Reactie: Bij het woord callcenter denk ik aan vervelende telefoontjes onder etenstijd, opdringerige praatjes en bel me niet register. Verbazen doe je mij hiermee totaal niet. Wat mij wel verbaasd is dat toen ik belde ik direct een vriendelijk en behulpzaam iemand aan de lijn kreeg, die ik zeker niet associeerde met een callcenter medewerker.
Reactie: Spannende theorie en wederom het bewijs dat al die externe opleidingen en cursussen van gesjeesde acountmanagers en verkoopgoeroes in de prullenbak kunnen. Opleiding van mensen geschiedt binnen de organisatie zelf. Geen enkele extene opleiding kent alle ins en outs van een organisatie om ervoor te zorgen dat (verkoop) medewerkers goed worden getraind. Dus een korte basiscursus en hup naar de interne opleiders voor een gedegen training.
Reactie: Tja, gelukkig komt er steeds meer waardering voor vrouwelijke kwaliteiten. Waarmee niet is gezegd dat dit voor iedere vrouw geldt.
Ik zie in mijn bedrijf genoeg vrouwen die worstelen met de vraag 'hoe stel ik me zakelijk en professioneel op zonder mijn vrouwelijkheid te verliezen'. Rolmodellen kunnen hierbij uitstekend werken. En zulke artikelen ook.
Reactie: Laten we ons even beperken tot positief denken en optimistisch gestemd zijn op het werk.
Is het negatief om elkaar op zaken te wijzen die verbetering behoeven of is het juist positief dat er collega's zijn die zich de gang van zaken aantrekken, betrokken zijn en misstanden aan de kaak willen stellen.
Als ik optimistisch zonder regenpak op de motor weg wil ben ik blij als iemand mij attendeert op een mogelijke onweer bui. Dat scheelt mij een nat pak.
Veel negativisme komt voort uit onvrede op de werkplek.
Als het management af wil van negatieve geluiden dan zouden ze er goed aan doen te luisteren naar de inhoud van ''feed back'' die op een onhandige manier wordt gecommuniceerd.
Het is vaak de verpakking van de boodschap die aversie oproept terwijl de inhoud van de boodschap goed kan zijn.
Als er niet naar de ''ja maar'' boodschapper geluisterd wordt zal die alleen maar op een steeds meer negatieve manier ja maar gaan roepen.
Zodra je wel oprecht naar de ''ja maar'' boodschapper gaat luisteren en hem of haar feed back geeft over wat je hebt gedaan met de informatie.
Dan zal de informatie op een steeds meer positieve manier gebracht gaan worden omdat er een beloning volgt. Er wordt naar mij geluisterd.
Reactie: Het grootste uitdaging bij veel veranderingen zitten in draagvlak (eigenaarschap) en de snelheid waarin oplossingen worden aangedragen. De methode 'veranderen met gezond verstand' van Cees Min gaat in op bovenstaande aspecten en met name op de individuele belangen van de betrokkenen. Natuurlijk is de communicatie rond het wat en waarom belangrijk. De crux is dat medewerkers het ZELF doen.Tenslotte moet je dit verankeren door afspraken en bijbehorend gedrag. Nadruk dus op de punten 5, 6, en 8 van model Kotter.
Reactie: Net zoals in het 'gewone' leven gaan veranderingen of innovatie ook in organisaties gepaard met schuldgevoelens en rouw: ontrouw worden aan iets waar je lang loyaal aan was, bijv. een ideaal, merk, product, klantengroep of medewerkers die staan voor de oude situatie.
Bij de meeste veranderingsmodellen wordt hier echter vaak aan voorbij gegaan, terwijl juist in zulke situaties het meest essentieel verandert: de werkrelatie tussen mensen; er is vaak sprake van een nieuwe plek en een nieuwe ordening. Het oude dient te worden losgelaten.
Hoe geef je richting aan een veranderingsproces als het stappenplan voorbeeldig is doorlopen en alles op de rit lijkt en er toch 'iets' wringt?
Er is veel gemopper, geroddel en verloop onder de medewerkers. Klanten merken dat het niet meer zo lekker loopt als vroeger. Alle zeilen moeten worden bijgezet om de targets nog te halen...
Wat doe je dan als leider? Trek je het zoveelste stappenplan uit de kast om bij te sturen of durf je jezelf de vraag te stellen: 'wat is hier eigenlijk aan de hand?'
