Reactie: Mooi verhaal en waardevol. Er zijn managers die de mond vol hebben van veranderen en iedereen moet zijn neus in dezelfde richting hebben. Als dat zo zou zijn dan hoef je niet te managen en ook nog...... er is geen overzicht omdat de focus te klein is omdat ze allemaal naar hetzelfde moeten kijken. Als er meer neuzen nou eens de andere kant op wijzen dan heet dat weerstand en dat is prachtig. Het maakt de blik veel breder en het liefst de neuzen zodanig dat het blikveld 360 graden is. Dat heet overzicht. Een manager wordt een echte leider als hij of zij dát kan hanteren en gebruik durft te maken van de kracht van de scheve neuzen. Volgens Covey lijken managers macht en dwang te gebruiken terwijl echte leiders durven kijken naar talenten die juist complementair met andere talenten gebruikt kunnen worden voor lastige veranderingen in een gewenste richting. Als iemands neus volgens de manager anders staat dan mag die manager denken. ''Die gast werkt tegen me maar als ik er anders naar kan kijken dan kan hij ook vóór me werken''. Als je dat durft, dan ben je de leider.
Reactie: Een artikel wat mij triggert en uit het hart is gegrepen. Ik word vaak opgebeld door bedrijven waar ik helemaal niks van wil en als hun verkooppraat dan klaar is dan willen ze me als zogenaamde service wijzen op de mogelijkheid van het 'belmenietregister. Wat een runderen!!! Ze kijken er niet in en weten niet dat ze me niet mogen bellen. Ik sta er in zowel met landlijn als mobiele telefoon. Het is een bijzondere manier van omdenken en omdraaien waar ik een pesthekel aan heb. Helaas weet ik geen meldpunt waar ik dat kan melden terwijl de meldpunten op dit moment juist uit de grond schieten als paddestoelen. Een nieuw meldpunt kan dan ''belemeniet-booswicht'' worden genoemd. ;-) Zij moeten de zondaars een boete kunnen geven. Wat geldboete schijnt wel te werken en mijn woord niet.
Reactie: Het is natuurlijk ook moeilijk om zo\'n lange periode in te schatten voor studenten. Ze kijken niet zo ver vooruit. Datzelfde kwam naar voren in een onderzoek over de studentenverzekering.
Daaruit blijkt dat ze niet verder dan maximaal 3 jaar vooruit kijken. Dus als je ze nu naar hun pensioen vraagt is dat een heel ver van hun bed show.
Reactie: Sinds ik Pim Fortuyn hoorde verklaren op TV dat het “Manager willen worden” DE ziekte van de 20ste eeuw was heb ik die wens van mijn “Wensenlijst” gehaald. Toen pas !
Tot aan dat TV programma was ik daar mee opgevoed, doordrengd, dan wel mee geïndoctrineerd.
Die zelfde opvoeders (NV Philips en mijn ouders) hebben mij in verschillende landen met nog meer helse dilemma’s geconfronteerd. (details op aanvraag).
Ik heb die HEL doorstaan en leef nog steeds.
Er zitten ook zeer prettige ervaringen aan overleefde dilemma’s.
Relativeren, Communiceren, Begrijpen. (RCB)
Voordat de lachers dit relaas willen ridiculiseren:
RCB op een aantal gevoelskwesties, beperkt tot een nuttig aantal.
Assisteren in zo’n culturele vergadering (ook op aspecten voor en er na) is op mijn lijf geschreven, nog steeds.
De Lokale Manager kan, al gebruik makend van mijn vreemde stijl, “to the point” komen en z’n winst/gewenst resultaat behalen.
De kosten?
Éénvoudig rekensommetje!
Een fractie van: De baten.
Reactie: Een overschot aan daadkracht noemt men drammerig. Bij specialisten komt het vaak voort uit het feit dat men een generalistische context mist en dus moet compenseren. Ook kan onenigheid over de mate van resultaat en/of mensgerichtheid een rol spelen wat vaak een culturele ''ik of wij'' achtergrond heeft.
