Reactie: Prachtige retoriek, heldere uiteenzetting.
Ik mis een paar bijzonder belangrijke elementaire zaken.
IT is een strategische lineaire materie. Hoe specialistischer de discipline, des te lineair het karakter. Hier geld namelijk ook dat waar je mee omgaat, je ook door wordt besmet. Je leest dat in geen enkele handleiding terug.
Wat betekend dit voor de praktijk?
Heel eenvoudig gesteld, hoe meer lineair de discipline, hoe incommunicatiever de specialist. Dat zijn wetmatigheden die helaas maar al te vaak word veronachtzaamt met alle gevolgen van dien.
Wat betekend deze wetmatigheden in communicatief opzicht?
Heel eenvoudig. Zorg dat diegene die de communicatie voert, intrinsiek slechts de discipline nog kent, maar er verder niet al te intrinsiek bij is betrokken. De reden is heel duidelijk. De valkuil voor diegene is aanwezig zich in intrinsiteit te verliezen in de materie met alle communicatieve gevolgen van dien.
Comminicatieve Gaps
Het grijze gebieden, zo ook in de communicatie, maar ook in de processen, liggen hem in het gegeven dat non lineaire mensen zich bezighouden met lineaire processen. Daar helpt een ITIL of Prince2 als methodiek niet tegen daar deze mensen niet wordt geleerd hoe de materie IT zich beweegt.
Wil men een betere instroom realiseren zul je bij de basis moeten beginnen. Een curriculum verbeteren betekend dat je een solide bodem moet hebben. Als je ziet dat twee elementaire vragen nog niet eens afdoende kunnen worden beantwoord, kun je de meest prachtig curricula implementeren zonder dat je danig iets zal toevoegen aan de kwaliteit.
Wil je managers in de IT?
Prima. Dat betekend dat je een instrument moet hebben om de betreffende manager te laten begrijpen wat IT is en wat de basis gedachte van de IT is. Anders ben je weer bezig 'een curriculum' te bedenken die weer niet zal aansluiten.
1. Formuleer eerst wat IT moet zijn, doel en waarde en essentie.
2. Breng de manager of instromende eerst de lineaire basis principes bij van hoe IT zich beweegt, deze is namelijk voor elk IT proces zeer eenvoudig en gelijk te beschrijven zodat men een universeel standaard creëert.
3. De requirements voor de professional is eenvoudig weer te geven.
4. Meng geen disciplines!
Dit laatste is wat er momentele speelt en zou ik graag IT professional of manager willen worden kom dan niet aan met een lijstje waarin men meerdere kenmerken in één post heeft vervat.
Een grotere doodzonde is namelijk niet te bedenken in IT. Helaas kom ik geen van deze wetmatigheden tegen in het artikel, noch in het curriculum.
Reactie: @ Thomas de Peinder
Dank voor de veer. Helaas zijn juist die online assessment testen vrijwel ongeschikt voor geven van de benodigde inzichten. Het probleem zit hem namelijk in a] de momentopname en b] de dynamiek van de persoon en diens omgeving.
Wil je dat dan toch bereiken dan zijn er in NL maar twee systemen die aardig werken en een latente weergave geven, geen momentopname.
Reactie: Helamaal met vorige schrijver eens. Heel belangrijk is te kijken naar de ''binnenkant'' en dat doe je door bijvoorbeeld heel goede online competentietesten.Die zijn gemakkelijk in het gebruik.Alleen een Pc is nodig met internetverbinding.
Reactie: oudere werknemers met veel ervaring kunnen zeer waardevol zijn voor een onderneming.Heb dit ervaren in veel aan gelegenheden.Kan zelf export orders binnenslepen maar oud betekend in Holland waarschijnlijk ook dom en kom dan ook niet aan de bak ! Sorry voor bedrijf en mijzelf
Reactie: Bedankt voor je reactie Eline, blijkbaar heeft het je wel getriggerd. Ik vind het nogal zwaar dat je de titel misleidend noemt. Ik stel Social Media ter discussie en vraag me af of het direct geld oplevert en of je dus in sommige branches beter je geld kunt investeren in andere acties. Misschien dat iemand kan reageren met een leuke case die het tegendeel bewijst.
Indirect zal het via SEO meer traffic naar je website genereren, dat klopt.
De filpmjes zijn inderdaad een goed idee. Maar zit de doelgroep van het betonboringen bedrijf wel op de social media? Ik vermoed van niet, maar goed , dat is een aanname en zou je nog kunnen onderzoeken.
