Reactie: Bob wist wat coachen was. Stimmuleren tot zelf doen en laten zien dat iedereen het kan. Of je nou extreem goed of slecht bent doet niets ter zake. Plezier hebben in wat je doet is wat de motivator is. Trots zijn op je zelf en communiceren. De basics van algeheel managen.
Een mooi artikel wat ook mijn weer doet nadenken.
Reactie: Als lijsttrekker moet je dus blijkbaar een grijze muis zijn en absoluut niet in een balorige bui tijdens een luchtig interview iets gekscherends zeggen. Maar als je steeds aangeeft dat in Nederland de coalities pas gesmeed worden nà de verkiezingen op basis van de dan aanwezige krachtsverhoudingen, is het ook niet goed. Staatsinrichting zou een verplicht vak moeten zijn op de School voor de Journalistiek.
Verder: dat journalisten hijgerig elk woordje, gebaartje (X-factor, hoe verzin je het...) en uitspraak uit hun verband rukken, is vervelend, maar dit papegaaien-gedrag (ik weet: dat woord verzin ik ook niet zelf) hindert me eigenlijk nog het meeste...
Reactie: Zal het in gedachten houden! Nieuwe tactieken zijn altijd welkom dus...
Ik moet trouwens wel zeggen dat ik ze nog zelden heb waargenomen in de praktijk.
Reactie: Het kan een idee zijn als van der Gaag met zijn kennisclubje zelf uitzendkracht zou worden?
Leuk voor bedrijven is de mening? Typische korte termijn plannen.
Realiteit, men biedt geen zekerheid aan de persoon waar het om gaat en beseft dus niet wat ten grondslag ligt aan de menselijke behoefte.
Vervolgt met enig analytisch vermogen, dan weet iedereen ook dat er minder zal worden uitgegeven door een onzeker en lager inkomen waardoor de economie vastloopt. Men is bezig de primaire levensbehoefte in te snijden met een botte bijl waarbij in het geheel wordt vergeten dat vooruitgang per definitie geen verbetering is. Meer winst op korte termijn betekend algeheel verlies op de lange. Men heeft niets aan ongemotiveerde mensen die als een werkbij in het rond zwermen. Zekerheid is een van de fundamenten van de cultuur welke voortgang geeft aan de continuiteit. Door dit soort grappen uit te voeren zoals de heer van der Gaag doet voorspiegelen zijn veel werkgevers nu in hun nopjes omdat dit hun eigen winst doet toenemen. Echter de kwaliteit gaat weer bedroevend naar beneden. En dan vraagt heel nederland zich ook nog af hoe het toch komt dat radicaliseringen toenemen? Nou dit is een van de hoofdoorzaken. Afknijpen van mensen en hun vrijheden. Van primaire behoeften moet je af blijven. En in dit geval is de primaire behoefte in het westen geld. Want zonder geld kan je hier niets. Het is bedroevend dat er van het verleden niets is geleerd. Er zijn meer culturen naar de haaien gegaan en de meest recente bevestiging is nog niet eens zo lang geleden. ww2 is ook voortgekomen uit algehele onvrede. Dat kwam echt niet omdat iedereen het zo goed had.
Reactie: Leuk artikel. Ik kan inderdaad het verhaal van Hans Pronk onderschrijven. Aanvullend kan ik zeggen dat ik ervaar dat bedrijven vaak loyaliteit (hart voor de zaak) verlangen van de medewerkers en dat als normaal beschouwen. Echter omgekeerd is er vaak niets (voor wat hoort wat principe). Dat gaat een tijdje goed, maar dan heeft een medewerker er genoeg van...en stomt af en krijgt 9-5 mentaliteit of vertrekt. Het is net als in een huwelijk, komt het van één kant gaat het huwelijk ook kapot.
Reactie: Als je ergens aandacht voor vraagt dan is het niet vreemd dat je aandacht krijgt en men er aan-of opmerkingen over kan maken of anders, dat er naar gekeken gaat worden (ook) door mensen waarvan die dame misschien liever niet wil dat die persoon zou kijken.
Vervolgens moet de vrouw dan ook niet gaan lopen janken als het wel een keer gebeurt.
Want als iets mooi is dan kijkt ieder mens ernaar.
I can flaunt it. my eyes are mine, and I can do with it as I please`.
Reactie: Ik onderstreep dit onderzoek van harte! Ik heb het rapport gelezen en alles gecheckt en het klopt. Bedrijvig Nederland moet derhalve veel meer met flexibele arbeid gaan werken!
Reactie: Ondernemers en managers moeten nu toch echt eens een keer uit die slachtofferrol gaan komen lijkt me.
En ga er ook maar van uit dat iedereen om je heen zich zo gedraagt omdat je daar feitelijk zelf om vraagt.
Voor ''je'' mag je dan jezelf, je organisatie, je beroepsgroep, je soortgelijke ondernemers, of noem maar op lezen. (hemd is nader dan de rok gevoel)
Verder nog behoorlijk oefenen in het accepteren van de beperkingen door je eigen focus. Ieder voordeel heeft zijn nadeel zou je kunnen zeggen.
Als je er echt niet uitkomt mag je hulp vragen. Bijna iedereen boven de vijftig jaar heeft de antwoorden al ontdekt.
Reactie: Interessant, het verhaal van zoenen. Ik ben als enige vrouwelijke manager binnen mijn team nogal een object van zoenlust bij vergaderingen en andere meetings. Ik heb hier doorgaans geen problemen mee en zie de drie zoenen als even zakelijk als de hand en schouderklop bij mannen. Gek genoeg is het wel zo dat ik niet zoen met de mensen met wie ik geen enkele klik heb. Dus blijkbaar is het zoenen als groet bij mij niet zo onpersoonlijk als ik dacht.
Reactie: Jonge zakenvrouw zoekt aandacht met diep decolleté;daarvoor heeft ze al meer ingebracht zoals Gevoel/sfeer, Ademhaling/plezier, Uitdaging/initiatief en Stijl/loyaliteit ... bijvoorbeeld
Reactie: Hoewel wellicht kwalijk is het enigszins logisch te noemen dat werkgevers discrimineren. Tenslotte wil een werkgever naast een goed CV ook een goed gevoel aan de werknemer over houden.
Hierin zit hem dan ook de kneep. Een goed gevoel verkrijgt men vaak bij mensen die beantwoorden aan de eigen ideeën die al dan niet beïnvloed zijn door vooroordelen.
Ik beweer hier niet dat dit een goede zaak is of dat ik het ermee eens ben, maar het lijkt me erg lastig er iets tegenin te brengen. Het is uiteindelijk de zaak van de werkgever en hij beslist zelf wie hij daarin wil laten werken.
Het is goed wanneer er, bijvoorbeeld door de overheid, aandacht aan deze problematiek wordt besteed. Misschien kan er voor worden gezorgd dat het aantrekkelijker wordt gemaakt om de groepen, waar de discriminatie op van toepassing is, aan te nemen.
Als laatste wil ik graag benadrukken dat niet elke afwijzing automatisch op discriminatie duidt. Van belang is ook hoe men zich bijvoorbeeld presenteert in een sollicitatiebrief. Een brief vol spelfouten is uiteraard uit den boze. Men moet dan niet vreemd opkijken als men niet wordt uitgenodigd voor een gesprek.
Ten slotte wil ik alle mensen die daadwerkelijk last van discriminatie ondervinden veel succes wensen in het vinden van een baan en spreek ik de hoop uit dat zij uiteindelijk worden aangenomen in een baan waarnaar zij op zoek zijn.
