Reactie: Inderdaad, we zijn een mix van nurture en nature. en iedereen is een unieke mix daarvan. Daar ben ik helemaal van overtuigd. Maar hoe de hierboven ontstane 'bad clusters' iemands persoonlijkheid structuur blijven bepalen, dat is een hele andere discussie. In de Past Reality Integration (PRI) blijkt steeds weer dat hoe hard je ook jezelf ervan overtuigt dat je nu snapt waar iets vandaan komt en dat je niet meer zo hoeft te reageren, in gevallen van stress komen die 'ingeslepen' overlevingsstrategieen toch steeds weer naar boven. En dat heeft dan weer alles te maken met diezelfde hersenen, die vanuit een oermechanisme zorgt dat als er (op onbewust niveau) een herkenning plaats vind, hoe klein dan ook, wat gezien wordt als gevaarlijk, het alarmsysteem in werking treed. En deze weg van signalen gaat geheel buiten ons bewustzijn om. Ze gaan niet eens de cortex in. En wat in ons bewustzijn tevoorschijn komt, is de interpretatie van dit alarmsysteem. En zo wordt plotsklaps iets wat vervelend kan zijn, iets wat ondraaglijk is. en iets wat moet worden bestreden, vermeden, veranderd of genegeerd. of zorgt voor een deuk in je eigenwaarde. ''Het ligt zeker aan mij, dat dit zo is.''
Dus ik stop nog een element bij de nurture en nature discussie, namelijk die van de biologische historische ontwikkeling van alle diersoorten (dus ook de mens) om in een oogwenk iets te kunnen categoriseren als 'gevaarlijk' of niet, wat direct, samen met de mix van nurture en nature zorgt voor een output van gedrag en gedachten. Een soort som, Bx(NU+NA)= gedrag/gedachten.
Wellicht komen we dan steeds een beetje dichter bij het begrijpen waarom de mens is zoals die is, maar nog belangrijker, wat kunnen we er nu werkelijk aan veranderen? Voor mij lijkt de PRI hierop een antwoord te geven. Te komen tot werkelijk transformatie.
Reactie: Als nuance wil ik hier nog wel aan toeveogen dat juist het huidige gebruik van naschoolse opvang maakt dat kinderen veel meer spelen met leeftijdsgenoten dan voorheen. Ook de sociaal wat minder onderlegde koters hebben nu een sociaal netwerk dat vele malen groter is dan voorheen. Zo is een noodzakelijk kwaad toch nog ergens goed voor.
Na afloop van een 'wandelcoachsessie' schrijf ik een sprookje. Daarin komt wat er aan de orde is geweest terug in het verhaal. Mijn ervaring is dat de gecoachte dit als waardevol ervaart.
Reactie: Jeetje mensen! Als je ''ervaring'' als USP hebt en er wordt niet op gereageerd, pak het dan anders aan. Je USP klopt dan dus niet meer. De ouderen worden veelal niet aangenomen omdat ze zoveel klagen! Er zijn ook genoeg ouderen die wel aangenomen worden (zoals ik), waarom is dat? Met geluk alleen heeft het echt niet te maken hoor! Stop met klagen en ga er wat aan doen. Instanties helpen je niet, je moet het zelf doen. Groepeer je zelf, verkoop je zelf op een andere manier dan ''ik heb oh zo veel ervaring, waarom zien PO'ers dat niet?''. Dat heeft een willekeurige jongere sollicitant ook. Waarom moet een bedrijf jou hebben, los van je ervaring! Ik word moe van mijn lotgenoeten die meer klagen dan doen. Het is ALTIJD iemand anders zijn schuld.. Dat heeft ook effect op mij, dus bedankt!
Reactie: Hoe kun je talentmanagement omarmen als je meent dat echt talent schaars is en als je doel is: meer uit de mensen halen? Is dát talentmanagement? Ik vraag het me af.
