Reactie: Ik vind dat er BOB recalmes moeten zijn maar dat je op de achtergrond dan straalbezoepen jongeren hoort vind ik contraproductief. Je mag dus straalbezopen worden als er maar een BoB is? Gezien het gegeven dat het in Nederland blijkbaar als 'normaal'wordt ervaren dat je je reglematig klemzuipt wil nog niet zeggen dat je daar in campagnes in mee moet gaan. We zouden veel meer andere boodschappen ten aanzien van excessief alcoholgebruik moeten uitzenden. (en dan maar eens vergeten wat die alcohol ons belastingtechnisch oplevert.(Korte termijn.Als dat een rol speelt) Alcohol is een gigantische schadepost in onze samenleving en de oorzaak van heel veel gezondheidsschade waar we nu met de zorgkosten zeker een punt hebben. (lange termijn) Groter, en veel groter dan die van alle andere drugs samen. Hoe blind kunnen we zijn. Volgens mij is dit een ook interessant etisch vraagstuk. En nog een schepje: Mensen aanzetten tot ecsessief gebruik? Is dat strafbaar?
Reactie: Raakte ik toch bijna in de verleiding om dit te gaan toepassen. Ik heb al een paar keer gezegd tegen mezelf dat ik minder eerlijk moet zijn als ik mijn baan wil behouden tijdens mijn reïntegratie.
Toch ben ik het er in de basis niet mee eens. Soms weet je het gewoon (nog) niet. Maar dat neemt niet weg dat je dat eerlijk kunt zeggen en je vervolgens kunt richten op andere zaken die ook van belang zijn. Of hoe je er in de toekomst aan denkt te gaan werken.
Blijf bij jezelf, wees eerlijk, dat werkt uiteindelijk in je voordeel. Informatie die je niet hóeft te vertellen kun je voor je houden, maar op concrete vragen dien je toch concrete antwoorden te geven...
By the way, als tijdens een belangrijke bijeenkomst pas blijkt dat je je zaken niet op orde hebt, ben je rijkelijk laat. Als je dat eerder, eerlijk, kenbaar had gemaakt, sta je beter op de kaart m.i.
Maar de tips om gehakkel en ogenschijnlijke onzekerheid te verbergen zijn zeer welkom.
Reactie: Je zal dan verbaasd zijn in hoeveel vergaderingen mensen een standpunt innemen gebaseerd op emoties zonder dat daar verder op ingegaan wordt. Als gevolg daarvan krijg je mensen die slecht naar elkaar luisteren en komen groepen tegen over elkaar te staan. Een voorzitter zou dit moeten zien en benoemen wat er gebeurt. Helaas gebeurt dat veel te weinig.
Reactie: Dit zijn handige weetjes omtrent het solliciteren. Houd er rekening mee dat mensen die zich bezig houden met het werven en selecteren ook van al deze punten op de hoogte zijn. Wees dus op je hoede en zorg dat je natuurlijk over komt.
Wij hebben laatst een designer afgekeurd bij ons Klusbedrijf de Klus-Concurrent.
Deze meneer liet zich zo kennen tijdens een sollicitatie ronde dat hij bij het verlaten van ons kantoor een kladblaadje liet liggen met punten direct van het internet af gehaald. Een dumper als je het mij vraagt.
Reactie: De discussie en het artikel triggeren mij, ik heb een heel ander soort vraag aan jullie:
Ik vraag me af of er niet een wezenlijk conflict bestaat tussen het nastreven van enerzijds een bepaalde bedrijfscultuur (meestal gemodelleerd naar de affiniteiten van de oprichter/leiders) en anderzijds het willen profiteren van de voordelen van diversiteit.
Het kan in theorie namelijk wel leuk zijn dat een team ook een vrijdenkend kritisch persoon moet bevatten, maar die persoon heeft wellicht een broertje dood aan rigide arbeidsstatuten en evengoed kan het team (met een bepaalde bedrijfscultuur) deze persoon wellicht ook totaal niet uitstaan waardoor zo iemand nooit gehuurd wordt. Het moet namelijk ''klikken'': oftewel, je moet een geestverwant zijn, vooral niet te divers. Old boys networks zijn dan ook ideaal om uit te vissen: zeer veilig en vertrouwd. Dus: wil je als bedrijf wel echt divers zijn? Dan moet je toch echt lef hebben, op alle fronten, way out of your comfortzone. Een gezellig ouderwetse borrel bedrijfscultuur met voetbal op de achtergrond hoort daar niet per se bij. Diversiteit gaat alle richtingen op. Dus ook die wereldreiziger die graag 50 vakantiedagen extra wil en die vrijbuiter die loon naar prestatie vraagt ipv van een rigide 40-uurs contract op een vaste werkplek.
Omgedraaid, zou mijn vraag ook kunnen luiden: wat voor bedrijfscultuur ontstaat bij een divers personeelsbestand (competenties, manier van werken en mindsets)?
Reactie: Als het toelaten en vervolgens bespreken van emoties, in welke overlegsituatie dan ook geen algemeen goed is, dan begin ik me grote zorgen te maken!
