Reactie: De kracht van aandacht of het werkelijk luisteren naar wat iemand vertelt. Oprechte aandacht in een tijd wat vooral op het materialisme is gericht en ''zelfstandigheid'' vaak te maken heeft met verantwoording afschuiven hebben steeds meer mensen behoefte aan een sparringpartner en inzicht in structuur. Diepgang en samenwerken komt dan weer voorop te staan en doet een mens mentaal steviger in zijn schoenen staan. Aansturen en leiderschap beginnen met het luisterend vermogen en kennis. Het openstellen voor de ander en de inzichten willen delen.
Reactie: Wat mij opvalt in de discussie tot nu toe zijn de ''of-of'' redeneringen. Natuurlijk gaat het niet om goed plannen OF improviseren.
Een goede ondernemer doet beide: èn voor de middel-lange termijn missie-visie-strategie-taktiek kiezen (er zijn altijd keuzes, en goed kiezen is goed ondernemen) en daar de operationele praktijk op aanpassen èn ruimte houden om te improviseren wanneer onvoorziene kansen of bedreigingen zich aandienen.
Èn afspraken maken binnen de organisatie over wat het komend jaar wel en niet de prioriteiten zijn èn regelmatig evalueren of de gemaakte keuzen nog steeds op de korte termijn gelden. Dat evalueren doe je èn met de klanten èn met de organisatie. En binnen die organisatie evalueer je met de leidinggevenden èn met de pro-actieve medewerker-collega's op de werkvloer. Die willen nogal eens verfrissend praktische suggesties hebben...
En-en geeft de benodigde helderheid, richting, èn flexibiliteit en ruimte voor creativiteit. En da's wat heel anders dan alleen maar improviseren.
Reactie: Uit de vraag blijkt dat beide partijen het over het functioneren van de werknemer niet eens zijn. Werkgever zegt: ze functioneert niet goed. Werknemer vindt het allemaal wel meevallen sterker nog; ze vind zichzelf zo goed dat een cursus niet nodig is. Zolang beide partijen hierin niet hetzelfde inzicht hebben zal geen enkele oplossing werken. daarna komt pas het bepalen van een gezamelijke doestelling.
De nalatigheid van de werkgever in die 10 jaar heeft bij de werknemer bevestigd 'dat het allemaal wel meevalt'. Als werkgever heb je hier je verantwoording in te nemen en zal de tijd moeten steken om het beeld wat bij de werknemer geschapen is, te herstellen.
Reactie: Een positief en stimulerend artikel Frank, dat goed onderbouwd hoe de menselijke natuur één van de belangrijkste managementtools is.
Zelf ben ik volledig thuiswerker voor een duurzame vacaturebank in de functie van communicatiespecialist. Aangezien ik ook een arbeidshandicap heb en niet meer dan 20 uur kan werken, is dit voor mij de ideale oplossing.
De communicatie met mijn werkgevers verloopt via e-mail en vooral via Skype. Dat laatste is een uitstekende tool om regelmatig weerspraak te houden onderling of als groep. Hierbij is inspraak en goede feedback een essentieel onderdeel, dat bijzonder motiverend werkt.
De kracht van aandacht werkt dus heel goed in mijn situatie!
Maar dit nieuwe werken zal zeker niet geschikt zijn voor iedereen, omdat het veel discipline van jezelf vraagt, open en eerlijke communicatie met je leidinggevenden (op afstand) en uiteraard het vermogen om zeer zelfstandig te kunnen werken. Sommige mensen hebben gewoon de sociale context nodig van 'live' collega's. Begroeting, ontmoeting, direct overleg en fysieke, vaak non-verbale, communicatie zijn voor hen belangrijke bevestigingsbronnen.
Voordeel van thuiswerk is dat er meer concentratie, vaak betere prestatie en zeker ook 'productie' is. Ook elementen als roddel en achterklap, jaloezie en persoonlijke vetes, hebben nauwelijks invloed op de arbeidsverhoudingen met andere collega's.
