Reactie: Ik vind het wel een beetje belonen voor slecht gedrag als je een ongemotiveerde kracht een maand eerder met betaald verlof stuurt.
Het negatieve gedrag is begrijpelijk maar zou mij wel sterken in het idee dat ik de juiste keuze heb gemaakt en de juiste persoon niet verlengt heb.
Ik neem contractanten alleen nog een keer aan als ik er een positief beeld aan over heb gehouden. Ik denk dat de persoon in kwestie het voor zichzelf er niet beter op maakt om zo weg te gaan. Dat zou ik dan eerder benadrukken.
Je kan bij een einde contractperiode maar beter goed uit elkaar gaan want wie weet heb je elkaar later toch weer eens nodig.
Betaald eerder naar huis sturen vanwege ongemotiveerd gedrag zou een definitief einde voor mij zijn.
Reactie: Het is voor een werknemer lastig om gemotiveerd te blijven als deze weet dat hij er binnen enkele maanden uitgaat. Dat is ook wel begrijpelijk en soms niet te voorkomen. Wanneer iemand nog wel positief blijft is dat geen probleem.
Een ongemotiveerde, negatieve werknemer kan echter de afdeling, het bedrijf, andere collega's maar ook klanten of relaties negatief beïnvloeden waardoor er schade kan ontstaan. Het verlies van klanten of schade aan het imago van een onderneming door negatieve uitlatingen of handelingen kan aanzienlijke gevolgen hebben. Soms is het dan ook beter om een werknemer vrij te stellen van zijn werk met behoud van salaris. De negatieve houding is vaak schadelijker voor het bedrijf dan een maand eerder eruit met behoud van salaris. Formuleer het positief naar de werknemer. Die tijd kan hij dan besteden aan het zoeken naar een nieuwe baan of wat hij dan ook wil. Zet alles wel even goed op papier via een vaststellingsovereenkomst om alle risico's af te dekken.
Reactie: Goed stuk: deze informatie is ook zeer goed bruikbaar in andere situaties dan de werkgever - werknemer relatie. Mijn conclusie hieruit is dat je niet (te) lang moet wachten met het aangeven van punten van niet-functioneren.
Aanvullend: Ook de wijze waarop de boodschap gebracht wordt is essentieel: in gesprekstechniek kun je de ander ook zelf tot conclusies laten komen over zijn/haar (niet-)functioneren.
PS Helaas werkt de link naar de Wikipedia pagina van Dr. Elisabeth Kübler-Ross niet. De link is:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Elisabeth_Kübler-Ross
Reactie: Ik heb in een zelfde situatie gezeten maar dan als medewerker. Dankzij de incompetentie van mijn manager (v) zou ik niet functioneren. De laatste 3 maand had ik een andere manager (m). Met hem heb ik inhoudelijk over het werk gesproken en hij vroeg zich af waarom inhoudelijk de keuzes gemaakt zijn zoals die gemaakt zijn. De meeste keuzes kwamen hem vreemd voor. Die inhoudelijke keuzes waren door mijn vorige manager gemaakt (tegen mijn advies).
Het lag niet aan de nieuwe manager, maar mijn motivatie werd door zijn optreden steeds minder. Als hij mij had geadviseerd / raad had gegeven, zou dat bij mij niet aankomen. Waar baseert die manager het op?
(Mijn advies: Als je zonder hem kan, geef hem onbetaald verlof. het best voor iedereen)
Reactie: Er gaan geruchten dat Opel tijdens de RAI met de mededeling komt dat zij in navolging van Engeland en Duitsland levenslange garantie gaan bieden op de te leveren Opels in Nederland?
Reactie: Geweldig artikel en fraaie verwijzingen.
Acceptatie van de boodschap en de gezamenlijke wil een oplossing te vinden behoren tot de grootste uitdagingen in communicatie.
Herkenbaar tot in de details.
