Reactie: In het verleden had de overheid bedacht dat er een bepaald percentage van het personeelsbestand moest bestaan uit een diversiteit aan personen. Ook moest de werkgever van iedere medewerker vastleggen wat zijn land van herkomst was. Het geboorteland van de moeder en de vader werden aan het papier toevertrouwd.
Nu in 2007 komen we ineens achter de meerwaarde van de mens, ongeacht hun handicap, geslacht, kleur of ras. Een hele vooruitgang, maar we zijn er nog lang niet.
Ik ben er geen voorstander van dat de overheid zich overal mee gaat bemoeien, maar als we het hebben over iedereen die kan werken die moet aan werk geholpen worden, dan vraagt dat toch wel een andere kijk op onze samenleving.
Laten we zorgen dat de mensen die echt willen via werkstages, vrijwilligerswerk en onbetaalde arbeid kansen gaan krijgen op de arbeidsmarkt. Deze kansen moeten we ze wel gunnen en geven. Met andere woorden het is een maatschappelijk probleem en dat verandert de wetgever niet als de mensen die beslissen over de invulling van vacatures hun persoonlijke visie niet wijzigen.
Werken aan een verantwoordelijke samenleving is een verantwoordelijkheid van ons allemaal en niet alleen van de mensen die geen kans krijgen omdat ze telkens teleurgesteld worden op een (open) sollicitatie.
Loopbaantrajecten zijn er niet alleen voor de mensen die wel kansen hebben gehad en genomen, maar ook voor de mensen die de kansen hart nodig hebben, maar misschien eerst moeten erkennen dat zij ook aan hun eigen persoonlijkheid moeten werken om succesvol te kunnen solliciteren.
Het voorbeeld van de politie Amsterdam roept feitelijk alle werkgevers op om ook hun kansen te grijpen en een betere grip te krijgen op de door hen gewenste bedrijfsresultaten.
Reactie: De meeste bedrijven en medezeggenschapsorganen staan vaak niet stil bij het belang wat het hebben van aandacht voor de gezondheid van de medewerkers voor een werkgever kan hebben.
Als een werkgever afspraken maakt met zijn medewerkers om het ziekteverzuim beheersbaar te maken en tot het minimale te beperken dan helpen incentives als bedrijfsfitness en massage op de werkplek daar heel goed bij.
Veel werkgevers denken dat de externe gerichtheid meer oplevert dan intern de medewerkers met SMARTIES hun werk te laten doen.
De interne bedrijfsprocessen zijn vaak niet SMARTIES en de gezondheid van een medewerker is vaak een ondergeschoven kind.
De overheid heeft dat ook in de gaten en stimuleert de werkgever om meer aandacht te hebben voor het welzijn van zijn medewerkers. De overheid heeft daar zelfs financiële middelen beschikbaar voor gesteld.
Mijn ervaring is dat de intenties van bedrijven vaak niet overeenkomen met de werkelijkheid. Het zou mooi zijn als de werkgever in een persoonlijk gesprek met zijn medewerkers ook afspraken ging maken over het aantal ziekte dagen en de wijze waarop de medewerker gefaciliteerd wenst te worden om zijn werkzaamheden SMARTIES te kunnen uitvoeren.
Reactie: Wederom een artikel met conclusies, zonder dat er wordt verteld hoe er gemeten is.
Waar gaat het in de wereld om, hoe veel uren je werkt of welke productie/resultaten je in die uren haalt?
Op deze wijze vergelijken we appels met peren en daar wordt een mens niet wijzer van.
Dat het gevoel van werkdruk (wat weer stress kan veroorzaken) hoger is geworden, vind ik niet vreemd.
De afgelopen 15 jaar zijn we geconfronteerd geweest (en nog) dat bedrijver fuseerden, reorganiseerden en dat had meestal tot gevolg dat er werknemers afvloeiden.
De overgebleven werknemers namen het werk erbij (soms d.m.v. automatisering) van de verdwenen collega’s en dat binnen vaak dezelfde uren.