Hoe dan ook, om zo iemand in bedwang te houden zul je zowel aan hierarchie, als omvang, en kennis en reputatie moeten werken. Er zijn genoeg artikelen te vinden hoe je discussies naar je hand kunt zetten en daarmee het verdeel en heers kunt stoppen.
Reactie: Ik hed diverse internationale vergaderingen meegemaakt en het is inderdaad steeds weer een probleem om de doelstellingen van de vergaderingen te halen.
Jammer dat de geweldige verschillen in cultuur binnen Europa niet aan bod komen, verschillen die we maar al te goed zien binnen de vergaderingen binnen politiek Europa. Merkel meent vooraf zaken te kunnen regelen met Sarkozy, maar gezien de geweldige verschillen tussen de Duitse en Franse (vergader)cultuur, draait dat steeds op een fiasco uit (al laten ze dat aan de buitenwacht niet zien).
Duitsers, goed gestructureerd, duidelijke doelstellingen, goed leiderschap tegenover Fransen, geen structuur, macht gedreven leiderschap, geen enkele doelstelling.
En dan het eeuwige gepolder van Nederland, gericht op consensus (wat wil zeggen dat niemand zijn zin krijgt, iedereen inlevert en dus een suboptimale oplossing die een vergadering verder weer tot urenlang geklets leidt ''naar aanleiding van''.
In de vergaderingen die ik had met Fransen én Duitsers (gelardeerd met Belgen, Italianen en soms Chinezen) waren die verschillen steeds te zien. De Duitser die steeds wist waar hij het over zou hebben, de Fransman die te laat kwam (soms een hele week) en overal over wilde praten, behalve de agenda.
Het was een hele opgave om daar leiding aan te geven, iedereen steeds op het spoor te zetten en zeker om aan het einde een besluit te nemen.
Het is en blijft een geweldige ervaring die veel tijd en energie kostte.
Reactie: Mervyn Richards
Uit eigen ervaring en uit verhalen in mijn sociale omgeving kan beaamd worden dat gepleegd onderzoek zeer realistisch is. De aanbevelingen onder de knie hebben zou de mens perfect maken. Vooral als je een bepaalde maatschappelijke positie bekleed. Maar brengt het geen robotgedrag met zich mee; koel en emotieloos. Soms moet men wel per onmiddelijke ingang weten/ervaren dat iets jouw emotioneel heeft geraakt, echter zonder jou balans daarbij te verliezen
Reactie: Hoi, Optie 1. alles wat echt belangrijk is of urgentie heeft komt vanzelf bovendrijven. (voor mij een feit)
2. Lijstjes geven wel rust, maar zijn zeker niet effectief (bij mij)vaak leg je ze aan de kant en komt er gaande de dag weer een nieuw lijstje.
3 Het idee om tijd vrij te maken in je agenda spreekt mij aan, je verplicht jezelf een actie af te maken, bovendien kan je tegen colega's zeggen dat je even geen tijd hebt, je agenda als hulpmiddel, ik ga het proberen........
Succes allemaal
Frank Franke
Reactie: Ergenissen kunnen voorkomen worden door de signalen goed bespreekbaar te maken. Daarnaast is het van belang ,dat de manager de inbreng van de werknemers weet te waarderen door goed te luisteren en de juiste beslissingen te nemen.
Reactie: Ja, inderdaad Marjolein! Ik denk overigens dat het een gedeelde verantwoordelijkheid is tussen thuiswerker(s), leidinggevende en overige teamleden. Door regelmatig met elkaar in gesprek te gaan en tussentijds te evalueren, kunnen eventuele risico's m.b.t. overpresteren zo minimaal mogelijk worden gemaakt.
Reactie: Een burn out is een keus voor wie draag je iets?
Een burn out bestaat niet het is een te beladen woord verander het naar je zelf in een time-out !
Wedden dat dit anders overkomt voor jezelf en je omgeving.
Wanneer je zegt, ik neem een Time out dan neem je ook tijd voor jezelf, en een Burn out dan laat eigen tijd afnemen.
Jij beslist zelf over je Time-out of(en jij) laat je door een ander een Burn out opdragen.
Waar kies jezelf voor?