Als je jezelf toestaat om als leider met een andere blik naar je organisatie te kijken en met de inzichten die je daaruit opdoet verantwoordelijkheid te nemen, word je inderdaad de leider die verbindt, inspireert en mensen meeneemt naar de toekomst. Waarom? Omdat mensen voelen dat je alles wat er is respecteert. Het is simpeler dan we met z'n allen denken, maar we moeten het wel durven aangaan. Net zoals in het 'gewone' leven...
Reactie: Hi, spanning, stress, angst.... is mijn geliefde onderwerp.
Mijn voorlopige conclusie zit hem in 't simpele gegeven dat spanning-ontspanning elkaar afwisselen.
En... dat de know how DAAROVER bepaalt hoe het met je leven verder gaat.
Zelf heb ik de meeste baat gevonden bij chi-running en ... droomwerk.
De beste spannings-theorie is en blijft volgens mij de mentaliteitenleer van de inmiddels overleden Prof. v.d. Griend.
Helaas voor velen al een onbekene, jammer!
Reactie: Gezond verstand vs technologie.
M.i. is technologie een heel handig HULPmiddel, hetgeen het ook dient te zijn.
Persoonlijk ben ik erg benieuwd naar hoe de 'cv-database up-to-date blijft'. Als ik het goed begrijp, dienen kandidaten de gelegenheid te krijgen e.e.a. zelf aan te passen c.q. te verwijderen.
Op verschillende jobboards staan nog steeds C.V.'s van personen die allang weer een nieuwe baan hebben, maar e.e.a. laten staan, want 'je weet maar nooit' en/of ze zijn simpelweg vergeten dat zij ook daar hun C.V. hebben ge-upload.
Daar is natuurlijk niets op tegen, maar dat wordt (terecht) ook niet voorkomen met software. Ook niet wanneer vrij regelmatig een bericht wordt gestuurd of diegene nog beschikbaar is. De keuze van 'ja' of 'nee' blijft terecht aan de persoon zelf.
Wij bemiddelen zeer ervaren meertalige Personal Assistants en Top Secretaresses. Met jobboards etc. werken wij nooit. Dat kunnen kandidaten en bedrijven zelf wel.
Het gaat ons om de persoonlijke aanpak, hoge kwaliteit en snelheid. Dat is alleen mogelijk als je je kandidaten kent.
Gesegmenteerde aanpak? Ja, dat werkt absoluut bij ons.
En als zodanig is de (ook oude) technologie absoluut een handig hulpmiddel.
Reactie: Stress is inderdaad een killer net als informatieoverload. En we dreigen steeds meer te denken dat we dingen 'moeten'. Terwijl anderen zeggen dat ze in 4 uur per week net zoveel kunnen bereiken als ze maar meer ontspanning en planning konden hanteren.
De meeste managers zijn ook geen managers. Ze weten niet hoe, ze weten niet waarom en al helemaal niet waarmee ze daadkrachtig iets kunnen realiseren. Terwijl er veel energie en mentaliteit verloren gaat.
Waarom zijn er zoveel entrepreneurs ineens? Recessie? Of zijn we het model van de industrialisering gewoon zat en willen we een andere manier van arbeid verrichten?
Mijnwerkers/dokwerkers/machinewerkers, dat waren nog eens bonken. Houten schepen, mannen van staal, dat verhaal. En nu zijn we mietjes/watjes en toch kost het ons kennelijk meer energie en leggen we ons er snel bij neer. Denkwerk is vele malen intensiever en de onzichtbare werkdruk heeft meer impact die je niet zomaar kan ombuigen. Je blijft denken, ook in het weekend.
Daarnaast is ons fysiek vermogen dramatisch. We krijgen minimale voeding binnen. We vullen onze magen, maar niet onze voorraad van voedingstoffen. Je hersenen hebben ook voeding nodig. 1 Factor daarvan is cholesterol. Je hersenen bestaat voor 10% uit cholesterol. Maar we dienen dit te verlagen omdat het 'slecht' zou zijn. Wat gebeurd er met je hersenen? En de rest van je lichaam?
Laat je niet gekmaken door wat de industrie wil dat je met je leven doet. Ga zelf nadenken, zelf op zoek en besluit zelf hoe goed je je wilt voelen. Want het kan. Het kan beter, gezonder en vitaler. Je voelt je positiever, fitter en je kunt je beter concentreren als je de juiste voeding kiest.
Jij bent verantwoordelijk voor je eigen gezondheid. Jij betaalt ook zelf de rekening van een verkeerde keuze. De makkelijke keuze leidt tot de dood. De moeilijke keuze tot een waardevol leven.
