Reactie: Ik ben het grotendeels eens met de schrijver van het artikel. Ik ben het echter niet eens met de stelling dat men liever de norm als norm houdt. Ik ben van mening dat medewerkers zich terdege realiseren dat de normen steeds verder opgeschroefd moeten worden om het hoofd te bieden aan de concurrentie vanuit het buitenland. Ook al zijn we goed, we willen steeds beter worden. Dat heeft A. Maslow al bedacht in de jaren 60 van de vorige eeuw. Tenslotte, als het echt voor iedereen duidelijk is, dan zal men ook een individuele beloning accepteren. Maar wel met mate.
Reactie: @Rho Inderdaad je hebt niks te verliezen (ik zeg altijd: het begint in principe met een 'nee'), dus kan je alleen maar winnen (als het meezit).
Zie ook: Hoe maak je koude acquisitie leuk? http://www.salesquest.nl/Informatief/Michels%20SalesBlog/toonartikel/Hoe%20maak%20ik%20koude%20acquisitie%20leuk%3F.html
Reactie: Beste Aart, mooi artikel. Ik kan er inderdaad aan toevoegen dat dergelijke individuele beloningen voor de betreffende werknemer vervelend kunnen uitpakken. Ik werkte een korte tijd bij een Amerikaans bedrijf. Het gonsde van de geruchten: waar heeft zij dat aan verdiend? Zo goed is zij nou ook weer niet!' Uiteraard gevolgt door: 'Waarom ik niet?Ze is zeker het liefje van de baas'(et cetera).'Kortom een hoop scheve gezichten.
Reactie: Wat heb je te verliezen met het bellen? Koude acquisitie is inderdaad niet leuk, maar het kan je zoveel opleveren.
Ik doe veel aan koude acquisitie. Soms kom je bij de klant over als weer zo'n bellende verkoper of adviseur, maar als je gewoon je verhaal doet en kort uitlegt waarvoor je belt krijg je snel genoeg duidelijkheid. Je moet inderdaad wel tegen een 'nee' kunnen. 'Nee' heb ik maar het heeft mij genoeg opgeleverd.
Bovendien, het levert je behalve een nieuwe klant op ook weer een nieuw contact.... dat is juist het mooie van dit vak!
Reactie: Ik lees het artikel toch anders dan bovenstaande reaguurders. Want als je bv. uit een achterbuurt komt en ouders geen opleiding gevolgd hebben, kan dat juist aantonen dat de sollicitant een doorzetter is. En dat dat precies past binnen de organisatie waar hij/zij solliciteert! Ga dus niet direct van het negatieve uit. Ik ben het zeker ook eens met: luister naar je onderbuikgevoel!
Reactie: De kop van dit artikel vertelt nog niet dat het puur gaat over werving en selectie. Heel wat deskundigen op dit gebied missen het artikel omdat ze niet weten dat het over hun vakgebied gaat.
Ik kom niet uit dat vak, maar ik sluit niet uit dat de strekking van dit artikel een grond van waarheid bevat. Ik vind het wel jammer dat er een negatieve invalshoek is gekozen:
-er zijn beladen vragen
-die zijn erg belangrijk
-dus het is nodig ze te stellen.
Waarom niet zo:
-er zijn vragen die in het selectieproces zeer effectief werken
-nadeel is dat deze vragen een ongemakkelijk gevoel opleveren
-gevolg hiervan kan zijn dat afgewezen kandidaten onplezierig terugkijken op het gesprek
-risico: een slecht imago op de arbeidsmarkt
-om dit risico te beperken kunt u ....
Dat lijkt me een aanpak die veel beter zal werken. Omdat de lezer beter is doordrongen van de risico's en de kansen en bovendien van de deskundigheid van de auteur. Nu geeft het artikel een signaal af zonder te vertellen hoe dit opgepakt kan worden.
Reactie: In veel bedrijven wordt er niet veel aandacht geschonken aan de opleiding van het HR-personeel. Stilaan wordt er ook in het onderwijs meer aandacht geschonken aan opleidingen Human Resources.
Een handig boekje om een sollicitatieprocedure goed te doen verlopen is \'Recruitment A-Z - Tricks of the Trade\'. Het bespreekt verschillende procedures en geeft ook een heleboel praktijkvoorbeelden.
Reactie: Leidinggenvenden weten dit al lang dat de hersenen gevoelig zijn voor ''oefenen''. Door de complexiteit van leidinggeven is men dagelijks het brein aan het oefenen. Zo zijn er speciale oefeningen voor het geheugen te verbeteren die goede resultaten geven. Ze worden zelfs gebruikt bij patienten. Leidinggeven vraagt de paraatheid van een goed stel hersenen.
Reactie: Culturele verschillen komen vaak tot uiting op pijnlijke momenten die niet meer teruggedraaid kunnen worden.
Veelal wordt men onzeker en gefrustreerd wanneer men iets in India wil opzetten. De cultuur is zonder ervaringsdeskundigen vrijwel niet te doorgronden; maar maakt het land wél extra interessant.
Reactie: @ Marc
Volgens mij gaat het niet om beter inrichten maar anders of met andere tools inrichten.
Maar men worstelt met het wat & hoe dan.
Als je om wilt gaan met externe dynamiek zul je de (interne) organisatie een andere flexibiliteit en dymaniek moeten geven met zijn weerslag op cultuur en structuur.
Dus ook je processen, uitgangspunten en richtingen vaker beschouwen, aanpassen / bijsturen en anders inrichten.
Reactie: Wat als iemand uit een achterbuurt komt, ouders in de bijstand zitten, etc. etc. en de kandidaat zelf heeft gestudeerd, is positief, goed cv, leuke man/vrouw?
Wat als iemand uit hoger opgeleid milieu komt, heeft gestuurd, maar gewoon een eikel of trut is.
Wat zegt het nu feitelijk? Wie zegt dat de ene 'betere' waarden en normen meegeef aan zijn/haar kinderen?
Ik begrijp de strekking van het verhaal, en vraag ook wat de partner voor werk doet, waar ze vandaag komen etc., maar je moet er ook weer niet te veel aan ophangen.
Kinderen zijn nl. niet hun ouders.
