Reactie: In de discussie over HNW praat men elkaar te veel na. Zo zie ik telkens weer het 'resultaatgerichte managen en werken'opduiken. Het klakkeloze gebruik van deze term verhult dat veel van het werk dat professionals doen lastig te vertalen is naar kortetermijn 'resultaten'. Maar iedereen praat erover dus het moet toch even snel geregeld kunnen worden. Dan krijgen we dus geforceerde constructies om werk tot iets meetbaars om te buigen. Zo zien we dan agenten opduiken die op bonnetjes worden afgerekend. We gaan er jaren mee door, tegen beter weten in, want we doen toch aan resultaat gericht managen. Waarom beginnen we niet te erkennen dan kenniswerk niet altijd meetbaar is. Eigenlijk geldt dat hoe kennis-achtiger het werk is, hoe moeilijker een werkelijke indicator te geven waar je iets mee kan. Want we vegeten voor het gemak dat KPI's bedoeld waren om te ''sturen''. En voor je het weet maken domme KPI's dat mensen dan maar domme dingen gaan doen, in plaats van het leveren van de echt slimme bijdragen waar een bedrijf werkelijk wat aan heeft. Het is NIET gemakkelijk om voor echt kenniswerk goede besturingsprincipes te bepalen. En, het is soms beter om de vraag te laten bestaan in plaats van snelle maar domme antwoorden geven. Management in kennisomgevingen gaat misschien wel over iets anders dan resultaatmeting. Hierin de werkelijk bruikbare en misschien wel ongemakkelijke antwoorden verkrijgen, is de werkelijke voorwaarde voor een succesvolle praktijk van HNW.
Reactie: Schaalvergroting is niet altijd het juiste antwoord op problemen. Vaak leidt schaalvergroting tot complexiteitstoename, is het niet inhoudelijk dan toch zeker politiek.
Dat terwijl de 21 ste eeuwse IT meer dan ooit de mogelijkheid biedt om flexibiliteit en granulariteit te creëren. De vraag is of de mislukkingen in het verleden iets te maken hebben met een te geringe schaalgrootte of juist meer met een megalomaan ambitieniveau....
Enkel een rijks-CIO die ernaar streeft om zich zelf op te heffen is in de huidige architectonische fase zinvol.
Wat ben ik blij met de wijze worden van je, vooral over de jongeren en ouderen, want we hebben elkaar gewoon nodig en de tweespalt wordt niet door deze twee groepen veroorzaakt, maar door partijen als D66 en Groen Links.
Wanneer je een geboorte golf hebt zoals na de tweede wereldoorlog, dan zie je die door alle jaren als trend voorbij gaan. Door daar niet op in te willen spelen in een vroeg stadium (kost stemmen bij verkiezingen) en door the Old Boys mentaliteit tussen geld en macht, zitten we nu in de problemen en de echte schuldigen wijzen naar de Baby Boomers, maar wanneer je met een vinger naar een ander wijst, wijzen er steeds nog 3 vingers je eigen kant op.
Regeren is vooruit zien en dat dit ging gebeuren werd al 35 jaar geleden door economen voorspeld, helaas werden die snel tot zwijgen gebracht.
Reactie: Zelf boekhouden kan ook maak doe een kosten baten analyse. Wat bespaar je en hoeveel uur kost het je. Tip: als je besluit het zelf te gaan doen, kies dan een gebruikersvriendelijk pakket en let niet alleen op de kosten. De besparing maak je op de boekhouder! Zie ook:
www.firmfocus.nl/NL/Financieel/zelf_boekhouden_NL.php
of
www.mkbservicedesk.nl
Reactie: Een goed en herkenbaar verhaal. Mensen willen WEL veranderen maar niet tot verandering GEDWONGEN worden. In de verander-trajecten die ik begeleid, zorg ik steevast voor 3 dingen:
- een directie of management team dat één verhaal heeft en dat ook gezamenlijk verkondigt
- een verhaal dat gaat over WAT er bereikt moet gaan worden
- groepen betrokken personeel die invullen HOE dat bereikt kan worden, daarin actief ondersteund door een verantwoordelijk management/directie-team lid.
Dit geeft per definitie een cultuuromslag omdat iedereen in de verschillende omgevingen werkt aan dezelfde doelstellingen, de medewerkers zelf invulling geven (en dus steun) aan de veranderingen en minder wij-zij tussen personeel en management.
