Reactie: Ik ben het met de vorige poster eens. Wie een blog heeft heeft een streepje voor. Echter, in het bovenstaande artikel vind ik alleen maar open deuren. Zoals zo vaak met artikelen die over Social Media gaan.
Reactie: Helemaal raak beste Aart Pijl! Improviseren is niet een TWEEDE keuze 'voor als je het even niet meer weet', maar zou juist altijd en overal je EERSTE keuze moeten zijn. En precies wat je zegt: 'niet zomaar wat doen'. Improviseren is vooral: Voorbereid in het Hier en Nu, met echte aandacht, kijken wat nodig is. Accepteren wat er gebeurt (want dat gebeurt toch) EN daar iets aan toevoegen (Ja, en...zeggen). Gezien de enorme snelheid en onzekerheden is het niet onverstandig jezelf te trainen in het verbeteren van je improvisatievaardigheid. Want het is als een 'spier' die je kunt trainen. Plannen is goed, als je je maar beseft dat het het altijd anders loopt.
Ik was een keer deelnemer van een sessie waarin de -oudere, Indiaas-Amerikaanse- facilitator (die bijzonder goed kon improviseren) aan ons vroeg: ''Hoe lang heb ik mijzelf voorbereid voor deze workshop?'' Na enkele antwoorden uit het publiek (een uur, halve dag, twee dagen) zei hij heel kalm: ''mijn hele leven''.
Reactie: Wat een stel idioten zeg! Waar zijn jullie nou helemaal mee bezig. Zieke figuren! Iedereen heeft RECHT om zijn/haar leven in te delen zoals men wil. Ik denk dat deze betutteling nergens heen zal gaan, behalve heel veel tegenwerking. In de westerse landen zoals 'kaaskoppenland'werken mensen het overgrote gedeelte van hun leven, en een beetje quality time voor onszelf en onze gezinnen is er niet. En nu gaat men ook nog inkrimpen met pauzes, al dan niet rokend!? Je kunt aan het elastiekje blijven trekken, maar op een gegeven moment is de rek op.. Dat geld ook voor mensen, en de beperkingen die 'men'op wil leggen. Ziekelijke figuren die dit bedenken.
Eens wat je stelt, alleen niet realistisch. Vrij recentelijk nog is er een onderzoek geweest naar de succesrates van projecten in Nederland. ie resultaten lieten een dikke onvoldoende zien. We weten dat politici en ambtenaren niet kunnen managen en dat er legio 'managers' rondlopen, die door een bepaalde anciënniteit manager zijn geworden. Uiteraard met alle gevolgen van dien.
Hieronder erg veel HBO en Universitair. Stelling; toont hoogte van de opleiding het succes van een manager aan? Neen. Vanuit dat perspectief, evenals eigen ervaringen met .... en voornoemd onderzoek moet je dus concluderen dat je makkelijker manager kan worden an successen behalen.
Je stelt het netjes. Trial by error. Zo zitten wij mensen nu eenmaal in elkaar. Maar wat nu als je al vroeg kan benoemen wie die kwaliteiten daadwerkelijk in zich heeft? Dan ga je pas werkelijk rendement versnellen en word 'trial on error' al ras geminimaliseerd.
Een opleiding doen, terwijl je misschien heel goed kunt leren, is absoluut geen garantie voor beter management. Daar zitten wellicht teveel factoren aan vast. Niettemin, je kunt de besten er absoluut uithalen en al vroeg beginnen met cultivering en coaching. Dus eens met het artikel, maar dan wel meteen met een antwoord. Me dunkt.
Reactie: Klinkt als een mooi onderzoek. Vraag me wel of de praktische toepasbaar niet wat wordt overschat. Immers, we benaderen niet meer ''de markt'' of ''de consument'' maar fluide micro-niches. Wat de meerderheid wil, denkt of voelt is in communicatie al tamelijk achterhaalt
Reactie: Door niet te kiezen en je hiervan niet bewust te zijn is menig werknemer burnout geraakt. De gevolgen vragen om een hoge prijs voor de werknemer en de werkgever. Hierin preventief te handelen vraagt om een gerichte investering door beide partijen. De uitkomst; met voldoening en plezier aan het werk zijn en blijven.
