Reactie: ''Als je ontdekt dat je op een dood paard zit...'' De crux in deze zin zit 'm in de woorden ''Als'', ''ontdekt'' en ''dood'' .
Nog zo een? ''Voor iemand met alleen een hamer is alles een spijker''.
Oftewel: ''Je gaat 't pas zien als je het doorhebt''.
Nu nog de kracht om te veranderen wat er te veranderen valt, de moed om te accepteren om wat niet veranderd kan worden en de wijsheid om het een van het andere te onderscheiden.
Happy now?
Reactie: Ik heb zeer goede ervaringen met het spontaan geven van schouderklopjes. Wanneer iemand veel geproduceerd of heel goed onder bijvoorbeeld hoge druk heeft gepresteerd, zeg dan dat je dat top vindt! Ook doodgewoon zeggen: 'bedankt, dat heb je snel klaar, fijn!'helpt zeer goed. Wees open in je contact naar je medewerkers. Werk MET ze, niet BOVEN ze. Mogelijk voelen jouw mensen teveel afstand en te weinig waardering als je ervan uitgaat dat ze er toch voor worden betaald. In principe is dat wel zo. Maar neem niets als vanzelfsprekend aan. Regelmatig eens positief belonen gaat je heel veel opleveren. Succes!
@willem Ja ik woon sinds het begin van dit jaar in Zweden. Ik kom wel maandelijks (zoals nu) naar Nederland om trainingen te geven.
Het bevalt me daar erg goed. Internationaal staat het land ook hoog aangeschreven (recent onderzoek: 3e op de geluksladder).
1e van meest bewonderde land.
Ik ben niet weggegaan omdat ik het hier slecht had of zoiets. Ik hou van Nederland. Het valt me wel op dat de Zweden over het algemeen wat hoffelijker zijn. Minder gejaagd. Zweden klagen voor mijn gevoel ook minder. Ook zijn ze niet zo uitgesproken in hun mening. Bekend is het woord 'neja'. Betekent geen 'nee' en geen 'ja'. Iets er tussenin. Zweden polderen in het kwadraat (lagom) en zijn erg ingesteld op consensus. Dat is soms wat lastig.
Ze wachten rustig op hun beurt in winkels en mensen staan je vaak vriendelijk te woord (ook in winkels). Systemen met nummertjes vind je grappig genoeg op de meest gekke plaatsen. Zoals in een telefoonwinkel en ook in de Saluhallen (een soort van markt waar ze allerlei vooral Mediterane voeding verkopen.
Als je in een restaurant te hard praat kan het je zelfs overkomen dat iemand 'ssshht' roept.
Heb daar ook enkele prima service ervaringen gehad.
Wellicht dat wij in de rol van klant nog iets kunnen leren: minder snel met een heet hoofd reageren bijvoorbeeld. Aardige kans dat je dan ook meer vriendelijkheid terugkrijgt.
Reactie: Wat je ook vaak ziet: creëer tijdens de reorganisatie de functie ''adviseur'' voor alle op sterven na dode paarden maar geef geen duidelijke taakstelling mee, dan gaan ze vanzelf ergens anders solliciteren (geholpen door een lovende referentie en een klinkende adviseurstitel).
Reactie: Onze ervaring is dat als er een goed platform word gecreëerd dat wordt gedragen door haar gebruikers, professionals ook nu al advies vragen en ervaringen delen met vakgenoten.
Reactie: Michel,
Woon je in Zweden? Hoe is het (belasting en service)klimaat daar?
Lees overigens met veel plezier je stukken.
Heb ook niet veel te klagen en ga daarom ook niet weg uit NL. Beter overal service in het rijke Nederland met af en toe een tegenvaller dan ergens terecht komen waar ze het woord niet eens kennen.
Moet ook graven voor een tegenvallen: Ja heb er een; de belastingdienst die me gek probeerde te maken. Heb dus weinig hoop in verbetering gezien de aangekondigde bezuinigingen. Maar dat terzijde.
Reactie: Ja, waar gaat dit over? Met dit soort door anderen externe spelers (CO2, file, lekker thuis werken e.a. probleem-) gedreven flutcompetities plaatst het vakgebied zich telkens in de praktische oplossings- en uitvoerende hoek.
HR/P&O ontstijgt hiermee nooit het genereren van een visie op de BV Nederland of meer.
Laat staan het verwerven van een plek in The Board.
Denk dat we de rol van- en het vakgebied opnieuw moeten uitvinden. In het verlengde van eerdere ontwikkelingen binnen de discipline (van pz functionaris naar hr manager).
Technologisch kan er al zoveel dat het geen kwestie is van denken maar gewoon doen.
