Reactie: Vrouwen vragen mij vaak: ''Waarom ben ik niet gekozen voor de functie maar mijn (mannelijke)collega wel, terwijl ik meer ervaring heb dan hij?'' In het artikel van The Globe and Mail staat het antwoord. Mijn ervaring is dat vrouwen te eerlijk zijn over hun kennis, ervaring, deskundigheid en netwerk. Ze twijfelen of ze een functie echt aan kunnen en laten dat ook blijken, terwijl de meeste mannen daar geen moeite mee hebben. Niet dat ze niet twijfelen, maar ze laten het niet merken. Veel mannen zijn echte kunstenaars in het veel praten en weinig vertellen, imponeren en overtuigen. En dat werkt. Het werkt bij sollicitaties, promoties en salarisonderhandelingen. Brave (eerlijke) meisjes hebben dat voordeel niet.
Reactie: Eerlijkheid duurt het langst. Klopt, daar zijn contracten voor. Voor de rest is eerlijkheid niet altijd het beste. Want eerlijkheid kan kwetsend zijn. Eerlijkheid, werkt in gevallen zowel aan de werknemer - als aan de werkgevers kant niet ( altijd). Men gaat immers altijd voor zijn eigen gewin. Linksom- rechtsom, maakt niet uit. Ik ga eerder voor 'slim'zijn, diplomatiek, zonder voorbij te gaan aan mijn eigen beleid, en zonder de medewerkers te kort te doen. Het lijkt er overigens wel steeds meer op dat er een salaris-recht is, en dat de werkplicht in die schaduw staat. Omgekeerde wereld dus. Maar héérlijk om de menigen te lezen. Ik heb er écht veel aan, en het ondersteund mijn (soms) onzekerheden!
Reactie: Nou als ik de reacties zo lees dan betekent het voor mij dat de waarheid in het midden ligt. Doen alsof je iets weet oftewel met stijl iets zeggen terwijl je niet veel van weet, kan helpen. En het help.Het onderzoek van Harvard heeft dat toch uitgewezen. Ik denk dat er momenten zijn waarop je dat wel zou kunnen toepassen en een ander moment weer niet. Niets is absoluut. En ik ga ervan uit dat de mensen die het eerder in de praktijk hebben toegepast wel heel slim zijn. Anders zaten ze niet waar zij nu zitten, over Balkenende, Bos, Donner, Verhagen, vogelaar gesproken. Ik kan hieruit misschien iets van leren want ik ben een zeer eerlijk mens, vandaar dat ik nog niet ben waar ik wil zijn.
Ik herken heel goed wat je schrijft. Het is een probleem dat zich steeds meer voordoet.
Steeds vaker ontmoet ik bedrijven die moeite hebben om sales aan te laten sluiten bij de kernwaardes van het bedrijf.
De vraag is ook, zoals je die terecht stelt, of sales het juiste instrument is om de juiste klanten aan je te binden. Dat begint al met een stukje geloofwaardigheid. Iemand met een inhoudelijke rol is per definitie geloofwaardiger dan iemand met een commerciële rol. De intentie is namelijk anders. Een inhoudelijke specialist wil een klant zo goed mogelijk helpen, een commerciële kracht wil in de meeste gevallen een deal sluiten. Deze intentie geef je mee in de boodschap die je brengt. Sales kan absoluut toegevoegde waarde hebben, maar niet altijd voor het hele commerciële proces.
Om mensen in een inhoudelijke rol meer commerciële verantwoordelijkheid te geven moet je heel voorzichtig te werk gaan. Er hangt meestal een negatief Referentiekader op commercie en door het gevoel te geven dat je ze daarin duwt, zal de weerstand alleen maar groter worden.
De sleutel zit hem in de passie van mensen. Vaak liggen passie en taken ver uiteen. Het is de kunst om de passie van mensen juist in synergie te laten werken met de doelstellingen van het bedrijf. Het helpen van mensen kan bijvoorbeeld ingezet worden als commercieel instrument...
Als je de passie en potentie van je mensen goed in kaart hebt, kun je op de juiste manier gaan vertalen naar commerciële mogelijkheden. En nieuwe mensen kun je naast hun inhoudelijke kennis selecteren op passie... hoe bijzonder en mooi is dat?