Daarom is het belangrijk om hier beleid op te maken.
Reactie: Hi Civil,
Je opmerking “...dat je niet iedere aap dezelfde trucjes kunt leren...” is natuurlijk een waarheid als een koe en managementopleidingen zijn juist daarom ook alleen geschikt voor praktiserend managers die het “aantal elementen” waar jij op doelt sowieso in zich hebben. (Anders zouden ze om te beginnen al niet als manager zijn aangesteld, of in ieder geval niet lang als zodanig aanblijven). De vraag wie in aanleg geschikt is om voor manager te spelen, of hoe je dit zou kunnen aantonen, is in deze discussie - die m.i. gaat over de conclusie van het onderzoek (‘opleiden maakt managers niet beter’) - niet relevant.
Een praktiserend manager zal best in staat zijn zich met vallen en opstaan steeds verder te bekwamen in zijn functie. Een managementopleiding nu, zal dit proces niet alleen versnellen, maar ook een kwalitatieve impuls geven. Wel onder de voorwaarde dat deze opleiding, zoals in mijn eerdere bijdrage geopperd, gericht is op integratie met de praktijk en natuurlijk niet op het aanleren van kunstjes.
Reactie: Ik vind dit best wel een aardig artikel, zij het dat ik het toch een beetje jammer vind dat negatieve excessen vaak niet worden belicht.
Laten we allereerst eens kijken naar dit fenomeen. Er bestaat nog steeds geen duidelijke wet en regelgeving omtrent het gegeven de betreffende kandidaat middels google op te zoeken. Ik lees zelfs nergens een regel bij een vacature dat een internet onderzoek deel uit zal maken van de selectie.
Hoe moeten wij er tegen aankijken? Als een verkapte manier van selecteren die wettelijk niet kan en mag? Immers, ik, ik betrek het als voorbeeld even op mezelf, ik word door de wet beschermt. Die stelt immers dat discriminatie, in welke vorm dan ook, helemaal niet mag.
In tweede, aan mijn internet gedrag kun je nu eenmaal niets ontlenen, tenminste, ik vind van niet. Ik vind het bijvoorbeeld leuk om mensen te prikkelen maar kan ook heel cynisch zijn en zelfs messcherp, op gezette momenten. Ik bedien mij van verschillende media waaronder Twitter.
Een voorbeeld.
Ik ben belasting betaler en ik erger mij kapot aan de taal die bijvoorbeeld erudiete en arrogante staatslieden plegen te onderhouden of de enorme economische schade die politici veroorzaken, die u en ik vervolgens weer mogen betalen. Links om of rechts om.
Ik kan dan tegen lieden zoals een een Ferrier en Koppenjan rustig twitteren dat ik hen engen egotrippende opportunistische ruggengraatloze karakters vind. Waarom ik dit vind? Omdat een meerderheid van hun partij nu eenmaal heeft gesproken, iets wat hen niet welgevallig blijkt, maar zij blijven graag een duur betaalde zetel warm houden want klaarblijkelijk gaat de BV NL, het groter geheel dus, aan deze ongelukkige egootjes voorbij.
Daar is niets mis mee want als je van mijn belastinggeld word betaald, mag ik ook iets vinden van je manier van doen en werken. Ik ben namelijk voor alle Nederlanders en de meerderheid heeft nu eenmaal een keus gemaakt, dus ... Ik kan dus niet zo tegen dat achteraf geneuzel van bijvoorbeeld een Cohen, Pechthold of Halsema.
Wat laat ik hier zien? Dat ik A-politiek ben? Dat ik Politici niet mag? Dat ik fouten van Politici afgestraft wil zien? Dat ik revolutionair tegen de overheid ben? Wat laat ik hiermee zien?
Wanneer men mij niets vraagt, heeft men ergens een idee van en als je je dan wil baseren op een stukje beeld wat je ziet? Dan haal ik mijn schouders op want wie weet gaat heel veel waardevolle kennis dan wel aan uw neus voorbij, zo durf ik dan te beredeneren.