Als je goed leest zie je dat de kalender voor relaties is. Verder geef ik ook aan dat je Social Media kunt uitbesteden. En de dames op de kalender hebben een keurige bikini aan.
Reactie: @Eline, eughmm,.. waarom zo negatief en hoe kom je er bij dat het om een 'naaktkalender' zou gaan?? De foto hierboven is ietwat onscherp, maar is duidelijk op te zien dat het dus NIET om een naaktkalender gaat.
Reactie: Nogal misleidende titel, ik kan nergens argumenten vinden voor het feit dat social media op zijn retour zouden zijn, en zie al helemaal niet hoe een naaktkalender zou moeten bijdragen aan de branding van het bedrijf. Ook wordt er niets gezegd over de beoogde doelgroep van de actie (relatiegeschenk of propects). Een betonboringsbedrijf had het (vermoedelijk) beperkte budget mijns inziens beter kunnen steken in het etaleren van hun kennis op hun vakgebied, met bijvoorbeeld filmpjes over de toepassingen van hun producten waarmee hun klantenndaadwerkelijk geholpen worden (toegevoegde waarde). Door deze filmpjes op gezette tijden (planning) via verschillende social media kanalen te verspreiden, kun je op een efficiciente manier je boodschap voor veel mensen zichtbaar krijgen, en wordt je website beter gevonden (seo aspect van social media). Door een gestructureerde aanpak je toegevoegde waarde aan je klanten laten zien, hoeft niet veel tijd te kosten, en kan indien noodzakelijk ook worden uitbesteed aan een derde partij. Het heeft in ieder geval een minder gimmick gehalte dan de kalender, die ingetwijfeld gewaardeerd wordt, maar waarvan ik me afvraag wat het bijdraagt aan je branding, en of het wel tot meer aankopen zal leiden.
U schrijft over zaken doen en de rol en de impact van emoties. De strekking van uw verhaal is: alleen op inhoud kun je niet verkopen. Uw inleidende alinea gaat in op recente gebeurtenissen in de Tweede Kamer. Mogelijk redeneert u als volgt: ook in de Tweede Kamer gaat het om de verkoop van de boodschap - in termen van zaken doen. Daarmee had de subtitel van uw betoog kunnen luiden 'Zaken doen in de Tweede Kamer'. Daartegen is deze reactie van mij gericht. Daaronder gaat een diepe emotie schuil bij mij. Maar daarmee zal ik u niet lastig vallen. Het gaat mij om de argumenten.
In het doen van zaken gaat het om de communicatie tussen twee of meer personen. Ze willen elkaar beïnvloeden om een goede deal te maken. Dan leerde ik in mijn studie dat in die communicatie de emotie integraal onderdeel is van het onderhandelingsproces. De gedachte aan de doelstelling van het gesprek in combinatie met de gesprekspartners, roept op zich al emotie op. Die emotie is drijfveer voor de redenering. Die emotie maakt dat de handelaar op zoek gaat naar argumenten. Die argumenten kunnen ook in de emotionele sfeer zitten: u probeert de ander 'te verleiden'. De handelaar stemt in ieder geval zijn redenering af op zijn doelgroep. Het heeft namelijk geen zin in termen van Einstein te gaan praten als u te maken heeft met bedrijfskundigen die op MBO-niveau zijn opgeleid, om duidelijk te maken dat u met bijvoorbeeld de stofzuiger die u in de verkoop heeft, energie kunt besparen.
In de Tweede Kamer staan volksvertegenwoordigers tegenover elkaar om elkaar te overtuigen van de juiste koers om ons land te besturen. In de uitwisseling van de argumenten spelen dezelfde wetten op het gebied van de menselijke communicatie een rol als bij zakenmensen. Maar het zal zelden voorkomen dat zakenmensen met elkaar gaan ruzie maken. Zakenmensen zullen elkaar eerder verleiden waar Tweede Kamerleden elkaar willen overtuigen. In de Tweede Kamer speelt argumenteren daarom een belangrijkere rol dan in het doen van zaken. Twee zakenmensen die elkaar iets willen verkopen, kunnen geen oorlog ontketenen, twee politici wel. Als ze maar hoog genoeg in de pikorde zitten.
