Reactie: Zelfs als dit gemiddeld genomen waar is, hoeft dat nog niet waar te zijn voor iedereen. Voorbeeld: De meeste mensen hebben last van faalangst; ze presteren minder goed als ze onder druk staan. Echter, sommigen hebben 'last' van positieve faalangst en presteren juist beter onder druk.
Er worden trouwens zeer verschillende emoties genoemd en zeer verschillende effecten. Ik kan me voorstellen dat een postbode die kwaad is, extra energie heeft en bijvoorbeeld harder gaat fietsen en eerder klaar is met zijn ronde, maar ik betwijfel of dat met net zoveel aandacht gaat en het lijkt me dat hij eerder meer fouten gaat maken, dan dat hij nauwkeuriger wordt.
Een droevige postbode gaat zeker niet harder fietsen, maar misschien wordt hij nauwkeuriger, juist omdat hij rustiger naar zijn brieven kijkt.
Uiteindelijk denk ik treurige en opgefokte postbodes er niet gelukkiger op worden en meer problemen opleveren dan voordelen.
Reactie: Simpel gezegt betkent een vraag om meer verantwoordelijkheid bijna altijd ook een vraag om meer geld. Hoe groter je verantwoordelijkheid, des te hoger vaak je salaris tenslotte.
Vraag is natuurlijk welke verantwoordelijkheid deze bediende dan graag extra zou willen dragen en of hij of zij daar wel geschikt voor is. Als er geen redenen zijn om verantwoordelijkheden meer te delegeren is er ook geen probleem. Dan is 'nee' je enige antwoord. Maar aangezien je de vraag voorlegd, heb ik toch het gevoel dat er meer speelt. Gaat dit wel echt om verantwoordelijkheid? Of is hier een klein machtsspelletje in ontwikkeling. Niet zozeer tussen jou en bedoelde werknemer, maar misschien wel tussen de werknemer en zijn of haar collega's. Want dan betreed je namelijk een gevaarlijk terrein, waar verantwoordelijkheidsbesef van groter belang is dan de verantwoordelijkheden zelf. Dat is zeker iets dat ik zou proberen te achterhalen, want mensen neigen nog al snel uit de bocht te vliegen qua omgang en karakter, op het moment dat zij meer te zeggen krijgen.
Nogmaals, als er geen aanleiding is zou ik zeker de boot wat afhouden en in ieder geval onderzoeken of er geen dubbele agenda's meespelen. Mocht je toch besluiten meer verantwoordelijkheid over te dragen, monitor dit dan goed en maak de afspraak dat er een proefperiode en evaluatie aan vast zit.
Reactie: Ik kan de logica van dit artikel ergens wel volgen. Uit eigen ervaring merk ikzelf ook wel dat ik , ondanks ik altijd aanspreekbaar blijf, toch minder gestoord word wanneer ik in een mindere mood ben.
Je straalt't gewoon uit dat er donderwolken boven hangen, en niemand wordt graag nat.
Aan de andere kant, is het werk vaak een middel dat helpt om je gedachten te verzetten, en wanneer je dan beseft dat dit nodig blijkt, zal je zelf ook erop toezien dat je concentratie verhoogt. Verhoogde concentratie in combinatie met met rust gelaten worden brengt betere prestaties met zich mee.
Gouden tip echter, iedereen is wel es uit zijn humeur. Maak er geen gewoonte van.
Reactie: @Martijn.
Goede instelling. Inderdaad is de huidige Nederlandse werknemer enorm in de watten gelegd. met name de generatie die nu tussen de 20 en 30 jaar is.
Alleen ik ben in 2009 in dienst gekomen: tijdelijk contract voor een jaar. Door de econonomsiche situatie, na dat jaar weer een nieuw jaarcontract en geen salarisverhoging, ondanks uitstekend presteren. (als één van de zeer weinigen het geheel jaar gedetacheerd geweest bij een klant) Ik ga geen paar duizend Euro uitgeven aan een opleiding als ik niet eens zeker ben van baan volgend jaar..Voor wat hoort wat...