Reactie: Innovatie in dienstverlening is natuurlijk heel hard nodig. Waar ik echter bang voor ben is dat we nu weer veel overheidsgeld gaan uitgeven aan 'innovatie van zowel fysieke als digitale producten' aan een hoop techniek en snufjes.
Waar het bij de dienstverlening voornamelijk aan schort is aan service, die veelal en voornamelijk door mensen gegeven moet worden. Het liefst zoveel mogelijk in 1x goed!
'Denk maar aan de onvrede over de helpdesks van telefoon-, internet en energiebedrijven.' Om dat te verbeteren is weinig techniek nodig maar vooral een verbetering van de interne-klant-leverancier relaties, dwz de totale keten naar de eindgebruikers. Wij hebben workshops van een dag waarmee de dienstverlening naar eindklanten met tientallen procenten in korte tijd verbeterd worden. Een bewezen methode ondersteund door wetenschappelijk bewijs van oa. de VU en gedragwetenschappers. De trekkers van het CRISP programma daag ik uit hier eens een dag mee aan de slag te gaan.
Reactie: @ Ellen,
De organisatie speelt zeker een rol, alleen jouw conclusie lijkt niet helemaal compleet. Als de gemiddelde leeftijd hoog is, wordt inderdaad geen nieuwe medewerker van diezelfde leeftijdsgroep gekozen. Dat zou ik zelf trouwens ook niet doen want dat brengt de continuiteit in gevaar: als iedereen rond de zelfde tijd echt met pensioen gaat ben je alle kennis en ervaring binnen een paar jaar kwijt! Echter, wanneer de leeftijdsopbouw van een organisatie overwegend jong is, wordt een oudere werkzoekende al helemaal niet verkozen omdat deze niet in het team zou passen. En daarmee is de vicieuze cirkel hermetisch dicht.
Ik deel even je mening niet. Het is juist nu dat, cumulatief gezien, de voorbije kabinetten er alles aan hebben gedaan de 'verzorgingsstaat' af te breken door basale zaken te privatiseren. Strategische zaken werden stelselmatig 'geprivatiseerd' waardoor basale zaken in het gedrang komen.
Dat geld ook voor de verregaande flexibilisering van die arbeidsmarkt. Deze hebben geen tijdelijke effecten, zoals veel incompetente kabinetten ons telkens weer hebben doen geloven, maar verstrekkende blijvende gevolgen, die vervolgens weer andere negatieve gevolgen hebben.
Begrijp me goed, ik ben niet al te zeer voor een verzorgingsstaat maar wel voor een gegarandeerd bestaans minimum, iets wat met gemak kan worden gefinancieerd.
Hetgeen wat daarvoor nodig is is de gehele politiek ontdoen van incompetentie en mensen aanstellen met aantoonbare affiniteiten en kwaliteiten en niet zoals nu gebeurd door anciënniteit of 'Old Boys Network' achtige zaken. an hoeven jij en ik, en het bedrijfsleven, niet zo idioot veel bij te dragen aan krankzinnige projecten die geen rendement opleveren.
Koppel dit aan het strafbaar stellen van elke vorm van discriminatie, en je lost een aanzienlijk deel van het probleem op. De vooroordelen zijn en blijven hardnekkig waardoor je ervoor zorgt dat kennis buiten de muren van het bedrijfsleven blijft. Dus moeten werknemers en opdrachtgevers niet lopen klagen geen gekwalificeerd personeel te kunnen vinden.
Dat is wat men namelijk met deze leeftijdsdiscriminatie en flexibilisering zelf heeft nagestreefd. Als je nu ziet wat werkgevers/opdrachtgevers vragen in hun speurtocht naar goed en betrouwbaar personeel, dan is dat ten hemel schreiend en gespeend soms van enige vorm van realiteit.
Gevolg daarvan is dat menig recruiter zich op oneigenlijke wijze gedraagt naar opdrachtgevers toe, met alle gevolgen van dien. Het antwoord is redelijk eenvoudig. Stel ALLE vormen van discriminatie desnoods economisch strafbaar en je geeft iedereen gewoon een kans. Zo eenvoudig ligt het me dunkt.
Reactie: Ben 25 jaar geleden overgestapt van het werknemerschap naar het ondernemerschap. Dat heb ik een poos voor eigen rekening en risico met veel plezier met mijn eenmanszaakie gedaan. Daarna mij gewaagd aan het werkgeverschap. Het was al snel afgelopen met het plezier. Lag zeker niet aan ''mijn'' bereidwillige mensen, maar de rechten van de werknemer staan in geen enkele verhouding met de rechten van de werkgever. Ik heb mijn stinkende best gedaan om een goed werkgever te zijn en dat valt helemaal niet mee! Ik geloof niet in gezagsverhoudingen. Ik gruw b.v. van de woorden ''baas'' en ''personeel''. Totdat ik een waarschuwing van mijn arts kreeg. Hij zei: de zaak ''runt'' jou en vernietigt je gezondheid i.p.v. dat jij de zaak runt. Ik ben daarom ''overgestapt'' naar een beleid zonder personeel, maar leid nu mensen op die daarna hun eigen zaak oprichten (als ze die al niet hadden) en daarna op basis van gelijkwaardigheid als co-ondernemer met mij samenwerken. Resultaat? Ik voel mij weer happy, ik (lees: onze opdrachtgevers) heb(ben) een team van mensen die vanuit hun ziel begrijpen dat we er echt allemaal onze schouders onder dienen te zetten (vandaar dat ik veel heil zie in de werkmentaliteit van hangjongeren van 50+. Die weten echt nog wel wat ''werken'' is).