Dit kon redelijk gedurende een korte tijd, maar daarna wordt de belasting te lang en te zwaar.
Je kan een mens overbelasten en ook onderbelasten en dat gaat in beide gevallen ten koste van het kost onderhoud van de mens.
Dus bij balansverstoring ontstaat o.a. stress en bij langdurige onbalans erger.
Dus het artikel kan vele onderwerpen bevatten en ik ben ervan overtuigd dat we in Europa en zeker in Nederland genoeg uren maken om goede resultaten binnen de bedrijven te halen. Altijd handig om halve artikelen te hebben en te gebruiken, om een discussie los te maken of om mensen tegen hetzelfde salaris meer uren te laten werken.
Zoals zonder argumentatie en onderzoek een kreet te kunnen slagen, dat we ouderen in dienst willen houden, wanneer we ze mogen demotiveren en een lager salaris te betalen.
Wat worden de volgende aandachtspunten van onze branche vertegenwoordigers?
Reactie:
Een veel gemaakte inschattingsfout is het negeren van de kwaliteiten van de aanwezige personeelsleden. Vaak zijn de ambities van het individuele personeelslid niet bij het management bekent.
Het is raadzaam om de functie-inhoud en de wijze waarop de functie wordt uitgevoerd, regelmatig met de betrokken medewerker te bespreken. Tegenwoordig zijn er ook 360 methode om op basis van concrete informatie een gesprek aan te gaan. Ook wordt dan het disfunctioneren gemakkelijker zichtbaar en kan het management een vinger aan de pols houden.
Door zaken niet te herkenen en erkennen wordt het op een gegeven moment niet meer stuurbaar en kost het de ondernemer onnodig verlies aan arbeid en aan geld. Onnodige kapitaalvernietiging komt al te veel in de bedrijven voor. Mijn advies is zorg dat je als manager je medewerkers aanstuurt en niet anders om. Een hulpmiddel kan zijn om de benodigde competenties die nodig zijn voor een functie te matchen met de competentie van de betrokken medewerker. Vaak blijkt daar een discrepantie in te zitten en als daar niets aan wordt gedaan ontstaan er rotte appels.
De praktijk leert immers dat het voorkomen van irritatie en frustratie minder tijd kost dan het oplossen ervan.
Reactie: Interessant artikel.
We realiseren ons soms niet in welke wereld van communicatie we leven.
Bijna over ter wereld en op elk tijdstip zijn we bereikbaar of kunnen we zelf anderen bereiken.
Alle mogelijkheden zijn er al haast en daarnaast doen we ook nog onze normale zaken.
Het blijft dus zaak om zelf de urgenties te bepalen.
In de ''oude tijden'' gebeurde het ook vaak dat we informatie later kregen, maar toch kostte dat geen klanten.
Nu willen we gelijk reageren op de vele signalen en vergeten dat dit ten koste gaat van de klant waar je voor werkt!
Of het nu e-mail of mobiel telefoontje of wat dan ook, maak een planning en blijf die uitvoeren.
Plan daar dus ook het gebruik van mails en telefoon in.
Diegene die dit niet kunnen, moeten maar eens een goede training nemen in tijdmanagement i.p.v. af kicken van mails en telefoon.
Laten we blij zijn met de vele communicatie middelen en we waren toch altijd de baas over ons bedrijf, dus zie de huidige techniek als een onderdeel van dat bedrijf en ga er dus op dezelfde wijze mee om, zoals je dat reeds jaren doet.
Hulpmiddelen zijn er voor de mens, de mens is er niet voor de hulpmiddelen.
Ik wens u veel sterkte en wijsheid toe.
Reactie: Een veel gemaakte inschattingsfout is het negeren van de kwaliteiten van de aanwezige personeelsleden. Vaak zijn de ambities van het individuele personeelslid niet bij het management bekent.
