Reactie: Met mijn BA in Communication Management, beheersing van 7 talen, voldoende management kwaliteiten en management ervaring, werk ik nu 3 dagen per week in de functie van ‘Consultant’, een frivole naam voor telesales marketing executive.
Een aantal jaren geleden, ik was begin 20 en op weg naar een glansrijke carrière bij een Amerikaanse topper, kwam ik tot de conclusie dat 5 dagen per week werken mij niet in gelegenheid stelde om mezelf, mijn persoonlijk potentieel, en de wereld waarin ik leef werkelijk te leren kennen.
Ik wilde op gitaarles in Cuba, Tango leren dansen in Argentinië, zeehondjes redden. En dat niet reserveren voor een jaarlijkse vakantie. Ik wilde meer tijd hebben om mij te verdiepen in filosofie, sociologie, het universum, geschiedenis, … Ik wilde heeeel veel boeken lezen, al die fantastische klassiekers, de miljoenen geschiedenis boeken; hoe kan een mens van andermans fouten leren zonder tijd te hebben om dit tot zich door te laten dringen? Met eindelijk de tijd om na te denken en de wereld te observeren, begon ik mij af te vragen waarom mensen doen wat ze doen. Waarom worden er zoveel Prozacjes geslikt, zelfs door kinderen? En wat is dat toch met de VS? Wat klopt niet aan het plaatje? Pure fascinatie. Kon deze wereld ook anders? Ik begon vrijwilligerswerk en schreef mij in voor een yoga-instructeur kamp, want ik had eindelijk tijd genoeg gehad om tot het besef te komen ik graag een positieve bijdrage WILDE leveren aan deze wereld.
Voor het besluit om ‘dan maar te gaan part-timen’, plande ik om werk en privé af te gaan wisselen; een jaartje werken, een jaartje privé. Helaas: “Ik zie hier een gat in je CV?” maakte hier snel een einde aan.
Financieel kan ik veel beter, maar mijn beloning is niet in geld uit te drukken. Mijn enige zorg, een appeltje voor de dorst, medische zorg.... ik los het voorlopig op door iedere dag anderhalf uur yoga te beoefenen, tijd te hebben om elke dag gezonde maaltijden te koken ipv een afhaal of kant-en-klaar, tijd genoeg hebben om niet te moeten haasten, tijd te hebben om stressloos te leven, tijd om in mijn relaties te investeren...ik wil niet wachten tot mijn 65e om het leven volop en intens mee te maken (of, tegen de tijd dat mijn generatie met pensioen kan gaan, tot mijn 75e levensjaar?).
Prettig nieuws: in mijn huidige baan worden mij langzaamaan meer verantwoordelijke taken toegeschoven. Ik krijg complimenten over mijn enorme energie (toen ik nog fulltime werkte was dat wel anders), dat ik zo positief ben, mijn collega’s inspireer, de sfeer op de afdeling positief beïnvloed. Belangrijke zaken?.... Door het ontwikkelen van mijn persoonlijk potentieel, merk ik echt dat ik een veel ‘betere’ werknemer ben geworden. De kennis die ik opdoe tijdens mijn privé-tijd, pas ik toe in mijn parttime baan. Ik ben gemotiveerd en voel mij echt betrokken bij het bedrijf. Ik maak het beste van mijn tijd, die 3 dagen worden tot de laatste seconde benut (ja, ik schrijf dit in mijn lunchbreak), doktersafspraken etc worden in mijn privé-tijd gepland.. Ziekteverzuim? Sinds ik parttime werk heb ik nog geen minuut gemist.
Ik ben van mening dat, als parttimer, ik moeilijk een fulltime team zou kunnen managen. Maar een team van parttimers zou de zaak veranderen…
Al is dit globaal-economisch gezien niet verantwoord, wat zou een verplichte 3-daagse werkweek een feest zijn. Na een shaky overgangsfase, alleen nog maar gezellige, lachende mensen op straat, wèg stress, wèg rsi, wèg opbouw van wrok jegens de werkgever omdat ie zoveel tijd in beslag neemt, wèg sleutelkinderen, wèg slechte huwelijken die pas stranden als partners elkaar vaker gaan zien, wèg ziekteverzuim, welkom prachtige voortuintjes, meer parken & bossen, honderdduizenden toeristen die van de positieve sfeer komen genieten in dit heerlijke land, een continue stijging van de 3-daagse werkgelegenheid, dansen, gieren, brullen …
Een fulltime baan neemt te veel tijd in beslag om te realiseren waar het in het leven allemaal om draait. Bevolkt door parttimers zou de wereld er heel anders uitzien. Toch verwacht ik dat niet veel mensen het met mij eens zullen zijn en dit maar een raar tekstje vinden. Weinig mensen durven bonte uitspraken te doen om anderen tot denken te zetten, gewoon ontspannen, lekker gek doen, en toch nog steeds optimaal presteren!