De laatste alinea spreekt me aan.''In goed presterende bedrijven voelen mensen zich gewaardeerd.'' Eens! De goede prestatie is hier het gevolg van de waardering. En niet andersom.Elke medewerker kent daar zijn talent en draagt op zijn eigen specifieke wijze bij aan de betekenis van het bedrijf. Wie wil daar niet werken?
Reactie: Ik hoor de laatste maanden steeds meer dat IT organisaties (applicatiemanagement in dit geval) weer meer op resultaat / producten / uitvoer willen gaan sturen in plaats van op hun processen.
Wat bij mij opkomt is dan het volgende. In EFQM / INK is een aantal volwassenheidsniveaus van organisaties gedefinieerd. Niveau 1 (het laagste niveau) is product georiënteerd, niveau 2 proces georiënteerd, niveau 3 systeem, niveau 4 keten en niveau 5 op totale kwaliteit.
Waarschijnlijk is IT nog steeds zo onvolwassen dat we te vroeg waren met modellen als ITIL en ASL, waar het om procesverbetering gaat. IT heeft zijn producten nog onvoldoende onder controle om zich al meer te kunnen gaan richten op de efficiency van de processen.
De kop van dit artikel is dus in feite de onderbouwing van een brevet van onvermogen voor de IT-branche.
Anderzijds ben ik het er van harte mee eens dat (zeker de oudere) medewerkers moeten worden gezien als professionals die goed weten wat ze doen. Hen betrekken bij het ontwerpen van de processen is daarom ook veel beter dan het top down opleggen van nieuwe werkwijzes. Zorg er echter eerst voor dat je niveau 1 onder de knie hebt (ook samen met die specialisten uiteraard).
Reactie: Zolang niet iedere ondernemer, manager beseft dat het personeel zijn/haar grootste asset is, zal er niet veel veranderen. Alleen de high potentials - of wat daar voor door moet gaan - wordt gepamperd.
In organisaties waar Janus kizuna bezig is, is het een vast onderdeel van het transformatieproces waarmee we bezig zijn. We bedden het vervolgens voor de toekomst in en hopen zo een bijdrage te kunnen leveren.
Reactie: De locatiemanager behoort ''deze aap ''niet op zijn schouders te nemen, doch duidelijk, desnoods in overleg, aan te geven dat hij niet voor niets en manager heeft voor bedoelde opdrachten en dat hij jou hierin geheel ondersteund! Misschien is jou rol in dit spel niet geheel duidelijk, en behoeft eea meer uitleg naar de medewerkers, van zowel de locatiemanager, als wel van jou!
Reactie: Een artikel naar mijn hart, let op dat de essentie van wat je wilt overbrengen wel duidelijk blijft. Het gebruik van beeldspraak is een middel geen doel.
Reactie: Geachte,
Ik ben het VOLMONDIG met u eens.
Ik vroeg me af of er enig onderzoek is verricht op dit gebied. Mogelijk kunt u mij enkele auteurs aangeven die over talent management hebben gepubliceerd?
Fijn artikel dat aangeeft dat wij het menselijk potentieel binnen onze bedrijven slechts ten dele benutten.
Gegroet
Ludo
Reactie: Ik mis toch wel een serieus punt in dit verhaal. Mocht het wel met persoonlijke eigenschappen te maken hebben, dan kom je daar op deze manier nooit achter. Ikzelf ben gewend, dat als ik merk dat iemand een probleem met mij lijkt te hebben, ik gewoon met die persoon zélf een gesprek aanga. Als je dat op een open manier doet, en aangeeft dat het je doelstelling is om goed te integreren en wilt leren van de feedback die je krijgt, dan zul je zéker de vinger op de zere plek krijgen. Misschien zijn je medewerkers een hele andere benadering gewend van voorgangers en kun je daar zelf heel gemakkelijk rekening mee houden zonder je eigen identiteit te verliezen.
Reactie: Dat leidt tot nieuwe uitdagingen: visibiliteit, monitoring en engagement.............
Maar beste mensen toch, laten we nu toch in hemelsnaam even gewone taal gebruiken, taal die iedereen begrijpt.
