheid past bij de werkzaamheden en of de natuurlijke affiniteit er al of niet is.
Een assessment test voorkomt dit probleem niet. In meer dan 95% van de methoden op dit vlak komt men niet verder dan een 'momentopname', het CV en eerder opgedane ervaringen.
Werkelijk inzicht in de natuurlijke aanleg, waaraan men zou kunnen zien of de taken en werkzaamheden geen 'tegenstrijdigheid' oplevert, iets wat eveneens een zeer grote voedingsbodem is voor een burnout, verkrijgt men vrijwel niet.
De symptomen worden door degene die het betreft, veelal niet eens onderkent als zijnde signalen dat er 'iets' aan de hand is. Dit wordt dan nog eens versterkt door de angst baan of opdracht te verliezen.
Menig manager is zich overigens ook niet altijd van bewust wat de symptomen zijn met, uiteindelijk, alle gevolgen van dien.
Een burnout is goed te voorkomen overigens. Daar moet dan ook de focus op worden gericht.
Reactie: Op de uitleg van Nell van de Ligt, over een Burn-out door Niet-werkgerelateerde overbelasting van het voorbeeld ''Klaas'', wil ik graag ingaan.
Je kunt vanuit verschillende invalshoeken naar dit voorbeeld kijken....afhankelijk van wiens belangen je wilt nastreven.
Nell kijkt naar de overbelasting die door priveomstandigheden in het gezin van Klaas plaats zou vinden. Priveomstandigheden zouden zijn werk in de weg staan, wat fysiek en vermoedelijk ook emotioneel een zware druk op Klaas uitoefent. Hij werkte immers (eerder dan dat hij een gezin stichtte)in een vast patroon op de avonden en moet hier nu ineens gezinstaken gaan verrichten. Hierdoor zou hij met zijn werk in de knel komen.
Mijn kijk is echter juist andersom:
Ten eerste roept het de vraag op: heeft niet ieder mens recht om een priveleven op te bouwen, ook al deed je dat niet in een tijd zonder vrouw en kinderen? Niets veranderlijker dan het leven toch?
Bekijk het dus eens vanuit de priverechten van Klaas.
Hij werkte blijkbaar al jarenlang op de avonden over....deed dus Overwerk!
Toen hij een gezin had gesticht en er privetaken op de avonden verricht moesten worden kon hij geen ruimte meer vrij maken voor zijn Overwerk.
Voor mij betekent dit dat deze man begrijpelijkerwijze overwerkt is geraakt door een te groot takenpakket van zijn werkgever. Hij zou er een assistent bij moeten krijgen, of op zijn minst zou gekeken kunnen worden of de taken meer verspreid/gedelegeerd zouden kunnen worden. Een stukje hulp misschien ook op het gebied van Effectief Management, van en begripvolle coach.....en desnoods een cursus op dat gebied.
Het is maar hoe je er als coach naar wilt kijken!