Maar regelmatig contact met een leidinggevende blijft van het grootste belang, omdat je anders als thuiswerker snel het gevoel kan krijgen dat 'ze je laten bungelen' en je niet als volwaardig werknemer wordt gezien.
Het is overigens goed om vaste afspraken over contactmomenten te maken, zodat je als manager het overzichtelijk houdt, maar laat af en toe een spontaan contact niet achterwege.
Reactie: Natuurlijk kun je een medewerker na 10 jaar disfunctioneren niet ''zomaar'', tegen de wens van betrokkene, ontslaan. Geen enkele rechter zal dat toestaan, zeker niet als in het dossier bewijs van goed opdrachtGEVERschap ontbreekt.
Goed opdrachtgeverschap houdt onder meer in: heldere afspraken vooraf op papier over wat verwacht mag worden van de functie/functionaris, bewijs van toetsing van de praktijk aan die verwachtingen door funktionerings- en beoordelingsgesprekken (let op meervoud; een gesprek per half jaar is in dit soort situaties het minimum) en bewijs van -tenminste het aanbieden van- ondersteuning (coaching, training ed) op de zwakkere punten.
De zwakkere medewerkers vragen beter (=intensiever, persoonlijker) opdrachtgeverschap dan de sterkere broeders en zusters.
Reactie: Soms helpt het niet om heel actief te zijn op een sociaal netwerk, maar die 1-9-90 regel herken ik wel. Op FB heb nu 1000+ vrienden (als bedrijf), maar weinig reacties, alleen kan ik lurkers niet tellen, met de reacties zou ik meer mee kunnen doen trouwens.
Reactie: Daar ben ik het dus helemaal mee eens. Ik schrijf mij dus niet in op al deze sociale netwerken want het geeft een hoop meuk in je e-mail postbak waar je niets aan hebt.....
Reactie: Nog maar eens een pracht artikel en oh zo juist en gemakkelijk toepasbaar als je het echt meent. Bovendien kost het geen geld en heeft aandacht geven aan een medewerker een geweldig effect. Laten we gewoon maar eens naar ons zelf kijken wanneer dit naar ons toe gebeurt. Bedankt Mijnheer van Marwijk om dit zo goed en onderbouwd te verwoorden.
Reactie: Sociaal netwerken is een middel, niet een doel. Als je dat voor ogen houdt en er op een goede, zakelijk prettige manier gebruikt, dan groeit je rekening bij de Bank van Wederdiensten :-)
Reactie: Je moet van het standpunt vertrekken dat sociale media een additioneel kanaal is om contact te houden met je vrienden en business contacten en geen vervangend kanaal. Sociale media kan zeker geen doel op zich zijn.
Je hebt natuurlijk gelijk als je het hebt over het gebrek aan conversatie in deze media. Mijn onderzoek deze zomer heeft dit ook aangetoond.
Wat betreft de conversatie zou ik even een vergelijking willen maken met de offline wereld. Je kunt ook veel bars bezoeken en geen echte discussie hebben. Je moet de mensen persoonlijk aanspreken en dat gebeurt te weinig in sociale media. Dus wild vreemden gaan ook niet met jou aan de praat (offline en online)... Trouwens in belgie ligt dat nog veel moeilijker!
Wat betreft het organiseren van een doomsday. Het is reeds gepland en heeft totaal gefaald. Sociale media is een kanaal dat hier is en zal blijven. Ik niet in hoe je 10 miljoen hyves of 500 miljoen Facebook gebruikers zover kunt krijgen.
Reactie: Bovenstaande reacties op het artikel zijn zeker waar. Ik wil er alleen nog aan toevoegen dat er een hoop mensen zijn, die LinkedIn slechts als een digitale kaartenbak zien en Twitter als een soort chatbox. Wil je er meerwaarde uithalen, dan zul je regelmatig deze media moeten gebruiken. Niet alleen twitteren, maar ook reageren op de mensen die voor jou interessant zijn. Je bouwt zo een relatie op. LinkedIn kun je heel strategisch inzetten voor je netwerk als je over de nodige empathie beschikt. Ik heb hier wat tips om LinkedIn beter te gebruiken: http://vl.am/bW7