Ik las zojuist jullie commentaar op het stukje 'Foei, Oger', dus plaats ik de volgende disclaimer: na 8 jaar in Londen te hebben gewoond en totaal geen Nederlands te hebben gesproken, dient raar, vreemd, en ronduit slecht taalgebruik met een mantel der liefde worden bedekt, u heeft er vast nog wel een in de kast hangen, van vorig jaar.
Reactie: Het is niet een geheel nieuw concept. In het boek ''Good to Great'' van van Jim Collins wordt als een van de belangrijke eigenschappen van een goede leider ''Selflessness'' genoemd. Iemand die zijn eigen belang ondergeschikt acht voor ''the greater good''. Die OCB-leiders zijn ook schaars.
Reactie: Alles hang af van de cultuur en mentaliteit. Bij een bank in Nederland groeten de ene die met een pak werkt de anderen niet die geen pak draagt. Men eet niet waar de andere eet. Het bedrijf kan scociaal zijn maar de medewerkers moeten het ook zijn
Reactie: A priori is de ideale werknemer een mythe. Het is wel een strevenswaardig doel...voor de werkgever. De ideale werknemer bestaat namelijk niet zolang een werkgever daar geen ruimte voor biedt.
De kwaliteit van het werk van een werknemer hangt in grote mate af van de capaciteiten van de leidinggevenden en beslissers. Zij dienen kwaliteit te herkennen en moeten het aandurven om te investeren in ‘excellence'.
People management is een key factor. De meeste managers kunnen het niet en/of doen/willen het niet. Het zou ze teveel tijd of geld kosten of ze hebben een dusdanig dikke plaat voor hun kop dat ze de helft van de tijd niet doorhebben wat er onder hun eigen personeel speelt.
Zorg dat je werknemers nastreven hun best te doen, door in ze te investeren in tijd, begrip, duidelijke richtlijnen, menselijk gedrag zonder te vervallen in soft geleuter.
Bij evaluaties hoort naast (constructieve) kritiek ook beloning. Het aloude ‘dat heb je goed gedaan mien jong is zo gek nog niet’. Iedereen vind het fijn complimenten te krijgen. Zeker wanneer ze ook nog welverdiend zijn!
Helaas is het voorgaande in veel organisaties ver te zoeken. Pro-activiteit wordt eerder afgestraft dan beloond, en creativiteit, innovativiteit buiten de gebaande paden is eerder een zonde dan een zege. Beloning in de vorm van een compliment en policy om nou eens echt te vragen hoe het met het werk gaat aan een werknemer is er nagenoeg nooit of verzandt in heen en weer gespar over deadlines, targets, en revenu…
Managers of CEO’s moeten niet alleen kwaliteit herkennen, ze moeten ook durven investeren in ‘excellence'. People management is een key factor. De meeste managers kunnen het niet en/of doen/willen het niet.
Zolang deze tendens op de arbeidsmarkt rondwaart, steekt niemand zijn kop boven het maaiveld uit waarmee de idee ‘ideale werknemer’ verwordt tot een holle kreet. Net zo hol als de suggestie dat je pas een ideale werknemer bent als je kunt schreeuwen zoals een mevrouw op 13-07 om 9:16 poste.
Reactie: Het valt me op dat er wordt gesproken over geestelijk gehandicapten. Deze formulering vind ik niet kloppen en beledigend.
Als je zegt dat iemand geestelijk gehandicapt is zeg je dat zijn geest/ziel/zijn gehandicapt is. Naar mijn idee mag je dit nooit van iemand zeggen. Als er iets mis is met het denkvermogen zou je het kunnen betitellen als verstandelijk gehandicapt. De hersenen zijn niet geheel ontwikkeld dus is er een handicap aan het verstand.
Toch zijn er ook weer mensen die zeggen dat dit ook een beleding is. De discussie gaat dan weer verder door en dan komen ze op een formulering: mensen met een functiebeperking.
Niet dat ik het allemaal zo belangrijk vind, maar ik zie toch graag het woord geeslelijk gehandicapt verdwijnen.
Reactie: mevrouw a prinssen,
precies, mijn gedachten, een goed mandaat en een sparringpartner in de organisatie, een van de beste recepten voor een leuke opdracht
mark,
ik zal me minder deftig uit drukken als het je stoort. Verder begrijp ik niet goed wat je nu wil zeggen met je reacties op mijn stuk?
Reactie: Erg interessant onderwerp!
Mijn ervaring is dat mensen met ''hart voor de zaak'' vaker voor komen dan je misschien denkt. Maar helaas worden ze vaak ontmoedigd doordat de organisatie er niet op is gericht om dit gedrag te waarderen.
Bonusstelsels, beoordelingen, salarisverhogingen, e.d. zijn vaak vooral gericht op wat van je verwacht wordt, en niet gericht op wat niet van je verwacht worden. ''Wat je doet is heel waardevol, maar je eigenlijke werk blijft wat achter...'', of ''Dit hadden we niet afgesproken'', of ''Wat doe je eigenlijk zo de hele dag?''
Het is niet stimulerend als dankzij jouw inzet je baas (of een hogere manager) een dikke bonus krijgt en jezelf niet.
