Reactie: Ik denk dat elke lezer[es] zichzelf nu maar eens achter de oren moet krabbelen. Het kan namelijk nog steeds waziger klaarblijkelijk. Natuurlijk, ons land, en vele landen met ons, zijn, inmiddels weer 65 jaar geleden, bevrijd.
Er zijn steeds minder mensen die er nog zijn die dat actief hebben meegemaakt. Eerlijkheid gebied dan ook de stelling naar voren te brengen of wij nazaten dan ook moeten blijven gedenken zoals zij deden. Dat zou een hele gezonde discussie zijn me dunkt.
Wat dat 'gedoe' om die ene vrije dag betreft moeten we ons maar eens afvragen of dat er werkelijk nog iets toe zou doen. Als we kiezen, vanuit een historisch perspectief, 5 mei collectief te bestempelen als een vrije dag, doe dat dan in Godesnaam want deze discussie is niet nieuw namelijk.
Wat wel frappant is hoe overloos deze discussie is en hoe oeverloos de politiek en ambtenarij wat dat betreft, de discussie leid uiteindelijk weer nergens toe. Hak die knoop eens door en zeg gewoon ja of nee of zeg gewoon at het voor iedereen een verplichte vrije dag is en je bent klaar.
Het blijven beredeneren waarom we iets wel of niet zouden moeten doen brengt namelijk geen antwoord. Het compromis kan zijn ieder voor zichzelf te laten beslissen om wel of geen vrij te nemen dan ben je namelijk ook van die discussie af. Of gaan we nu eerst elk compromis bediscussieren zoals politici en ambtenaren klaarblijkelijk heel graag plachten te doen.
Als je het niet erg vind vind ik het hele verhaal een rare non-discussie geworden en neem nog een mok koffie om mijn eerste mail van de week door te lezen. Daarna zal ik misschien eens gaan nadenken of ik al of niet op 5 mei vrij zal nemen of niet.
Reactie: Soms werkt een aanpak vanuit het managersperspectief, zoals Asha beschrijft: dialoog aangaan, confronteren, analyseren (bijv. adhv de Roos van Leary) vanuit verschillende niveaus.
De manager zegt in dit artikel: 'ik heb al van alles geprobeerd, maar ik merk dat ik er genoeg van begin te krijgen. Hoe maak ik hier een eind aan?'
Ik voeg graag een ander 'niveau' toe: het systemisch perspectief. Vanuit deze benadering krijgen we inzicht waarom deze medewerker dit gedrag laat zien? Daaraan kunnen verschillende dingen ten grondslag liggen:
1. hij heeft/krijgt geen recht op een plek in de organisatie, terwijl iedereen recht op een plek heeft
2. zijn kwaliteiten worden onvoldoende gezien door zijn manager/organisatie
3. er is geen balans tussen geven en nemen tussen manager/organisatie en medewerker.
Een manager bijv. als interventie een organisatieosptelling doen om inzicht te krijgen in het gedrag van zijn medewerker. Resultaat: een andere blik op zijn medewerker, waardoor een ander handelingsrepertoire bij de manager kan ontstaan.
Sander Galjaard - senior projectmedewerker en organisatiecoach
Reactie: Daar valt wat van te zeggen F Boone !
Reclamemakers en marketeers dienen zich goed te realiseren dat ''zappen'' begint bij de aanvang van ( ongewenste ) reclame.
En wat is dan het resultaat ?
Bereiken de adverteerders het gewenste doel ?
De afvallers nemen ze dan op de koop toe, het is immers toch de massa.
Reactie: Wat is een manager eigenlijk, en wat moet die niet allemaal kunnen? Ritsen trainingen aflopen, kasten vol boeken lezen en zich onderdompelen in de zogenaamde wijsheden van anderen. Coachen is iets volstrekt anders dan managen, zoveel is zeker. En het onderhavige artikel lijkt ook te kunnen beweren dat een bepaald percentage medewerkers een åndere manager wil. Of een coach erbij. En nu dan de eigen parochie: die coach kan online, die hoeft niet op de werkvloer mee te lopen. Maar die is er voor de werknemer en diens ontwikkeling. Dan kan de manager gewoon managen.
Reactie: Ik wil niet zeggen een gemiste kans want er blijkt, gezien de recensenten voor eigen parochie daar gelaten, vrij weinig vraag vanuit het bedrijfsleven te bestaan voor een coachend manager. Anders zou er waarschijnlijk gewoon hebben gestaan,''gezocht: Coach.''. :O)
Reactie: Ik zit met enige verbzing dit onsamenhangende, cijfermatig bijeengeraapte opsomming te lezen en vraag me af wat er nou precies word bedoeld. Welke denkrichting moet ik nu op? Wat moet ik met deze informatie?
Ik vind de berekening persoonlijk al iets van een hoge mate van idiotie getuigen. 75 miljard Ipods vol data of wereldwijt met zijn alleen een jaar lang twitteren? Right. Ik twitter, maar niet elke dag dus die stelling gaat hier al niet eens meer op.
Wij hebben niet genoeg mensen op de wereld voor al die 75 miljard Ipods, ik bezit er zelfs niet een en was er ook niet eens van plan eentje aan te schaffen. Dus wat moet je met dergelijke cijfers.
90 procent van de data wordt niet eens gegenereerd met fatsoenlijke data maar door toenemend IP data transmissiegebruik zoals telefoonverkeer. Het artikel roept dat dergelijke data wordt opgeslagen, ik zeg dat dat niet eens kan, mar hoogstens enkele parameters. Zoals dat ook over het IP verkeer door providers wordt gedaan.