Reactie: Hoewel ik bij voorkeur zakelijk correct geklede mensen om me heen heb, heb je waarschijnlijk gelijk dat het hier en daar op de werkvloer wat minder 'strak' kan. Een dresscode opnemen in je huisstijlhandboek vind ik een goede, duidelijke oplossing. Wat betreft je opmerking dat managers het ongemakkelijk vinden om iemand persoonlijk aan te spreken op zijn/haar kleding: c'est le ton qui fait la musique. Aan de andere kant kun je ook beredeneren dat degene die qua kleding zo uit de toon valt, zich moet realiseren dat hij anderen in verlegenheid brengt en de goede naam van een bedrijf aangetast kan worden. Ooit heb ik een docent (volwassenonderwijs) moeten aanspreken op het feit dat hij in korte broek voor de klas stond... ongetwijfeld niet leuk om kritiek te krijgen en ook echt niet leuk om het te moeten geven, maar je kunt het niet maken door met je kleding het bedrijf, je collega's en de klant in verlegenheid te brengen. Wellicht ziet niet iedereen van zichzelf dat zijn/haar kleding not done is, maar je hebt m.i. wel oogkleppen voor als je niet doorhebt, dat je ermee uit de toon valt.
Reactie: En wie gaat het gemis aan salaris en pensioen betalen cq opbrengen.
Daarnaast is het zo dat als je bij een zelfde baas blijft je de nodige kennis opdoet. En je dus ook je salaris ziet groeien. Maar als je iedere keer moet wisselen dan vergaar je nooit een echt salaris (ja de heren die hier voorstander van zijn hebben of krijgen gewoon altijd een mooi baantje aangeboden en het salaris is navenant) maar het ''gewone volk'' zal het moeten doen met zelf solliciteren jaar contracten en zo meer dus je zult nooit meer heen fatsoenlijk salaris kunnen gaan verdienen. Dus bovenstaand verhaal is een broodje aap verhaal
Reactie: Mijn vertrouwen in bankmanagers en hun bestuurders is zo laag dat ik aan dit soort achteraf verklaringen geen enkel geloof meer kan hechten. Het zou dit soort mensen sieren als men eendrachtig gaat verklaren dat men zich stevig heeft vergist en dat het niet meer zal gebeuren.
Daar hebben we iets aan.
Reactie: Generalisaties zijn naar mijn mening altijd lastig. De kleine MKB ondernemer (de groeimotor van BV NL) zit niet altijd in zijn rol als werkgever. De zaak moet voort. Begrijpelijk, dat hij/zij weinig aandacht heeft voor van-werk-naar-werk trajecten van hun medewerkers. Het inkomen van de zaak is even belangrijker. Daarnaast blijkt uit onderzoek dat er weinig vertrouwen is in het UWV en dat het onduidelijk is waar de MKB ondernemer informatie over de arbeidsmarkt kan halen. Wie heeft de regie? Adviezen zoals deze zijn goed bedoeld, maar missen een goede vertaalslag naar de praktijk.
Reactie: Wat fijn dat er mannen als Peter zijn, die aandacht schenken aan hun uiterlijk. Het is zo belangrijk, dat je er goed verzorgd en zakelijk correct gekleed uitziet. Daarmee wil ik niet beweren, dat casual onverzorgd is, maar het is m.i. geschikter voor een privé-aangelegenheid.
@W.C.J.: komt u nooit bij zakenrelaties die een stropdas dragen? Als vrouw zou ik me ook minder op mijn gemak voelen als ik tegenover iemand zou zitten, die er op dat moment duidelijk zakelijker gekleed uit zou zien dan ik. Het gevoel van een bad hairday of uitgelopen make-up. Ik vraag me overigens ook af, waarom u zich alleen met uw initialen meldt. Ik kom het wel vaker tegen in de social media, maar het feit dat ik me tot iemand wend, die ik niet correct kan aanspreken, geeft me bijna hetzelfde ongemakkelijke gevoel als hierboven omschreven.
Reactie: En het gaat maar door en maar door, trekken zich er niets van aan. Alleen geld en nog eens geld voor zichzelf, dat is alles wat ze interesseert. Niet de mensen die zich daarvoor krom moeten werken om die hoge bonissen mee te moeten betalen!
Reactie: Als je kinderen de sleutel van de snoepkast geeft gaat het fout omdat die zich niet weten te beheersen ... hetzelfde geldt voor de ''leiders'' van de bedrijven die zich een vorstelijke bonus toeeigenen bovenop de al riante vergoeding. Het is de hoogste tijd dat er aan dit malafide gedrag internationaal een eind wordt gemaakt omdat dit niet anders is dan pure diefstal en buitengewoon oneerlijk tegenover de rest van de samenleving.