Ik denk dat het vooral een bewustwording is om OCB te leren waarderen en te stimuleren. Ik heb het boek niet gelezen, maar ik ben wel benieuwd met welke ideeen Jacques van Minden komt.
Reactie: Goed dat er nu al over wordt nagedacht hoe de oudere kaalgeplukt kan worden. Wettelijke regelingen en verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd worden al door onze regering voor hun rekening genomen. Om te voorkomen dat het bedrijfsleven naast de pot piest start er nu een campagne hoe klop ik een Mokka leeg:
Eerst noem je hem mondig, het loont altijd om te beginnen met een compliment,
Daarna oudere, het wordt al wat minder maar de je weet dan meteen wie er bedoeld wordt
Vervolgens stoot je door naar datgene waar het nu precies om gaat: Kapitaal Krachtig
En na deze pijnlijke bewustwording sluit je af met een nieuw compliment: Actief, je bent nog geen dooie ouwe lul.
De afkorting die aldus is ontstaan geeft weer de indruk dat je aan het voorportaal van het bejaardenhuis staat, Alzheimer en Parkinson liggen op de loer. Er is een troost, de verpleegster komt zo met een bakkie koffie, mokka. Dit vooruitzicht moet enorm stimuleren om als vijftigplusser zo snel mogelijk je pegulanten uit te geven voor het te laat is.
Reactie: Laatst is er door onze organisatie een grootschalig onderzoek uitgevoerd naar de correlatie tussen succes criteria (zoals omzet, aantal units, winstmarge, hitrate) en gedragseigenschappen (zoals geldingsdrang of energiegebruik).
Hieruit kwam een interessant gegeven naar voren. Het ideale gedragsprofiel (gedragskenmerken die horen bij personen met het meeste succes in verkoop) lag ver van wat managers hadden ingevuld als gewenst profiel tijdens selectie procedures. Sterker nog, de sales trainingen (ontwikkeling) hadden vrijwel niets van doen met de vaardigheden die passen bij een ideaal gedragsprofiel.
Een berekening liet zien dat de omzet met minimaal 25% omhoog kon, indien men zou trainen op basis van ideaal competenties (versus ''illusie'' competenties) en werven op basis van ideaal profielen.
Verkoop en service kan dus verbeteren, uiteraard door de klant te analyseren (behoeften, koopgedrag), maar ook door de verkopers bij aanvang te testen of ze geschikt zijn voor de branche of niet. Wie in de ene branche goed verkoopt, kan in een andere branche jammerlijk falen. Dat ligt dus niet zozeer aan de werknemer, maar meer aan de werkgever.
Reactie: Ook de werknemer moet het kaf van het koren scheiden bij het in diensttreden.
Het bedrijf moet het uiteraard wel echt verdienen om vrijwilligerswerk voor te doen.
En het bedrijf en het werk moet goed bij je passen. Dat is ook een belangrijke voorwaarde bij vrijwilligerswerk. Daar zouden veel bedrijven meer aandacht voor moeten hebben.
Een bedrijf moet eerlijk willen ruilen, en niet handige Harry willen spelen. Dan kun je beter ergens anders een vrijwillegersbaan nemen bij een berijf dat er wel oprecht in staat.
Een bedrijf moet net zo veel geven om de medewerkers als de medewerkers om het bedrijf geven. Anders werkt het natuurlijk niet.
Reactie: Verkopers maken vaak de fout om alleen druk bezig te zijn met het aanprijzen van hun product/dienst. Door te luisteren naar de behoefte van de klant is het makkelijker om de juiste salesargumenten in te zetten zodat de klant kiest voor het product of de dienst.
Reactie: Oh, wat een ideale werknemer!!!
En precies díe types vind ik op dagelijkse basis in mijn praktijk. Burned out, ernstig overspannen, teleurgesteld in hun idealen en gevoel van ''wat verwacht wordt''.
Dus eh... waar is die geweldige werkgever die deze mensen inderdaad zo in ere houdt, er geen misbruik van maakt, hun fragiele evenwicht in watkan/watmoet/watwilik/wat wil de werknemer zelf voor ze helpt bewaken?
Ik moet ze nog ontmoeten helaas....
Overigens zijn deze OCB werknemers bijna nooit in de picture voor promoties. Ze hebben eenvoudig de grote bek niet.
Reactie: In reactie op dhr. Meijer:
u bedoelt het vast heel goed, maar uw beeld van wat geestelijke handicaps inhouden en wat ze zijn is wat eenzijdig.
U spreekt hier vrij nadrukkelijk over verschijnselen van autisme.
Maar er zijn zeer vele vormen van geestelijke handicaps waarbij wel degelijk sprake is van een ernstig gereduceerd IQ.
Dat laat onverlet dat ook déze mensen hun talenten hebben en binnen de marges van hun mogelijkheden alles aangereikt moeten krijgen om die talenten te ontwikkelen.
Maar niet iedere Mongool is een Idiot Savant.
En ik zeg het maar even zo plat om de boodschap helder te krijgen.