Reactie: @Cor
En welke investering denk je dat veel mensen zélf doen? De in-de-wattencultuur die vrijwel nergens zo sterk is als in Nederland heeft een sfeer gekreëerd waarin werknemers altijd extra´s van de baas verwachten maar zelf zeer weinig doen om zichzelf te ontwikkelen. Je merkt dat in landen waar werknemers makkelijker ontslagen mogen worden of waar een hogere werkeloosheid heerst de bereidheid van werknemers om zelf aan bijscholing te doen veel groter is.
Cilvile is hier een mooi voorbeeld van: alles is de fout van een ander (haalt zelfs de politiek erbij) en zelf heb je geen verwantwoordelijkheid om een beetje bij te blijven of je te oriënteren op ontwikkelingen in de arbeidsmarkt.
Uitzondering in Nederland zijn natuurlijk de ZZP-ers: Die worden wél gedwongen om zelf verantwoordelijkheid te nemen. (ik ben zelf overigens gewoon in loondienst)
Reactie: Volgens mij is dat absoluut niet waar. Er is geen tekort aan hoogopgeleiden. Eerder een overschot. Hierdoor slaan de personeelseisen tegenwoordig helemaal nergens meer op. Als je ziet dat men bij callcenters al een afgeronde HBO opleiding eist voor call agents om maar een voorbeeld te noemen. En men krijgt deze hoogopgeleide mensen ook voor dit werk. En als je dan ziet hoe weinig deze mensen verdienen terwijl ze hoog opgeleid zijn. Bij mij op het werk zitten afgestudeerde ing, ir, dr en drs gewoon de hele dag te bellen op het call center.
Reactie: @Ad Dank je voor het half beantwoorden van mijn vraag. Ik vroeg je ook om concrete onderzoeken ten aanzien van deze case. Nu maak je je er met een Jantje van Leiden vanaf.
Reactie: Ik stel de geïnteresseerde lezer voor om het ''Handboek Arbeids en Organisatie Psychologie'' van Drenth ea ter hand te nemen.
Tevens kan ik ''Journal of Applied Psychology'' aanbevelen.
We moeten er altijd op bedacht zijn dat menswetenschappen nooit iets bewijzen, altijd niet meer doen dan een mening verkondigen. Echte menswetenschappers houden zich dan ook bezig met het bewijzen dat iets niet waar is, want dat is veel interessanter dan te bewijzen dat iets wel waar is.
Reactie: @Ad de Beer. '...Maar er zijn talloze onderzoeken die het tegendeel beweren van het geciteerde onderzoek...' Kun je deze onderzoeken benoemen met de bronvermeling? Dan kan de lezer voor zichzelf oordelen.
Reactie: Energie die vrijkomt is goed, ook negatieve energie. Negatieve energie omzetten in positief handelen is een talent dat sommige mensen bezitten.
Maar er zijn talloze onderzoeken die het tegendeel beweren van het geciteerde onderzoek. Dat is het leuke van wetenschap, onderzoekers proberen een hypothese te bewijzen. Echte wetenschappers proberen te bewijzen dat ze geen gelijk hebben, dat is een stuk moeilijker.
Het voordeel voor politici en andere mensen die van overtuigen hun beroep hebben gemaakt is dat hun gelijk altijd wel ergens door een wetenschapper is bevestigd.
Zelf ga ik nooit slapen voordat ik tenminste één positieve ervaring heb gehad, hoe klote de dag ook is, je hebt steeds een positieve herrinnering.