Alleen jammer dat veel mensen bang worden gemaakt om ''voor zich zelf'' te beginnen vanwege die ''eis'' dat een startende ondernemer meerdere opdrachtgevers ''moet'' hebben. In dat licht hebben wij nog het een en ander uit te zoeken, maar wij hopen dat onze overheid gaat begrijpen dat we mensen meer op hun zelfredzaamheid dienen aan te spreken i.p.v. er afhankelijke (loon)slaven van te maken.
Ik heb vanuit de hoek van het UWV redelijk veel support gehad om deze moderne en frisse aanpak een serieuze kans te geven. Dat heeft bij 2 mensen die zonder werk kwamen te zitten, de kans aanzienlijk verhoogd om weer aan de bak te komen. Sterker nog: ik zou die gasten voor geen goud meer willen missen. Van de oudere generatie kunnen wij nog heel, heel, heel veel leren. Echt wel!
De (merkwaardige) eis dat een ondernemer (ook als hij 55 jaar of ouder is en ''daarom'' geen ''kans'' op werk meer zou hebben) meer opdrachtgevers moet hebben, leidt - vrees ik - tot een tsunami van onzuivere ''constructies'' die nu al breed worden ge-etaleerd in de kranten en tijdschriften. Als voorbeeld noem ik de ''oplossing'' van Zwaartekracht in Goes.
Die doen het voorkomen alsof zij alle belasting en verzekeringsproblematiek voor de adspirant ondernemer op lossen tegen een geringe ''fee''. Wat je echter niet in de krant leest is dat zij een aandeel van 20% van de nieuw op te richten onderneming claimen...
Ja, ja, zo kun je mensen natuurlijk ook ''helpen'', maar goed, het is maar hoe je het bekijkt.
Kortom: ik wil mensen met dit berichtje een hart onder de riem steken. Heb het lef om je werknemersdenken eens tegen het licht te houden. Kijk naar je kwaliteiten. Kijk naar wat je leuk vind en waar je dit ''leuke'' als een bijdrage aan de samenleving kan aanbieden. De grenzen van mogelijkheden worden niet bepaald door leeftijd, gezondheid, geld, belastingregels, etc. Het zijn onze - vaak opgelegde - denkpatronen die ons gevangen houden en ons weerhouden om uit te groeien tot die onafhankelijke en creatieve burger die in u en mij besloten liggen.
Ik verwacht veel weerstand n.a.v. mijn bijdrage. Ik verwacht niet dat de overheid mee zal willen denken met het opzetten van een gezonde(re) samenwerkingsvorm waar de partners uitgaan van het beginsel dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen handelen en welbevinden. Een club waar we niet kijken naar de zwakke kanten van elkaar, maar elkaar aansporen om onze kwaliteieten steeds verder te ontwikkelen.
En dat is leuk. Dat is het ook waard om voor te vechten. Als iemand mij in contact kan brengen met een belastingambtenaar om deze plannen nog verder uit te kunnen werken, dan houd ik mij warm aanbevolen.
Tenslotte: ik zoek nog steeds nautische mensen (stuurlieden, machinsten) die als Tanido Marine Surveyor zouden willen worden opgeleid. Die zijn welkom om eens te komen praten!
Reactie: Heb nog wel een leuk idee voor een Nationale campagne; hoeft het UWV en de overheid er op basis van belastinggeld ook niets aan te doen (zijn toch dichte deuren en het UWV is volgens een ander nieuwsitem in deze MOL al met een campagne bezig).
Iedereen van 40+ solliciteert vanaf nu zonder zijn geboortedatum of leeftijd te vermelden. Kijken of je dan op basis van je mooie trackrecord gebeld wordt omdat ze je leeftijd willen weten. Of dat je afgewezen wordt omdat je te zwaar bent?
In ieder geval maken we alle leeftijdsdiscriminerende recruiters en organisaties gek door het selectieproces te frustreren. Of je komt ondanks je leeftijd ergens aan de bak.
Het initiatief en de revolutie (ala Tunesië ed.) moet toch van de massa komen want het probleem wordt niet opgelost door interventie van Politie, Overheid, Marktpartijen (VNO-NCW, ANWV, Vakbonden of semi-publieke sector).
Ps; zorg wel dat ze je leeftijd niet kunnen duiden aan de hand van andere criteria als jaar van afstuderen of het je eerste baantje in 1965. Dan ga je alsnog op de stapel historische vondsten.
Reactie: Ga hier een mooi online tooltje van maken.
Bespaart me weer een recruiter.
Het is al net zo als met psychologische tests; als je de vragen weet kun je de gewenste antwoorden geven. Bedankt MOL.