Reactie: Dag Ron,
Ik ben het volkomen met je eens. De managers van de pensioenfondsen hebben onze (verplicht) opgespaarde premies in de goede jaren gewoon verkwanseld. Ook zonder ons enige medezeggenschap of voorlichting te willen geven over waarin ze ons eerlijk verdiende geld wilden gaan beleggen. Ze leggen ook nu geen enkele verantwoording hierover af en geven als enige oorzaak voor de lage dekkingsgraad van de pensioenen aan de lage rentestand. Het geeft je als burger een gevoel van onmacht. En dan de veroordeling van Alexandertje over de rijkdom van ouderen, die het geld van jongeren op zouden souperen, slaat echt helemaal nergens op. Degenen die dat beweren zijn meestal omhooggevallen jongeren, die jaren op de zak van hun (rijke)ouders hebben geteerd om hun studie af te kunnen maken. En zonder al te hard te werken nu al een uitstekende positie hebben verworven en 2x zoveel verdienen dan de meeste ouderen ooit hebben verdiend. Gelukkig denken niet alle jongeren op deze wijze en zijn die mening toegedaan. Jammer dat notabene een vooraanstaand politicus zo polariserend acteert tussen jong en oud. En dat terwijl we elkaar nu en in de toekomst allemaal hard nodig zullen hebben en juist heel veel voor elkaar kunnen betekenen.
Reactie: Daar veel managers machtswellustigheid als drijfveer hebben om te managen hebben ze een onvermogen om te monitoren en te coachen. Blijf dus heel dicht bij je zelf en laat zo een persoon niet binnenkomen. Trek een rits van een ondoorlaatbare zak dicht van onder tot boven je hoofd, waartegen je alles afketst. Zo gauw je gesprek over is doe je het weer open en lach je weer zonder er iets over te denken of te melden bij wie dan ook. Kies je eigen integere doelen en blijf daar bij ongeacht de destructieve stimulaties van hen van wie je anders verwacht. Alleen dan kan je gelukkig blijven, zelfs bij de slechtste managers, de slechtst bedoelende collega's en zelfs voor je relatie is het soms een handige tool om te gebruiken. Ik heb helaas te veel ervaring met slechte managers om te beseffen dat vrijwel niets anders helpt voor jezelf en jij bent de belangrijkste! Een slechte manager is jouw verdriet niet waard.
Reactie: Wat leuk dat er steeds meer aandacht wordt besteed aan videosollicitaties.
Zelf ben ik begin 2010 begonnen met het opnemen van videosollicitaties, omdat ik merkte dat veel werkzoekende werden afgewezen op vooroordelen zoals leeftijd of afkomst.
Natuurlijk kan een videosollicitatie niet alle vooroordelen wegnemen, maar als ik zie hoeveel mensen op gesprek worden uitgenodigd na het sturen van een videosollicitatie wordt ik daar heel blij van!
Reactie: Er is blijkbaar een trend en herijking aan de gang van het begrip Leiderschap. Onder druk van de zoektocht naar nieuwe businessmodellen.
In veel vakartikelen, tv-series (waaronder Leiders gezocht van Jeroen Smit)en in de publieke media zie je de vraag ontstaan naar een ander profiel.
Nuchter, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, Gespeend van decadentie en afleidende bijwerkzaamheden - gefocust op de job, intuïtief met een sociale antenne en communicatief vaardig, Niet redenerend vanuit een episch machtscentrum maar het aansturen, ontginnen en verzamelen van kennis van anderen, visionair voor het brengen van de boodschap over richting en actie, coach van- en toezichthouder op de voortgang van het proces.
Dit is een ander gedragsprofiel en zijn andere competenties dan in een hoogconjunctuur.
Nu gaat het meer over het benutten van creativiteit en inzicht van anderen om te overleven, althans de resultaten en continuïteit op langer termijn zeker te stellen, en de boel bij elkaar te houden.
Talent en kennis niet te laten verlopen.
Zoeken naar de kracht van het collectief binnen de business en een blik op de markten en klanten. Tot en met het volgen van en vragen aan klanten wat ze willen.
Een verschuiving van verticale machtsverhoudingen (pusch) ten gunste van horizontale stakehouders invloed (pull).
Reactie: Wanneer ik vroeger had geweten hoe in deze tijd de pensioenfondsen bezig zijn geweest, dan had ik nooit daaraan begonnen, maar zelf ervoor geld gespaard.
Helaas heb je als werknemer weinig te vertellen, je betaald al aan de staat premie voor een deel van het geld voor je pensioen, we noemen dat de AOW. In de tijd dat ik dat ging betalen wist je nog niet dat je wanneer je er recht op hebt, de overheid het gewoon kan verlagen of zelfs kan afschaffen, zo zeker zijn de regels in Nederland.