Reactie: Wat een volslagen belachelijk artikel, duidelijk geschreven vanuit onwetendheid en daardoor eigen invulling/interpretaties. Hooggevoeligheid is absoluut niet hetzelfde als overgevoeligheid en het is ook absoluut geen ziekte. En het is ook al niet nieuw, het heeft alleen een paar jaar geleden een naam gekregen. Ik ben 41 en HSP en blij dat ik eindelijk zoveel puzzelstukken op hun plek heb zien vallen, doordat er nu een naam voor is. Herkenning en daardoor ook manieren ontwikkeld ermee om te gaan. Maar HSP ben ik al mijn hele leven dus. Het is zowel een verrijking van mijn leven als een belemmering, en dat is voor iedereen anders, het is maar net hoe je ermee omgaat, hoe je voor jezelf zorgt en wat je overkomt. Die 20 kenmerken kún je hebben, het hóeft niet persé, elke HSP is anders. Het zijn net gewone mensen ;-)
En het maakt geen barst uit of je op een kantoor werkt, of op een bouwplaats, overal zijn HSP's aanwezig. Ik stel voor dat deze man (psycholoog???) eens wat veldonderzoek verricht, daadwerkelijk met mensen práát (en luistert!) en dan pas zijn conclusies trekt. Iedereen heeft recht op een eigen mening. Maar ik zou deze man niet aanraden als psycholoog, zo vooringenomen en bevooroordeeld als ie is. Bah.
Beste Edwijn, Talentmanagement werkt best. Het zit hem er alleen maar in hoe je dat talent van het individu inzichtelijk wil maken. Dan kom je plots tot de ontdekking dat bij velen het talent op andere vlakken blijkt te liggen dan hetgeen ze zich in bevinden op dat moment.
Ergo, om brood op de plank te hebben zijn ze maar gaan doen waarvoor ze het trucje hebben geleerd, zonder zich af te vragen of dat nu werkelijk zijn of haar 'ding' blijkt.
Al die manipuleerbare meetinstrumentjes zeggen niets meer dan een momentopname. Het werkelijke talent komt niet naar boven. Daar is bij mijn weten maar één methodiekje voor maar goed. Mensen willen iets nieuws verzinnen dus gillen ze 'Talent management'.
Persoonlijk zeg ik dan prima, maar hoe ga je dat talent beoordelen en inzichtelijk maken zonder dat er sprake is van manipulatie? Daar zit hem nu net de crux.
Helemaal eens met je stelling dat de maakbare mens niet bestaat. JUIST! Dan moet je dus een manier gebruiken waarmee je inzichtelijk kunt maken wat de persoon latent in zich heeft, en dat gebruiken.
Reactie: Het linken aan de hersenfuncties van problemen in een verkoopproces vind ik een goed idee.
Het komt kortweg altijd weer neer op het ''stemmen met de voeten'' van de mens.Het dier in de mens prevaleert.
Emoties spelen bij beoordeling van wat dan ook doorgaans de eerste viool. Doorbreken kan wel maar vraagt voldoende afstand en een ijzeren zelfdiscipline.
Voorbeeld: In mijn Haagse kinderpsycholologische praktijk tref ik client Richard van 8 jaar, die meteen al mijn weerzin opwekt. Dat kan natuurlijk niet, dat zou alleen maar beoordelingsfouten opleveren.
Ik heb er een gewoonte van gemaakt mij af te vragen op wie ik de jongen in een of ander opzicht vind lijken. Het mag iedereen zijn.
Hij heeft iets van tante Do, zowel in zijn manier van kijken en spreken, als qua dominantie.
Het zal duidelijk zijn, ik heb een hekel aan tante Do.
Rest mij tegen mijzelf te zeggen: ''Denk er goed aan, Job, Richard is een ander mens dan tante Do!''
Dat schept -voor zover ik mij van bewust ben- meer evenwicht in benadering. Hetzelfde geldt voor al te positieve gevoelens. Ook een goed tegengif is je voor te stellen dat het om je eigen kind gaat. Er opent zich dan bovendien een creativiteit die vele beperkingen van mijn beroep overstijgt.
Reactie: @Wave Zou natuurlijk kunnen. Goede gedachte dat je niet zomaar genoegen neemt met een correlatie. Echter: in de aangehaalde onderzoeken werden de proefpersonen bewust in een goede of slechte bui gebracht.