Ik realiseer me dat ik een heel verhaal aan het schrijven ben. Voor mij zijn deze transities dagelijks werk. Mocht je behoefte hebben om hier eens over uit te wijden dan benader me maar even rechtstreeks.
Reactie: Interessante gedachte, over het je klant niet te makkelijk maken om bij je te kopen. Ik bedacht nog twee voorbeelden: De Nespresso cups moet je kopen in de gespecialiseerde winkel, waar ieder moment George Clooney kan binnenwandelen. Ik denk dat het succes afneemt als de cupjes bij iedere buurtsuper liggen opgestapeld.
En, alweer wat jaren terug, zat ieder kind reikhalzend uit te kijken naar het volgende Harry Potter-boek. En als dat uitkwam stonden de kinderen uren in de rij bij de boekwinkel zodat ze om 12 uur 's nachts het boek 'als eerste' hadden. Terwijl er natuurlijk meer dan genoeg exemplaren waren gedrukt: als je de volgende ochtend om 11 uur naar de boekwinkel ging had je binnen 30 seconden je exemplaar gepakt en afgerekend!
Reactie: Ik heb veel aan deze tips. Mijn bedrijf is klein, maar nog altijd groot genoeg om te moeten presenteren, en sollicitatie gesprekken te voeren. In een tijd van reorganisatie, en dus veel veranderingen voor mijn werknemers, waar vragen aan het orde van de dag zijn, en ik daar 24-7 mee bezig ben, is het soms fijn, om als een struisvogel weg te duiken achter een handige 'move'. Men denkt altijd de enige te zijn, met bepaalde vragen of stellingen, die men deponeert, maar ik ben net zo'n basketbal-net; iedereen gooit en ik zit op een moment verstopt. Dus bedankt voor de tips.
Reactie: Wat de Rene hierboven schrijft, ben ik het grotendeels mee eens. Bovendien als je inhoudelijke vragen niet beantwoordt maar omzeilt, vind ik dat je weinig transparant bent.
Een moeilijke vraag is toch geen probleem om die uit te zoeken en later te beantwoorden?
Op een gegeven moment gaat men toch vertrouwen verliezen als men ziet dat er steeds om de hete brij heen gedraaid wordt en raakt men de motivatie kwijt om zich ergens volledig voor in te zetten .
Het spreekwoord is nog steeds ''eerlijk zijn duurt het langst'. Ook al is dat in deze tijd niet het makkelijkste, je kweekt wel meer vertrouwen in jou als persoon en dus voor je organisatie.
Dat zijn bouwstenen voor een goed fundament.
Reactie: In eerder onderzoek is al aangetoond dan mensen die hoog scoren op extraversie ook impulsiever zijn. Veel impulsieve mensen zullen ook impulsiever met geld omgaan. Interessant is om te meten of dat alleen geld voor (eenmalige) bonussen of in het algemeen voor inkomsten.
Reactie: Hier gaan we weer in het nieuwe jaar. Propageren dat eerlijkheid niet altijd de beste optie zou zijn. Hier worden u en ik verteld hoe te reageren op bepaalde vragen. Nu moeten we, naar mijn bescheiden mening, twee hele belangrijke zaken scheiden.
Vragen tijdens een vergadering zullen doorgaans geen vragen zijn die je tijdens een sollicitatie tegen zou kunnen komen en vv. In beide gevallen geld hoegenaamd dat het beter is een antwoord in gebreke te blijven dan dat je om de vraag heen gaat lopen breien.
Het geval wil namelijk dat wanneer er concrete vragen gesteld worden waar men om heen breit, of een ambivalent antwoord op geeft, nog onbetrouwbaarder overkomen dan gewoon te zeggen dat je het of niet weet, of dat je iets even moet nakijken. Immers, er word echt niet altijd van je verwacht dat je inhoudelijk specialistische kennis zomaar paraat zou hebben.