Een ander voorbeeld. Ik heb twee grote passies. Fotografie en NumoQuest. Beiden zijn gewoon hobbies van mij en ik ben dan ook makkelijk via google zelfs te vinden. Wat ontleent men daar aan? We zullen die Civile maar niet uitnodigen want we kunnen niet echt hoogte van hem krijgen? We kunnen weinig tot niets met iemand die zich ook als Coach bezig schijnt te houden terwijl we eigenlijke een IT Consultant nodig hebben?
Zomaar twee voorbeelden om aan te tonen dat de zg Social Media, mijn 'aanwezigheid' op het internet, verder niet zoveel van mij zegt en zeker niet representatief is. Wil je dat dan als zodanig wel zien, tja, dan komen we tot dezelfde conclusie, dan horen wij niet bij elkaar. Zo eenvoudig steekt dat in elkaar.
Moet ik op mijn tellen passen? Als Automatiseringsdeskundige, als meer dan 25 jaar bezig met IT, alle Social media van chat tot Twitter kennende, ja. Ik vind persoonlijk dat de simpele regels die ik voor mijzelf en kinderen in acht neem, ook gelden op het internet.
Ik kan sarcastisch zijn, scherp, maar dat komt niet altijd even goed over wanneer men eens een keer op een bepaald moment een search doet met google. Ook dat is namelijk het internet. Net als in het dagelijkse leven. Kijk je verder, sterker nog, toon je karakter en snijd dit aan tijdens een sollicitatie gesprek, dan weet ik zeker dat er een leuke conversatie kan ontstaan. Want dan betoon je elkaar open respect.
Je baseren op iets wat je op het internet mocht tegenkomen, extremiteiten en uitersten daar gelaten natuurlijk, vind ik persoonlijk vrij discutabel, al helemaal wanneer het niet als zodanig werd aangekondigd. Jammer dat je dat dan niet als stelregel in een artikel tegenkomt.
Reactie: Deze tip werkt echt. Zelf heb ik dit spel al meerdere malen toegepast zowel individueel als in een team en de uitkomsten zijn verbazingwekkend. In eerste instantie dacht ik wat moet ik nou met deze spelkaarten maar na de eerste kennismaking ben ik om! Ik zou zeggen ga het proberen.
Reactie: Ik lees:
'Medewerkers ergeren zich dood aan het feit dat collega's hun fouten niet willen toegeven.'
en ik lees:
'Depressieve mensen schatten zichzelf objectiever in dan geestelijk gezonde mensen.'
Daarom vraag ik: wat is beter voor het bedrijfsresultaat?
- depressieve medewerkers? of
- zichzelf overschattende medewerkers?
Het is maar een onderbuikgevoel, maar ik denk dat een zichzelf overschattende medewerker over het algemeen productiever is dan een depressieve medewerker.
Reactie: Het is goed om hier bewust mee om te gaan.
Overigens heb ik op de harde manier geleerd dat het ego wel degelijk een nut heeft. Het beschermt je tegen situaties waar mensen bedoelt of onbedoelt over je heen willen lopen. Ego geeft je de kracht hier nee tegen te zeggen. Of denkt iemand anders?
Reactie: Al gedacht aan het presenteren van jezelf middeels een video CV? Een geschreven Cv is natuurlijk prima maar een video over jezelf geeft een extra dimensie aan je sollicitatie.
Reactie: Als je echt wilt ondervinden hoe het is om weggejaagd te worden, probeer dan eens bij Vodafone zakelijk te bestellen. Ze hebben een opmerkelijk vaardigheid ontwikkeld in het klanten op de kast jagen.
Reactie: Bedrijven zijn bang voor veeleisende klanten. Door de afgelopen crisis periode is de fucus gelegd op de kwantiteit. Zaak is dat bedrijven het vertrouwen in de klanten gaat vinden. Dan vind de klant het vertrouwen terug in het bedrijf. En vertrouwd zijn met een bedrijf wordt in zekerezin als kwalitatief gezien en zal de klant dus meer tevreden stellen.
