Reactie: @Lars Ik denk dat het ook (steeds vaker) geldt voor complexere diensten/producten. Het is tegenwoordig heel gebruikelijk dat men bij minimaal 3/5 leveranciers een offerte aanvraagt (of moet aanvragen). Ook daar wil men nieuwe/andere/betere ervaringen.
Prijs is slechts één aspect van de zaak. Vaak ook niet het belangrijkste motief. Er spelen talloze andere factoren een rol.
Of de zap-mentaliteit gaat veranderen? Ik heb geen glazen bol, maar ik vrees dat het allemaal nog veel 'erger' wordt.
Reactie: verschrikkelijk om te lezen hoe de 1 het beter lijkt te weten dan de ander! Het juiste antwoord is Recruitment is een vak en eigenlijk vind ik het geweldig dat slechts enkelen het met mij eens zijn...daarom wordt RECCEN met MKB Recruitment de toekomst!
Reactie: Wat een desillusie als je denkt dat de financiele crisis voor fundamentele verandering zou zorgen. En eigenljk ook wel naief.
Een bepaald type mens die zich wentelt in de ''graaicultuur'' heeft even een tegenslag, maar gaat vervolgens - als het kan - weer gewoon door.
Het fundament moet echt aangepakt worden om daar iets in te veranderen ... bijvoorbeeld een ander type bestuurder?!?
Reactie: Taakmanagement kan concreter dan staat aangegeven. Er wordt voorbij gegaan aan de capaciteiten van een deelnemer. Behapbare brokken, concrete doelen het is allemaal waar, maar als iemand niet capabel is, dan stopt het toch echt c.q. wordt nooit de meest optimale uitkomst behaald.
Het is van belang dat een team elkaar aanvult en de juiste spelers worden samengevoegd. Pas dan ben je in staat het juiste resultaat neer te zetten. Daarnaast maak je het voor de deelnemers ook veel prettiger werken.
Reactie: De resultaten uit dit onderzoek onderstrepen de wereldwijde tendens, dat mensen interrumperende marketingboodschappen steeds meer beu zijn en er alles aan doen om deze af te blokken. Dankzij de overkill aan telemarketing is bijvoorbeeld een bel-me-niet-register in het leven geroepen.
Inmiddels lijkt het erop, dat een nieuwe marketing-filosofie vanuit de VS aan het overwaaien is naar de Oude Wereld: inbound marketing.
Door deze filosofie te volgen, kun je als onderneming potentiële klanten bereiken, zonder deze te storen.
ik ben een braziliaan met nederlandse achetrgrond en zoek een baan voor een nederlands bedrijf hier in brazilie. Ik ken goed de regels hier, spreek de taal vloeiend en ken ook de nederlandse mentaliteit omdat ik 10 in nl heb gewoond. Heeft iemand een tip voor me, of kent een bedrijf die iemand zoals ik nodig heeft, laat t me weten.
Graag gedaan! het volgende sluitende artikel komt eraan. Maar als je nog meer handige dingen wilt weten, wees vrij met vragen. Ik vind het leuk om mensen te voorzien van goede coachingstips!
Reactie: Interessante kijk!
Zelf denk ik echter dat deze redenering op zich ook vroeger waar was.
In mijn ogen zal ook de zap-mentaliteit weer veranderen. Joseph Pine schreef het in 1999 al in zijn boek 'The Experience Economy' dat de behoefte van consumenten verschuift. Nu anno 2010 zie je hier overigens nog relatief weinig van en veel van de onderdelen uit het boek zijn nog steeds actueel.
Voor commodity's en goederen is ''Loyale klanten? Vergeet het maar! denk ik helemaal waar. Schuif je echter verder op naar services, experiences en mass customisation, dan gaat dit niet meer op.
Dan is niet langer prijs de belangrijkste drijver, maar 'value of life'. Het draait dan om termen als beleving en emoties.
Die emotionele beleving komt voort uit hoe jij als mens een product of dienst ervaart op basis van je 'concerns' en waarden. Klopt een product, dienst, omgeving, etc eenmaal met jouw concerns, dan zul je niet zo snel meer switchen.
Kijk bijvoorbeeld naar de Mini Cooper. Operationeel wat imperfecties en niet goedkoop. Toch vergeven mensen deze foutjes.
Idem voor Apple met de iPhone 4. Service gaat wat achteruit, product kwaliteit (of beleefde product kwaliteit) gaat wat achteruit, maar toch gaan ze als warme broodjes over de toonbank. En dit terwijl er genoeg te zappen valt.
Reactie: beste steef, ik heb de verschijslen van burn out enheb gesprek aangevraagd bij mijn werkgever, ik heb hulp nodig, wat kan ik er aan doen zodat ik niet verder wegzak?
Reactie: Eindelijk eens een artikel naar mijn hart. Het bevestigd wat we bij NumoQuest al erg lang wisten. Het gaat gewoon om het gegeven dat wanneer je heel goed kunt leren/studeren, dat je dan ook niet automatisch een 'crack' in het geleerde vak zal worden.
Waar dit aan ligt?
Wanneer je goed informatie tot je kunt nemen, deze ook weer makkelijk op weet te diepen, laat je vrijwel elk niveau leren. Natuurlijk geef je je kind graag het beste mee en wanneer die zelfs HBO weet te halen, vinden we dat reuze knap. En dat is ontegenzeggelijk.
