Reactie: ik werk erg hard, ben een goede werknemer en heb alles in me wat een werkgever maar wilt.
Echter ik ben het zat! zat om op eieren te lopen, zat om te horen dat ik emotioneel ben! zat om mezelf te bewijzen. Ik werk al 30 jaar en heb veel ervaring. Kortom nu werk ik 2 jaar bij een bedrijf, 2 x een jaar contract dit vanwege een economische crisis. Onder mijn collega's worden mensen soms na een half jaar al aangenomen die meteen een vast contract ontvangen. Ik kijk lijdzaam toe en heb nu aan mijn nieuwe leidinggevende om uitleg gevraagd.
Ik krijg veel lof over mijn inzet, mijn gedrevenheid en passie voor mijn werk, echter mijn nieuwe leidinggevende ziet het anders!Ondanks alle lof,goede voorgaande beoordelingen heeft hij geen goed gevoel bij mij, hij zegt spiritueel te zijn, ( kan aura lezen) hij geeft aan dat ik een emotiomeel mens ben! en daarom heeft hij twijfels! ( ik ben HSPer!, dus inderdaad wat gevoelig, maar niet normaler dan normaal, geen extreme uitingen en uiterst integer en spontaan en sociaal) Hij scheept me af met een half jaar contract! daarnaast moet ik volgens hem meer mijn best doen.Hij zoekt een argument om van me af te komen, want dat gevoel is sterk aanwezig bij mij. Sinds mijn gesprek geeft hij aan dat ik geen strijd met hem moet aangaan, want dat ga ik verliezen. Daarna is hij me gaan negeren en vraagt niets meer aan mij, terwijl ik de meeste ervaring en kennis van het team heb. Hij betrekt me nergens meer bij.
Ik kan er niet meer tegen en heb me ziekgemeld, ben er echt ziek van. Hij heeft me gebeld en gevraagd of ik ziek ben en waarvoor. Mijn huisarts contrateerd hoge bloeddruk en zeer veel stress. Ik weet het niet meer. Bij de OR heb ik aangegeven wat er aan de hand is maar die kunnen niets doen, en als ik via de klachtencommissie een klacht indien, dan kan ik volgens hun mijn baan wel helemaal vergeten.
Emotie is geen zwakte maar ook een kracht, ik ben een krachtige en sterke persoonlijkheid, maar ook een gevoelig mens, moet ik daarom afgerekend worden door een leidinggevende!~
Ik ben afgeknapt en uitgeblust. Door alles ben ik gaan twijfelen aan mezelf terwijl ik weet dat ik zeer loyaal en eerlijk ben. ik denk erover om het op te geven want zoals gezegd deze strijd win ik niet, en waarom? dat is me nog steeds een raadsel! ik denk er over om een andere baan te zoeken maar heb daar geen kracht voor op dit moment, terugkeren weet ik niet want een gesprek aangaan met deze leidinggevende zie ik niet zitten.
Reactie: Maslov zei zelf dat het gedrag van mensen niet te vergelijken is met het gedrag van dieren, maar toch.
Wellicht speelt hier ook het conflict tussen het oudere mannetje en het jongere mannetje.
Forceer dus alsjeblieft maar niets en neem dat ook mee in de oplossing van dit vraagstuk. Wellicht enig statusverschil zou de oplossing zijn, zonder dat er een mentorschap ontstaat.
Het kan wellicht alleen liggen in kleine dingen. Spreek ze beiden gelijktijdig aan over dingen, maar laat de oudere medewerker het eerst aan het woord. Ga serieus in op de 'ja, maar-houding' van de oudere medewerker. Verbeeld je niet dat de jongere medewerker frisse en dus goede ideeen hebben.
Frisse ideeen wel, maar het is nog maar de vraag of ze goed zijn. De waarheid ligt toch ergens in het midden.
Het oudere mannetje hoeft dan niet meer bang te zijn voor het jongere mannetje.
Reactie: Hi, Joanne, anderen (rechtstreeks) veranderen is niet mogelijk, je kunt alleen jezelf veranderen, daarom is mijn advies probeer uit te vinden wat je op de plaats van slachtoffer houdt, want wat deze figuur doet is natuurlijk niet acceptabel. Eerst moet je zelf weer steviger komen te staan. En: Als je zelf verandert ''verandert de wereld'', kunnen er nieuwe dingen gebeuren.
Daarna zou men kunnen kijken naar de baas. Iemand die anderen pijn doet heeft zelf pijn.
Ik heb op HR nog nooit iemand ontmoet die in dienst kwam met de wens the pain in the neck voor de collega's te worden, dus ergens is iets misgegaan en helaas hebben collega's of directie daar te weinig aandacht aan besteed. (meestal is dat het geval, ik wil niet teveel generaliseren)
Reactie: Door gelijk al wer de negative kanten te benoemen Marco, ja dan heb je groot gelijk, dan is het niet makkelijk om een goed samerwerkingskoppel te maken.
Het is toch de bedoeling van een bedrijf om samen te werken om de doelen te bereiken en of dat nu met 2 of met meerdere mensen gebeurd, het einddoel moet uiteindelijk beslissend zijn.
