Reactie: Wij gebruiken iMonitoring (http://www.internetmonitoring.nl) om op de hoogte te blijven van nieuws over ons bedrijf.
Het is tegenwoordig onmogelijk om alles zelf in de gaten te houden en daarom is het noodzakelijk om software als deze in te schakelen. Zodra er bijvoorbeeld een tweet over ons bedrijf verschijnt zijn we direct op de hoogte.
Reactie: Zeer goed artikel dat op een aantal punten de vinger op de zere plek legt. Ook ik heb een verandertraject op een helpdesk gedaan. Hiervoor ben ik begonnen met het interviewen van iedere betrokken medewerker om zo het ''oud zeer'' boven tafel te krijgen. Vervolgens heb ik de medewerker gevraagd wat hij/zij zou willen doen om de verandering tot een succes te maken. Op basis van deze gegevens heb ik een algemeen rapport geschreven en daaruit een plan van aanpak, alszijnde een projectbrief. Doordat de medewerkers veel van hun bezwaren herkenden in het plan van aanpak was er draagkracht voor de verandering. Dit heeft de acceptatie een stuk vereenvoudigd en heeft het project uiteindelijk succesvol gemaakt. In deze aanpak is het wel van belang de nodige sensitiviteit te betrachten, aangezien er soms hele nare dingen worden gezegd.
Reactie: Als we de betrokkenheid nu gaan meten op het hebben en gebruiken van een smartphone, dan weet ik er nog wel een paar. Je kunt zo aan je baas nl. ook laten zien dat je zo betrokken bent, toch (!) en een smartphone is ook gewoon een leuke gadget om te hebben en te gebruiken.
Er zijn andere manieren om echte betrokkenheid te achterhalen. Echte betrokkenheid is mensenwerk en hangt niet af van het in de avonduren checken van de mail.
Je stelt een abrupte wijziging voor om deze professionals top down aan te gaan sturen. Ik ben bang dat er op die wijze een hoop energie gaat zitten in frustratie en onbegrip. Dat doet afbreuk aan bedrijf en bedrijfsresultaat.
Mijn advies zou zijn om de participerende stijl van leidinggeven niet los te laten en in dit kader eenieder stevig en doelgericht te coachen op resultaatgerichtheid en zelfsturing. Dus zowel MT als de professionals. Dat is competentieontwikkeling. De basis voor de ontwikkeling van het bedrijf, de medewerkers én voor het resultaat!
Vieve ter Laak
Heldere Zaken - voor ruimte in kantoor en hoofd
Reactie: @Kees Stada @job @sylvia @RJH van Lith.
Kees ik zeg niet dat je niets moet geven maar dat je na moet denken over wat er met jouw gift gebeurt.
Als een directeur een dergelijk hoog salaris tikt dan weet ook hij dat zoiets direct ten koste gaat van het doel van de organisatie. Dat zegt wat over de mores van degene die verantwoordelijk is voor het uitgeven van jouw zuurverdiende geld en de prioriteiten die hij stelt als het gaat om de keuze het goede doel versus zijn achterzak.
Mijn pleidooi is collecteer! Maar niet voor stichtingen waar de directeur schandalig veel verdient, collecteer voor goede doelen waar ook de directie werkelijk bijdraagt aan het goede doel. Dan weet je dat de kans groter is dat met jouw gift geen luxe auto wordt gefinancierd. Of doe het zoals @RJH van Lith of @Sylvia die geven kleinschalig, direct en controleerbaar.
En wat betreft @job is het duidelijk. In het geval van de nierstichting zijn er voldoende zaken aan te merken op de wijze waarop deze stichting de belangen van nierpatiënten behartigd. Dat hierover verontwaardiging ontstaat is alleen maar te prijzen. Ondanks het feit dat de boodschap niet subtiel gebracht wordt blijft de inhoud van deze boodschap verontrustend. En voor mij heb ik liever een ongenuanceerd verhaal dan dat ik niets hoor over eventuele misstanden. Dus kijk naar de boodschap en niet naar de boodschapper.
En de boodschap is en blijft bedroevend.
Dus het motto is:
BLIJF JE INZETTEN voor GOEDE doelen.
Maar onderzoek eerst hoeveel het goede doel uitgeeft aan het goede doel zelf en wat de moraliteit van de bestuurder(s) is en stop niet blind geld in elke collectebus die je voorgehouden wordt.
Voor wat betreft stichtingen die 'transplantatie afhankelijk' zijn is de oplossing eenvoudiger dan je zou denken.
Mensen met een donorcodicil krijgen voorrang op de transplantatielijst en dan als suboptimalisatie wordt deze lijst gesorteerd op het aantal jaren dat je het codicil hebt na je 18/21/23e verjaardag.
Gegarandeerd, binnen een paar maanden hebben we voldoende transplantatie materiaal voor heel Nederland.
Maar totdat de bovenstaande oplossing wordt geaccepteerd zullen er nog vele ethisch-puristen hun verontwaardiging hierover willen spuien. Dat zij daarbij volledig voorbijgaan aan het nuttig effect van zo'n maatregel mag duidelijk zijn want purisme is puur, ook in zijn bekrompenheid.
Dus als jullie werkelijk iets willen doen in het inzicht over wat goede doelen nu werkelijk met hun geld doen stel ik voor dat we een onafhankelijke en continue inventarisatie doen van de doelmatigheid van de stichtingen en de verdienste van hun directie. Dit publiceren we dan inclusief een Giftadvies gebaseerd op 'Waar krijgt het eigenlijke goede doel het meeste waar voor jouw donatie'.
Reactie: Ben van 13-02-1950.mijn partner (niet werkend)is van07-01-1955,in deze situatie heb ik geen recht op de partner toeslag .In de nieuwe situatie komt er nog een jaar bij,dus zes jaar geen toeslag.Zou ik nou in 1949 geboren zijn en mijn partner in 1954 dan hebben wij nergens last van ,ik heb dan recht op de partnertoeslag .het verschil tussen 1949 en 1950 is wel erg groot ,dit kan ook anders door het geleidelijk af te bouwen.
Reactie: ...
Intentie is een interessant gezichtspunt.
Liegen zou dan slechte (zelfzuchtige) intentie zijn, en ''eromheen'' liegen, voor bestwil dus, meer ''lijmen''.
Maar goede intenties kunnen ook wel eens verkeerd uitpakken, en dan blijf je met je lijmen toch nog wel verantwoordelijk voor het eindresultaat vind ik, hoe ''unfair'' dat dan ook mag lijken. Je neemt dus wel een risico, voor niets gaat de zon op.
Reactie: Ik weet niet of ik nog kan reageren na 4 maanden. Heb het niet meteen gedaan toen ik deze discussie volgde, maar wil eigenlijk toch graag reageren op de reacties. Ik schrik echt van zoveel kinnesinne onder collega's, want volgens mij komen alle reacties van image consultants - dus collega's van Caroline - en niet van eventuele klanten.
Dames, jullie mogen het dan niets nieuws vinden - en gelukkig maar want anders zou je je vak niet verstaan - maar ik denk dat veel andere lezers er wel degelijk iets mee kunnen. Al was het maar nadenken over het onderwerp.
En dan is het nog eens zo, dat Caroline hier toch maar mooi een artikeltje heeft gescoord die het vak weer even onder de aandacht brengt.
Een verlate felicitatie waard, Caroline.