Ik moest! Me aansluiten bij het collectieve pensioenvoorziening, waar je als deelnemer geen enkele inspraak in kreeg, was het een bedrijfspensioen, dan kon de werkgever bij hoge winsten gewoon de pot afromen (heeft u al gehoord dat hij/zij dat ook terugstort in slechte tijden?) en in het bedrijf steken.
Dan de volslagen ondoorzichtigheid van de pensioenfondsen, je krijgt een keer per jaar een overzicht, wat je zou kunnen krijgen op je 65 jaar, helaas blijkt dat zelden te kloppen.
Inzicht hoe het echt uitpakt, vraag daar eens naar bij je baas, ook hij zal het niet kunnen uitleggen.
Bedrijven bedoelt pensioenfondsen die dit doen, hebben alle kansen om zicht zelf te verrijken, zeker de top managers weten hoe ze dat moeten doen.
Werd er geïnvesteerd in gebouwen, een redelijke stabiele sector als belegging, nee ze zagen met grote ogen de aandelenmarkten met gigantische rentes!
Dus ze zijn gaan gokken met ons geld en toen liep het mis! Was de overheid al jaren bezig om de reservepot van de fondsen in zijn handen te krijgen (was gelijk toen het begrotingstekort opgelost), wat uiteindelijk niet gelukt is, hebben de managers van de fondsen het geld vergokt. Geen schaamrood op hun kaken, nee het werden blaaskaken die de inleggers boos vertellen, dat de gouden tijden achter ons liggen en dat we solidair de tekorten moeten ophoesten, anders heeft niemand nog iets! Denkelijk de managers wel, want die hebben hun geld zeker niet in de pensioenfondsen belegd ze wisten wie daar de leiding hadden. En dan komt ook de politiek weer om de hoek kijken, met voorop onze vriend Alexander Pechtold die de ouderen verwijten dat ze het geld voor de jongeren aan het opmaken zijn. Ze rijden in dure campers door de wereld en dat is schandalig. Alexandertje gaat er even aan voorbij dat dit niet de meerderheid is van de ouderen, maar slecht een deel. Alexandertje gaat er aan voorbij dat deze mensen hard gewerkt hebben voor hun geld, dit zelf verdiend hebben en daarvoor zwaar lichamelijk werk hebben verricht (weet je wat dat woord betekent Alexander, want politiek is niet hetzelfde als werken) en nu komen deze ouderen er steeds meer achter dat het pensioen toch minder is, dan wat ze dachten.
Openheid en eerlijkheid gaan vaak niet samen met geld en ondanks dat ik moet erkennen dat deze kennis van pensioenen absoluut niet makkelijk is, hadden de fondsen eens moeten werken aan goede voorlichting en betere reken schema’s.
Dus het ligt niet aan die domme mensen, maar het falen van goede communicatie met woorden die door de ontvangers worden begrepen.
Reactie: De uitkomsten van het onderzoek van Verbeke worden op een interessante manier nog eens onderstreept door het boek van Bram Buunk; Oerdriften op de werkvloer. Het commentaar van @Civile komt mij meer over als een reclame boodschap waarin het doorgaans niet slim is je af te zetten tegen 'vermeende concurrenten', maar dat terzijde. Veel managers zien wat zij willen zien in mensen en Buunk geeft aan dat het afnemen van assessments een mechanische manier van selectie is die gelijk of minder scoort dan de intuïtie van mensen als het gaat om het beoordelen van mensen. 'Kan ik ermee werken of niet, is deze persoon te vertrouwen, of niet etc.' Kortom, slecht nieuws voor de testontwikkelaars en claims,zoals gedaan door @Cevile wil ik dan ook graag wetenschappelijk onderbouwd zien, zoals Verbeke dat heeft willen doen met zijn onderzoek.
Reactie: Ik ondersteun het verhaal van Johanna helemaal. Maar wat kan ik als leidinggevende,in een middenpositie, doen om het management hiervan te overtuigen? Mijn ervaring is dat het team waar ik leiding aan mag geven, zich voor 100% inzet of zelfs meer, wanneer ze weten waarom, wat en op welke termijn iets veranderd moet worden. Zij weten dat zij er op kunnen vertrouwen dat er naar al hun ideeen, opmerkingen geluisterd wordt en dat die door mij zoveel mogelijk meegenomen worden in de verandering. Maar de mensen die boven mij staan in de organisatie lijken de werknemers te zien als pionnen in een spel i.p.v. deskundige betrokken medewerkers. Jammer, want zo verliezen ze meer knikkers en is het spelplezier echt veel minder!