Hier ligt zo'n diepe emotie onder bij mij dat ik nu bijna uitspraken zou gaan doen die bij u dan weer een enorme emotie teweeg zullen brengen. Maar ik wil overtuigen dus laat ik dat achterwege. In de plaats van zo te handelen, geef ik u hierbij een link naar een artikel van mij: http://www.nederlandsmedianetwerk.nl/profiles/blogs/woordgebruik-in-onze-samenleving-en-de-politiek
Reactie: Beste Asha, ik vind het een helder stuk, ik mis echter wel een stukje collegialiteit bij de eerste twee opties die je suggereert. Ieder zit wel eens een periode niet lekker in zijn vel, het lijkt me niet meer dan menselijk én collegiaal door eerst eens een één op één gesprek met de persoon in kwestie te voeren om te achterhalen wat er aan de hand is. Om iemand nu en plein public in de vergadering zo op haar nummer te zetten of haar min of meer buiten spel te zetten, ongeacht welke functie iemand heeft, vind ik niet integer. Mocht de general manager in een persoonlijk gesprek geen verantwoordelijkheid tonen, dan kan je nog altijd tot zulke 'maatregelen' overgaan.
Reactie: Ik zou zeggen: de vierde optie is om eerst eens met haar direct te gaan praten. Als de oorzaak in de privesfeer ligt dan kan het zijn dat ze niet goed kan reageren in een groep. Als je haar van haarc plaats wilt stoten is dat een prima oplossing natuurlijk, maar als je met haar verder wilt is het waarschijnlijk beter om haar eerst onder 4 ogen te spreken.
Reactie: Een absoluut steekhoudend artikel.aar draait het 'sec' uiteindelijk om?
Lager Onderwijs
In het lager onderwijs worden kinderen een set van vaardigheden bijgebracht, waarbij men niet kijkt naar latente vaardigheden. Natuurlijk, men onderkent verschillen tussen en die bijvoorbeeld goed kunnen rekenen en wie niet, maar verder niets met de latente talenten van het betreffende kind.
Na de lagere school gaat die gang verder. Het kind mag een cito doen, die toont dan weer de progressie van dat kind en gebaseerd op de uitkomsten van die cito gaat met het voortgezette in. Ook daar, weinig tot niets gedaan met de latente talenten van het betreffende kind.
Dan gaat het gebeuren. De dag van solliciteren breekt aan en men gaat dan vast wel een paar maal de fout maken. Pretenderen dat je veel kan maar weinig werkelijk nog kan waarmaken. Verder in de carrière is het maar helemaal de vraag of de betreffende er iets moois van heeft weten te maken want overal kom je namelijk ladingen valkuilen tegen.
Is het niet een incompetente HR tante die haar mening heeft maar geen clue heeft van de werkelijke waarde van de sollicitant dan is het wel een manager die door anciënniteiten op een plek is gekomen en met hand en tand veranderingen torpedeert om zijn hachje te behouden.
Kijken we naar de economische omstandigheden van nu, dan zie je een berg aan prachtig geschoold en zeer ervaren loyaal talent gewoon aan de kant geschoven omdat men denkt dat dat jonge lammetje met de vijf poten het ook maar moet kunnen en dat duurdere, vaak zeer competent talent, wat waarde heeft, uiteraard, eenvoudig terzijde geschoven.
Klaarblijkelijk lukt het hedendaags management niet zo goed meer te kunnen becijferen dat behoud van goede en loyale krachten binnen de organisatie, zeker op weegt dan die spastische slag mensen er maar uit te gooien.
Stand van zaken?
Prachtige holle frasen waar niemand iets mee kan maar natuurlijk diegenen die dat het hardste roepen doen dat voor eigen gewin. Begrijpelijk. Maar het is wel zo dat er een berg aan ouder, loyaal, soepel talent, gewoon nog beschikbaar is maar waar men klaarblijkelijk niet naar wil kijken omdat ......
Over talent gesproken.
Ik denk dat het beter is dat je pas iets over talent moet gaan roepen als je een volkomen onafhankelijke manier hebt om dat latente talent, permanent inzichtelijk te kunnen maken. Dan pas kun je individueel die afweging maken of en waar je iemand het best zou kunnen inzetten.
Dan pas ben je werkelijk met talent management bezig maar tot nu toe? Heel veel opgeplakte stickertjes met opschrift 'Talent management of manager maar niet de lading kunnen dekken.
Uiteraard kan ook dat talent zijn.
Iedereen heeft de mond van talent open maar 95% heeft helemaal de onafhankelijke tooling niet eens dat latente individuele talent inzichtelijk te maken.