Even heel sec. De 'social Media', zoals die er nu ongeveer ligt, kent basaal twee wegen. Prive en een zakelijke.
Zakelijk
Media zoals Linkedin, Plaxo e.d. worden vaker door professionals gebruikt en daar vinden we vaak dan ook persoonlijk zakelijke infornatie terug.
Ontlenen
Wat kun je nu feitelijk aan die zakelijke media ontlenen? Dat is maar helemaal afhankelijk van wat die persoon voor zichzelf en van zichzelf laat zien. Daar kun je verder als bedrijf zijnde niet veel meer dan ter kennisgeving aannemen, even er vanuit gaande dat die betreffende informatie dan ook werkelijk klopt.
Prive
Hyves, facebook, tagged, etc? Mijn hemel!!!
Gaat u daar ook maar iets an ontlenen of werkelijke waarde toekennen? Er zijn mensen die bijvoorbeeld op facebook af en toe een kleine 'online' game aan het spelen zijn.
ommigen onderhouden zo contact met kennissen en familieleden en onderhouden of een luchtige manier een hobby. Ook zie je mensen net iets verder gaan en er foto's op zetten waarbij je misschien zakelijk een mening zou kunnen hebben, maar prive blijft nog altijd prive.
Ik ben een automatiseerder. Ik heb mede aan de voet gestaan van die media. In de zin dat ik altijd een van de eersten ben geweest de ermee in aanraking kwam en ik kan u boekdelen schrijven.
Tragiek, humor, Over done, not done .... alle aspecten zoals je die ook in het dagelijkse leven tegen komt. Het is maar net zo [on]betrouwbaar als de presentatie van een verkoper die u in
iets' wil doen geloven.
Sommige verkopers zijn daar sterren in, het merendeel van de verkopers 'sucks' domweg. Waarom? Heel simpel. Je hebt nu eenmaal sterverkopers en je hebt nu eenmaal veel meer, niet zulke ster verkopers. Need I say more?
Hetzelfde principe gaat op voor 99% van de HR assessment methodieken die niet werken en die excelleert dan weer in die 1 of misschien 5%
Ik ben hier heel eerlijk. Vanuit mijn ervaring van de werkelijke praktijk, neem het gebruik van social media vooral met een korrel zout.
Zoek je een goede? Kijk dan in Linked in of Plaxo, gewoon om er twee te noemen en diegene die gewoon alle opties open zetten, die kun je gewoon bellen en benaderen.
Kijken naar Hyves, facebook, tagged en soorten? Mocht je iemand aannemen die daar een profiel heeft, vraag diegene dan of de inhoud niet zo gek veel kwaad kan zakelijk maar ontleen er in godesnaam niet de wereld aan.
Gebruik het zeker niet als acceptatie criterium in een sollicitatie procedure want u loopt werkelijk kans waardevolle kandidaten zomaar te missen. n terecht in dergelijke gevallen ben ik bijna geneigd te zeggen.
Wilt u meer weten over social media en hoe ermee om te gaan? Just call me en we hebben een goed gesprek.
Reactie: Tja, wat kan ik nog aanvullen? Vrouw, 52 jaar, altijd werkzaam geweest met kinderen (tropenjaren!) nog een Hbo gedaan en op 46e cum laude afgestudeerd en met de verwachting nog een vaste baan te vinden ... of zelfs carrière te maken.
Je kunt er inderdaad een boek over schrijven en het vervelende is dat ik exact dezelfde situatie met mijn vader in de jaren '80 heb meegemaakt. Ook hij was 52 jaar toen hij zijn baan verloor als velen bij het concern Rijn Schelde Verolme.
Mijn vraag is positief gericht: Hoe lossen we dit nu eens op? Waarmee doorbreken we deze taboe. Het vervelende is dat ik nu altijd in een situatie 1 op 3 zit en nooit fysiek mensen meemaak die hetzelfde verhaal hebben.