Reactie: Als ik om mij heen kijk, valt mij hetvolgende op. Ten eerste durven veel mannen het niet bij de baas aan te kaarten dat ze minder willen gaan werken. Een part-time werkende vent wordt onbewust toch een beetje als loser gezien. Ook bij een nieuwe baan wordt anders dan full-time niet aangekaart.
Ten tweede wordt de mythe ook in stant gehouden door vrouwen dat de baan van de man niet in minder uren kan. Lees de verschillende (zwangerschaps-)damesbladen maar.
Daarnaast, wat ook al wordt aangegeven door Helma van Wanrooij, wordt door vrouwen veel rondom het huis geregeld en zie je dus dat mannen het zich lekker laten aanleunen. Zij hoeven eigenlijk niks te doen en worden ook door hun eigen vrouwen niet op hun verantwoordelijkheden thuis aangesproken.
Ik denk dat het nog lang zal gaan duren voordat het normaal wordt dat mensen korter werken omdat er kinderen thuis zijn. En de enige man die ik zo snel ken, die bij zijn nieuwe baas aangaf graag 4 dagen te willen werken om 1 dag voor zijn pasgeboren dochter te kunnen zorgen, die kreeg de keuze tussen 5 dagen werken of ontslagen worden. Die heeft toch maar voor 5 dagen gekozen (in plaats van ontslag...)
Reactie: Dode paarden laten uitsterven door er met de Thalys overheen te rijden. Is met de Dakota indianen ook gebeurd.
Is metaforisch voor het op tijd stoppen van oude zaken (en hun beslag op resources) omdat nieuwe een grotere toegevoegde waarde hebben.
Dus een goed monitorsysteem van project risico management over alle ongoing zaken er op.
En dan het lef om af en toe ''de hete keutel'' ofwel het ''geld'' in te trekken.
Uiteindelijk het lef om zaken en acties te stoppen die je eerdere geinitieerd hebt.
Een kracht van leiderschap is kunnen erkennen dat je er soms goed naast zit.
Reactie: Machtgebruik wordt inderdaad (te) vaak machtsmisbruik. Nog een leestip ''Elke druppel is er één – Ontdek je eigen kracht'' van Tom Rath & Donald O. Clifton.
De Theorie van “de scheplepel en de emmer”. Iedereen heeft een onzichtbare emmer. We zijn op ons best wanneer onze emmer overvloeit – en op ons slechts wanneer hij leeg is.
Iedereen heeft ook een onzichtbare scheplepel. Bij elke interactie kunnen we onze scheplepel gebruiken om de emmer van anderen te vullen of om eruit te putten.
Wanneer we de emmers van anderen vullen, vullen we tegelijkertijd onze eigen emmer.
Reactie: Als het paard pas dood is dan zoeken naar restant resultaat (slachten en consumeren)hiermee de nog te maken kosten financieren. Is het paard al te lang dood dan begraven of cremeren, nog een laatste investering in een mooie afscheidsdienst (hiermee een goede referentie achterlatend).
Reactie: Dit artikel 'staat' weer als een huis Frank, maar ik moest er wel even voor gaan 'zitten'.
Bewust zijn van je houding is inderdaad iets waar je normaal gesproken niet zo mee bezig bent. Nu ben ikzelf door rugklachten wel bewuster geworden van mijn eigen houding. Zo heb ik een tijdje Mensendieck therapie gevolgd en dat was zeer verhelderend moet ik zeggen.
Toch blijft het wel een valkuil hoor, want het automatisme neemt erg snel over. Omdat ik vanuit huis werk achter een computer, moet ik goed opletten regelmatig te gaan staan en een loopje te nemen. Ergonomisch zit mijn werkplek wel goed in elkaar, maar afwisseling in houding blijft noodzakelijk. Als ik te lang blijf zitten, merk ik ook dat mijn concentratie en energie afneemt. Dan kan staan en lopen een welkome afleiding vormen om weer even 'het hoofd leeg te maken' door me even te richten op zaken als koffie zetten, was inzetten, rondje door de tuin lopen etc.
Wat mij betreft zit het dus wel goed met dat staan.
Reactie: De eerste en tweede optie zijn het meest harmonisch en leveren vaak het meest op voor de organisatie. De derde optie is van toepassing als je als manager de zaak al te ver hebt laten doorschieten.
Helaas is vaak in het lager en middenkader niet de vaardigheid aanwezig om op een verstandige manier met dit soort situaties om te gaan. De gevolgen daarvan zijn groot:
- door onduidelijkheid over het machtsevenwicht gaat het overig personeel disfunctioneren
- mensen worden tegen elkaar uitgespeeld
- managers proberen het onderwerp in diskrediet te brengen en eventueel uit de groep te verwijderen, dan wel ontslagen te krijgen.
Dit soort spanningen tasten de effectiviteit van een team aan, verpest de relaties binnen een team en heeft vaak een langdurige onaangename nasleep.