Het ja-maar gehalte in het Nederlandse bedrijfsleven is erg hoog, dus bij voorbaat gaan stellen dat het niet makkelijk is, niet zal werken, dat zit bij te veel mensen vastgeroest in hun hoofd.
Nogmaal met alle plezier ga ik dit soort uitdagingen aan, het bedrijf kan er alleen maar bij winnen.
Reactie: Dit artikel en de reacties daarop zijn hartverwarmend. Uit eigen ervaring heb ik een flink aantal verandertrajecten aan der lijve ondervonden. De 'experimenten', zo noem ik ze maar even, kregen niet eens de kans om in de organisatie te zinken. Wij ... de mensen op de werkvloer ... kwamen steeds weer in een onzekere wereld waarin aan ons werd gevraagd om te investeren in veranderingen waarover sommigen onder ons tamelijk pessimistisch dachten. Dat pessimisme kwam altijd uit met of zonder onze medewerking.
Het is dus niet te verbazen dat wij ... die mensen op de werkvloer ... helemaal niet wilde investeren in verdere veranderingen. Het was dus niet alleen de onzekerheid en de verzwaring van het werk, maar dus ook gebrek aan uitzicht op op z'n minst verbetering van de kwaliteit.
Ik denk dat het belangrijk is om aan te tonen aan de mensen op de werkvloer dat de investering die zij plegen, elk op zijn of haar niveau, uiteindelijk leidt tot rendement voor deze mensen.
Maar dan moeten de veranderingen ook wel veel beter doordacht worden!
Reactie: Ik kan niet zo goed uit dit bericht opmaken of er nog verschil is tussen de waardering en reacties vanuit verschillende branches.
Ik zou me (op basis van eigen observaties) kunnen voorstellen dat in de (semi-) overheidsorganisaties een aantal aspecten anders scoren.
Flexibele werkplekken worden daar minder gewaardeerd. Men lijkt wel vaak elders te willen werken, maar op kantoor is de eigen plek heilig.
Vrijheid lijkt daar belangrijker te zijn dan verantwoordelijkheid. Het valt me op dat er weinig wordt gedaan buiten de reguliere uren.
En dus ben ik benieuwd naar detailinformatie
Reactie: Uit het onderzoek dat wij hebben verricht ism Tijdschrift voor Coaching blijkt inderdaad dat meer gevraagd wordt van Nieuwe Werkers. De belangrijkste competentie die men moet leren is volgens ons: zelfmanagement!
Lees hier ons artikel: http://training-time-management.bashoorn.nl/nieuws-en-mededelingen/flexibel-werken-een-vloek-of-een-zege
Reactie: Ik ben op het moment ook helaas werkloos door reorginisatie by volkerrail ik heb er 8 jaar met plezier gewerkt als monteur baan
Ik zou nu het liefst chauffeur willen worden omsdat het my geweldig werk lykt
hellaas heb ik er zelf het geld niet voor heb nogal een druk gezellig gezin
Reactie: De beschreven veranderingen zijn top-down opgelegd. Uit eigen ervaring weet ik dat een verandering veel beter aansluit en geaccepteerd wordt als die vanuit de medewerkers zelf aangestuurd wordt. Natuurlijk in overleg met de betrokken partijen. Dan zijn voorgestelde veranderingen ook gemakkelijker inpasbaar.
Aan de andere kant heb ik in hetzelfde bedrijf ervaring met dergelijke top-down procedurele veranderingen. Hierin wordt vaak voorbijgegaan aan de extra druk die dit legt op medewerkers, die het proces inefficient zien worden en nergens terecht kunnen met hun verbetervoorstellen.
Reactie: Wat een heerlijke uitdaging ligt daar op het bord van de leidinggevende.
Natuurlijk kloppen de analyses van Asha Kalijan en natuurlijk zijn er leeftijd en cultuurverschil, maar daar ligt nu juist de uitdaging.
De ervaring van de man die 15 jaar dit werk binnen hetzelfde bedrijf doet en de frisheid en nieuwe ideeën van de jongere pas binnen gekomen werknemer.
Breng deze twee bij elkaar en laat ze samen wat projecten gaan doen, begeleidt dit door b.v. een keer per week en soort denktankmoment vast te leggen, waarin de jongere werknemer out of the record mag roepen. De oudere werknemer zal met de bekende maren en mitsen komen, maar daar heb je dan de opening van de persoon die deze gesprekken begeleidt.
Natuurlijk kan dat de leidinggevende zijn, maar het kan ook een ander persoon uit het bedrijf zijn en zelfs een buitenstaande, die als “leider” van het gesprek, coach van beide werknemers, eens onbevangen diep kan duiken en deze twee mensen tot een koppel binnen het bedrijf kunnen maken.
De jongere leert veel van de ervaring van zijn oudere collega en de oudere collega komt weer eens uit zijn comfort zone en krijgt weer een open visie zonder het bekende ja…maar…zo doen we het al jaren jargon.
Geef mij die uitdaging en ik vlieg erheen om dit te mogen doen.