Drie kwart van het totale verkeer is non-logic traffic of wel spam en ander data verkeer die gewoon een keer inhoudsloos verloren gaat. Laten we dan eens even inzoemen op die 'Cloudcomputing'. Cloudcomputing is de these dat je bijvoorbeeld een brief digitaal over veel computers kunt verdelen zodat het een stuk moeilijker word voor anderen zomaar die brief te lezen.
Daar kleven nogal wat gevaren aan. Het zou namelijk zomaar kunnen dat een van die bronnen niet beschikbaar zou zijn om een stukje op te halen, of net een computer die bij het oud vuil was gezet. Het tweede is, dat is de gedachte, dat je dus zelf ook ruimte op je eigen pc of laptop reserveerd voor de opslag van andermans data.
Vergeef mijn cynisme me hier maar even. Ik weiger ruimte op mijn pc en laptop ter beschikking te stellen voor anderen. De reden? Heel eenvoudig. PC = Personal Computer, door mijzelf voor mijzelf aangeschaft. Het is aan mij ermee te doen wat mij goed dunkt en niet aan anderen naar believen gebruik te maken van iets door mij aangeschaft.
Sterker nog, cloud computing gaat dus gebruik maken van een dergelijke defragmentatie techniek en er zijn dan dus mensen die dat commercieel exploiteren en daar dus geld aan verdienen, ik wil dan wel eens weten hoe dat aan mij zal worden verdisconteerd, want daar rept niemand namelijk in dit artikel over.
En als laatste, ik volgen even hun beredenering, als men niet weet waar allemaal die fragmenten zich bevinden, kan men ook steeds moeilijker bij die data. Dat is dus een fabel. Want zolang hackers gewoon in staat zijn mijn data op mijn laptop te benaderen, blijft dat gevaar bestaan, dat neemt cloud computing dus niet weg.
Reactie: Bediende en poetsen zijn volkomen normale termen in Vlaamse gebieden, dus de briefschrijver zal een Vlaamse achtergrond hebben gezien het gebruik van die woorden.
Reactie: Herman, helemaal mee eens.
Dat is exact de wijze waarop een goede manager te werk zou moeten gaan. Eerlijk gezegd had ik me niet bedacht dat je dat ook als 'coaching' zou zien. Wat mij betreft is dat een van de grondbeginselen van een goed manager. Vertrouwen hebben (en uitstralen)in je medewerkers en ze stimuleren om zelfstandig te werken. Verantwoordelijkheid delen en deel te laten nemen aan discussies die ertoe doen. Waarbij ze uiteindelijk op je terug kunenn vallen als daar behoefte aan is.
Reactie: Sommige reacties lezende predikt men graag een beetje voor eigen parochie. Ook een invalshoek natuurlijk maar daar zit hem nu juist ook een beetje de crux van mijn betoog. De manager heeft het veel te drug om zich als coach ook nog eens ergens mee bezig te houden. De enige uitzondering die ik een keer heb gezien is die ene natuurlijke en weldenkende manager gebleken die dat inzicht van zichzelf had.
Voor de rest heb ik menig manager een 'cursusje' zien volgen, zonder dat daar enig rendement tegenover staat. gegeven het momentum en de huidige arbeidsdruk, is menig manager gewoon bezig met productie, en gaat er dan ook van uit dat mensen onder hem/haar de competentie bezit die te maken. Zo eenvoudig is dit nu eenmaal.
Talentmanagement moet je niet bij de manager neerleggen maar veel eerder ontdekken en cultiveren zodat iedereen hier baat bij heeft, zowel het talent dus als de organisatie.
Nu even naar het fenomeen talent. Talent is iets wat een individu meer heeft dan een ander en hem/haar daardoor boven anderen laat uitstijgen. Dat kun je cultiveren en motiveren en uitbreiden. Nu komt het er op aan talent inzichtelijk te maken en daar komt het.
Er is vrijwel NIEMAND die een methode heeft om juist dat te kunnen. Dat maakt dus voor 98% talentmanagement een farce. Alleen lopen er nog teveel mensen rond die anders roepen. Heel begrijpelijk want ze zien daar nog steeds een leuke boterham in. Zo eenvoudig is dat nu eenmaal en ten tijde van crisis is niemand voorts werkelijk met talentmanagement bezig.
Reactie: Als ik naar de bovenstaande reactie's kijk dan zie ik veel overeenkomsten met mijn gedachten over coachen. Zelf ben ik coach in het bedrijfsleven en lang coach in de sport geweest.
Dat men leidinggevende een magere 6+ geeft verbaast mij niets. Wat men al eerder heeft aangegeven is het niet vanzelfsprekend dat een goede manager een goede coach is ook al is men er zelf van overtuigd.
Wat we zien is dat veel leidinggevende vaak handelen naar wat men wilt en niet naar hoe je er komt waardoor de medewerker het vaak niet ervaart als coachen maar als direct aansturen ( dit verklaart misschien het cijfer).
Als we dit dan vergelijken met de sport is het voor de sporters heel helder waar men naar toe gaat en Hoe!!
Ook een verschil is dat sporters gewend zijn dat benoemd wordt wat er goed gaat en verbeterd kan worden en daar eigen inbreng in heeft, dit is iets wat nog mag groeien in het bedrijfs leven.
Dus ja veel kan men van elkaar leren en is de ervaring vanuit de sport en de manier van coachen goed mee te nemen in het bedrijfsleven. Op de vraag jong of oud dit geldt in de sport ook minder daar het leren van en delen ''centraal'' staat om te kunnen winnen ongeacht leeftijd zie Marc Lammers als coach.
Zelf maak ik veel gebruik van mijn sport ervaring als coach nu in het bedrijfsleven en merk dat men het als prettig ervaar omdat men ruimte krijgt voor inbreng en de duidlijkheid als positief ervaart en vooral de winnaars metaliteit ervaart,zien het als win win.