Maar wanneer je zou weten dat diezelfde 'geleerde' weinig tot geen natuurlijke aanleg voor bijvoorbeeld communicatie, of empathisch vermogen, bezit, kan zich voorstellen dat een goed manager worden al een stukje moeilijker worden kan. Waarom? Omdat je bijna zeker ook dergelijke talenten moet bezitten om met mensen om te kunnen gaan.
Wanneer je bezeten bent van feiten gegevens maar weinig kaas hebt gegeten van ruimtelijk inzicht, kan heel goed over komen maar wanneer je werk terrein vervolgens logistiek wordt, kan men zich voorstellen dat diegeen een grote uitdaging heeft.
Het mooiste is aan te tonen dat iemand die ergens voor heeft geleerd, er ook een persoonlijk affiniteit mee heeft. Het latente talent in die richting. Dan sla je twee vliegen in een klap. Je haalt dan de beste binnen en het beste uit die persoon.
Reactie: Op zig is de form van Marketing niet vervelend, het is de manier waarop deze word toegepast dat het vervelend maakt:
Agenten staan op proficie loon en pushen dus heel erg en dat maakt het iritant.
zou een agent op basis van gewerkte uren betaald worden en een aantal basis beschavings normen worden bijgebracht dan zou het plezierig zijn om af en toe eens iets nieuws aangeboden te krijgen.
Reactie: Het is het intrappen van een open deur uiteindelijk. Waar gaat het om? De uittreding van de babyboomers is begonnen. Dit heeft nogal consequenties. Daar waar werkgevers zich nogal vasthouden aan 'stille/verborgen' discriminatie, komen dadelijk erg bedrogen uit. Wat is namelijk praktijk?
Er gaan gaten vallen op vele cruciale posities. De houding van opdrachtgevers/werkgevers, voor een dubbeltje op de eerste rang te kunnen zitten, zal snel opgeld doen eisen. Men heeft makkelijk de mond vol over recessie, over 'betrouwbaarheid', heel veel keus waardoor men maar al te graag,soms ridicule, eisen stelt aan een sollicitant.
Men eist graag een aantal zaken van een kandida[a]t[e], maar overspeeld eigen hand uiteindelijk. Waar het aan gaat om 'Loyaliteit', 'Integriteit', Carrière mogelijkheden', 'Persoonlijke ambitie', staan werkgevers en opdrachtgevers erg arrogant in de schoenen momenteel. Dat heeft zo consequenties waar men niet al te zeer bij stil lijkt te staan.
Wil je loyale werknemers en een goed team, dan vergt dat investering in mensen, mensen met competenties. Mensen die je bij wil schaven. Jarenlang is Donner in de voorgaande kabinetten bezig geweest de werknemer te 'flexibiliseren'. Velen moesten maar zzp-er worden want men moest niet denken dat lange arbeidsverhoudingen nog van deze tijd zouden zijn. Dat gaat zich nu mede gelden.
Werkgevers denken dat zij het onderste uit de kan kunnen eisen van potentiële kandidaten, potentiële kandidaten voelen zich steeds minder geroepen een beroep te doen op verregaande loyaliteit. Een van de spin-offs is dat desperate zzp-ers, vrijwel alles doen om een opdracht binnen te halen. Die denken niet eens meer in termen als loyaliteit en gestelde eisen maar aan inkomen.
Veel talent is niet meer te herkennen omdat recruitment en HR niet eens meer de kennis en kunde heeft juiste afwegingen te kunnen maken in de hoos van reacties op een uitgezette vacature. Het is momenteel een weer war van allerlei componenten die dra, en de eerste signalen zijn er al. werkgevers en opdrachtgevers moeten al na gaan denken over het invullen van cruciale opengevallen posten en worden geconfronteerd met eigen beleid van de afgelopen tien jaar.
Men wilde verregaande flexibilisering van de arbeidsmarkt, heeft dit ook afgedwongen en wordt nu meer en meer geconfronteerd dat hele belangrijke en cruciale posten, zonder investering in Menselijk kapitaal, vrijwel niet meer mogelijk is.
Het is dan niet zo verwonderlijk dat we op de drempel van een hele grote stoelendans staan. Een hele kostbare stoelendans. Een stoelendans door werkgevers/opdrachtgevers en een incompetente en impotente overheid zelf veroorzaakt.
Nu kunnen beiden roepen wat zij willen maar als we het hebben over Loyaliteit op de werkvloer? Dan ben ik bijzonder benieuwd hoe dit zich zal gaan verhouden in de praktijk. Immers, een werkgever en opdrachtgever hebben heel veel steken laten vallen en gedacht niet zo veel meer in Menselijk kapitaal te hoeven investeren. Dat zal nu een bottleneck blijken.
Het IMF heeft Donner ruim twee jaar geleden al gewaarschuwd dat de situatie op de NL arbeidsmarkt, meer evenwicht nodig had, omdat er snel personele problemen aan zaten te komen. Namelijk steeds meer exit mogelijkheden voor werkgevers, en grotere onzekerheden voor werknemers. Het IMF heeft een hele goede kijk gehad en Donner noch de werkgevers hebben ook maar iets met die visie gedaan.
Reactie: Een goed begin, maar met zulke ''virtueel'' gesprekken is de intercultureel dynamiek meerdere malen vergroot. Let ook op jouw cultureel kennis en vaardigheden.