Het is raadzaam om de functie inhoud van een vacature eerst te formuleren na het toerpassen van een heroriëntatie van de werkzaamheden. Op basis van deze heroriëntatie kunnen dan de functie-inhoud en functie eisen worden geformuleerd. Ook is het dan gemakkelijker om de benodigde competenties van een functie vast te stellen. Voor komen van irritatie en frustratie kost minder tijd dan het oplossen ervan.
Die andere mensen zijn volgens jou dus dom. Hoe moet de lezer jouw gedrag dan beoordelen? Een 18-jarige student zonder inkomen, die 'out of the blue' een contract thuisgestuurd krijgt, en dan zomaar elke maand geld gaat beleggen!?
Natuurlijk hadden ze je moeten vertellen dat je een lening aanging. Helemaal mee eens. De verkoper heeft een plicht tot (juiste) voorlichting. Maar er is ook een keerzijde. In het burgerlijk wetboek staat ook dat de klant de plicht heeft tot onderzoek, informatievergaring. Daar stap je nogal lichtvaardig overheen.
Een klein rekensommetje was voldoende geweest om te ontdekken dat er meer achter zat dan elke maand (bv) honderd gulden te betalen en dan na vijf jaar, zonder enige inspanning, een flink bedrag incasseren. Ik weet dat het rekenonderwijs tegenwoordig flink tekort schiet, maar dit lukt je hopelijk wel:
100 (maandinleg) x maand x jaar = ingelegd kapitaal.
Dus 100 (maandinleg) x 12 (maanden) x 5 (jaar) = 6000 kapitaal.
Dit kapitaal is pas tegen het einde van de looptijd bereikt. Welke magische truc hebben die financiële jongetjes bedacht, zodat jij in één klap rijk bent? Hoe wordt dat dan ineens 10.000 of 15.000 of nog meer? Zijn het tovenaars? Of wordt dat bedrag gelijk vanaf het begin belegd via een lening? Je zegt dat je zoiets niet kon weten? Hm… nogal naïef.
Reactie: De grootste rotte appels zitten vaak op hoge managementposities waar ze ongestoord hun gang kunnen gaan zonder de kans te lopen door iemand te worden aangesproken. Wat zij doen is immers altijd geweldig..een ondergeschikte laat het wel uit zijn hoofd het Management aan te spreken op dit gedrag.
Reactie: de Politie moet een afspiegeling zijn van en binding houden met de samenleving.Die regenboog aan culturen is een verrijking.Als politiemanager moet men er zich tevens van bewust zijn dat allochtone politiemensen door hun afkomstgenoten veelal als verraders beschouwd en bejegend worden.
Reactie: een heel herkenbare situatie, die je meer tegenkomt dan je zou vermoeden!
Misschien nog expliciet vermelden dat het belangrijk is om de medewerker in kwestie hier zeker niet persoonlijk over aan te spreken: dit zal alleen maar zijn (of haar) positie versterken.
Reactie: Leuk artikel waar ik me in kan vinden, vooral omdat er in staat wat je WEL moet doen. Waar ik verder nog nieuwsgierig naar ben is: wat kun je doen als mensen niet ''goed'' op een compliment reageren.
Je wilt bijvoorbeeld iemand een compliment geven voor zijn inzet om een bepaald probleem op te lossen, en je krijgt reakties als:
''Ach, we hebben allemaal ons best gedaan''
''Nou, een bedanktje mag ook wel want die anderen zaten alleen maar op hun luie reet!''
''En wat wil je nu?''
''En waar was jij? Het is niet dankzij jou gebeurd!''
Reactie:
Ik geloof persoonlijk dat de grootste rotte appels van dit land in de politiek zitten en nu de huidige coalitie beheersen.
Hoe werk je deze weg??
Is daar ook een boek voor?
Reactie: Ik denk dat de meeste mensen wel van nature mensen weten wat Respect is. Voor mijn gevoel is dat in het zakenleven tegenwoordig ver te zoeken. Maar inderdaad een handige checklist!