Kijk, als voorbeeld, maar naar politici die in de publiciteit treden. Neem grote namen zoals Balkenende, Bos, Donner, Verhagen, vogelaar .... stuk voor stuk namen van personen die steeds minder betrouwbaar werden gevonden. De praktijk heeft dan ook duidelijk gemaakt waarom. Geen heldere antwoorden, om de hete brei heen draaien en uiteindelijk handelend die op onwaarachtigheid en leugenachtigheid duiden. Frappant dat dergelijke mensen zich daarvoor ook weten te valideren.
Klein voorbeeld, als je het zou hebben over project management en detailzaken van een project, kan het heel goed zo zijn dat je je inhoudelijk met componenten je niet meer bezig houd. Daar zet je namelijk specialisten voor in.
Wanneer je zoiets doet, en onderzoeken hebben het al uitgewezen, tijdens een sollicitatie, dan neemt de indruk van onbetrouwbaarheid alleen maar toe. Welke vragen zou je kunnen stellen tijdens een sollicitatie die je niet zou kunnen beantwoorden? Je solliciteert immers naar een functie waarvan je behoort alles af te weten of te begrijpen. Dat je op deze manier de kennis inhoud van een sollicitant toetst, is alleen maar heel normaal.
Reactie: Ik word wel eens over kritisch verweten te zijn. [Is dit nog goed ABN], niettemin vraag ik me toch even een paar dingen af.
Social Media gedragsregels
je ziet dat organisaties pas het laatste jaar wat werk gaan maken van gedragsregels voor Social media voor personeel. Er zijn al wat basale standaarden die als op of voorzet kunnen dienen.
Deelnemers Social Media
Er zijn al flink wat onderzoeken gedaan naar de gebruik[sters van die social media en gedragingen. Daarbij kun je de social media in verschillende categorieën onderverdelen.
Zakelijke Social Media
Plaxo, Linkedin en dergelijke hebben allemaal een zakelijk karakter en de gebruik[sters daarvan weten vrij goed hoe zij zichzelf het beste kunnen profileren. Je ziet langzaam aan, in Nederland dan, dat de bedrijvigheid daar een beetje aan het toenemen is op zakelijk vlak.
Private social media
Facebook, tagged, hyves en dergelijke worden door nietzakelijke gebruik[sters opgezet en hebben dan ook een socialer karakter. Je ziet daar dan ook nog wel eens de 'missers' van mensen die op sommige vlakken, zakelijk gezien dan, wel eens uit de band springen.
Dan heb je ook nog trendy social media zoals youtube en tweets bijvoorbeeld. Wanneer je daar op begeeft kun je je ook onderscheiden alhoewel ik van Tweets op zich niet zo gek veel hoef te verwachten zakelijk gezien. Het zijn veel egotrippers die zich daar graag profileren en zakelijke campagnes worden daar niet echt gewaardeerd.
Youtube is zo verstrooid dat je gevaar loopt ergens erg makkelijk onder te sneeuwen alhoewel ik er wel een visuele waarde aan toe ken. Je kunt wat dat betreft beter streaming gaan toepassen op je zakelijke website, mocht je iets dergelijks overwegen.
Gevaren
Er zijn basaal twee gevaren die ik zien kan. Maar die kom je ook in de advertentie en reclamewereld tegen. Foute advertenties of reclame. Daar moet je goed over nadenken of ze keren zich tegen je. Kijk maar naar lieden zoals Youp van 't Hek vs Buckler/UPC of Pieter Lakeman vs DSB.
De tweede is wat individueler van aard en dat betreft foute uitingen van individuen. Je ziet dat recruiters steeds vaker gebruik maken van social media om naar de uitingen van individuen te kijken. Daarbij kan het zijn dat dezen niet zo zeer stil staan bij de wijze van uiten of profileren, maar wel impact hebben op potentie.
Recruiters daarentegen staan vaak niet stil dat uitingen van individuen soms weliswaar ongelukkig kunnen zijn maar vaak onschuldig, uitzonderingen daargelaten natuurlijk, maar hangen er wel vaak een waarde oordeel aan op zonder verifiëren.
Zakelijk gezien stof tot nadenken genoeg wat social media als 'carrier' betreft maar dan moet je inderdaad wel met een diepgaander en zinvoller artikel komen dan dit.
