Reactie: We mogen Nijenrode gelukwensen met deze leerstoel en het feit dat die daar is ingesteld. Moge het leiden tot een systematische leer bedrijfsspiritualiteit. Dat klinkt als vloeken in de kerk, omdat spiritualiteit veelal als zoiets persoonlijks en intuitiefs wordt gezien. Maar het is uitermate belangrijk om de idee van spiritueel ondernemen en organiseren aanvaardbaar te maken voor veel bredere kringen binnen de doorgaans harde wereld van arbeid en organisatie. Ik houd me aanbevolen om daaraan bij te dragen want ik houd me daar mee bezig.
Ernest Spronck, www.spiritueelmanagementcentrum.nl
Reactie: Ik heb de pdf file ''Talking in the dark'' van bureau CHA opgezocht. Hierin wordt een zeven stappenplan voorgesteld om het probleem aan te pakken dat zij zogezegd hebben onderzocht. Puur reclame. Niets mis mee. Maar om dit een '' onderzoek'' te noemen gaat mij te ver.
Reactie: Al lezende denk ik, al denkende lees ik.
Is niet uit onderzoek gebleken dat zo'n 60% van de sollicitatiebrieven niet helemaal waar zijn?
Is het niet zo dat onze bedrijven het bedrijf en de mogelijkheden in onze personeelsadvertenties iets mooier voorstellen dan dat we in werkelijkheid zijn?
Fred confronteert ons, wij reageren en dan zien we dus twee groepen. De ene groep gaat mee en de andere groep is de groep van de moraalridders.
Ik weet één ding, als je je hele leven netjes meeloopt met de fatsoensnormen dan bereik je niet wat je kunt bereiken.
Ga je zo ver als Fred voorstelt, dan kom je heel ver in de politiek.
Roomser zijn dan de paus is niet moeilijk, maar dan schop je het nooit tot Paus toch?
Bedankt voor je reactie. Boeiend artikel op je weblog, waarvan ik aan het eind meer verwachtte. Je beschrijft in je reactie en weblogartikel herkenbaar de realiteit. Ook ten aanzien van de reacties op artikelen in managersonline. Ik reageer wellicht nog op je weblogartikel want verkopers missen de deal ook als ze 20% praten en mensen in het algemeen missen de aansluiting met elkaar ook, doordat we niet echt naar elkaar luisteren. De reacties op het artikel van Fred geven wel aan dat mensen ook anders willen en doen, ook al zijn we dan in dit ondermaanse niet volmaakt. Wellicht goed om ons nu meer te richten op de onderliggende oorzaken en op hoe dan wel. Hoe maken we er dan meer lichtpuntjes van, om met jouw woorden te spreken.
Vandaar mijn boek, want wat er mis is weten we wel en wat we moeten doen vaak ook, maar wat de dieper liggende oorzaken zijn en hoe we het moeten doen is moeilijker.
Reactie: Ook mijn ervaring vertelt mij dat de middenmanagement meestaal geen idee heeft van wat de visie en de doelstellingen van de organisatie zijn. Ze doen ook geen, of weinig, moeite om daar achter te komen.
Maar plezierig werken is niet alleen van deze kennis afhankelijk. Meeste lijnmanagers hebben geen eigen visie of doelen, ze proberen zo goed mogelijk te doen wat ze denken dat er van hun verwacht wordt. Hun eigen groei en ontwikkeling stagneert daarbij.
Plezier in het werk beleef je pas als je eigen persoonlijke visie die van de organisatie als geheel kan ondersteunen, waar je waarde en normen gerespecteerd worden en waar je gevoel hebt dat je een wezenlijke bijdrage levert aan de resultaten van de organisatie. En om dat te kunnen moet je een eigen visie hebben, zelfkennis en kennis van de organisatie en haar plannen.
Reactie: Het betreft niet alleen de allochtonen maar ook de mensen vanuit de WAO en de WIA en mensen die ouder dan 45 jaar zijn. Wat is er aan de hand in Nederland?
Werkgevers ga kijken waar u iemand voor moet hebben en ga niet kijken naar wat iemand niet kan maar juist naar wat hij of zij wel kan en aan uw bedrijf een extra kans geeft om weer een goede arbeidskracht aan werk en vooruitzichten te helpen. Niet alleen voor die persoon zelf maar ook voor het hele gezin waar hij of zij deel van uitmaakt.
Ga sociaal èn economisch verantwoord te werk. Wees een ''sociale'' werkgever. U wilt toch ook geld verdienen?
Waarom onze medemens niet die mogelijk 'een vlekje''heeft? Stel dat u dat zelf zou zijn, wat dan?
Reactie: Uit eigen ervaring weet ik dat veel managers het 'gemanaged' werk zelf moet doen wegens gebrek aan capaciteit resulterend in tijdgebrek en uiteindelijk ongemotiveerde managers.
Reactie: Zie hier één van de grootste problemen rondom het slecht functioneren van medewerkers. Je gaat toch ook niet doelloos in de tuin bezig. Je hebt iets voor ogen als je begint. Dat kun je vertalen als de visie en strategie voor een bedijf. Het maakt niet uit of dit nu in het bedrijfsleven is of overheid. En dat gezamelijke doel geeft een richting en een groepsgevoel. Een doel daar kun je naar toewerken en daar kun je op beoordelen en tijdens die weg kun je mensen enthousiasmeren en complementeren. Dat geeft mensen een gevoel van voldaanheid en erkenning.
Dus managers van Nederland, zoek aansluiting bij uw top en vraag eens waar het allemaal om draait en wat er verwacht wordt van uw afdeling. Maak duidelijke doelen die haalbaar zijn en betrek je team erbij. Op die manier moet het percentage wat communiceren met je team belangrijk vind op 80 % kunnen komen.
Reactie: lol, breek me de bek niet open Thys misschien heb je wel gelijk maar van de andere kant denk ik dan dat ik een persoonlijke hetse of vete begin. Het kan leuk zijn om slechte service of brutaal gedrag naar de klant aan de schandpaal te nagelen maar het geven van voorbeelden ter illustratie kan anderen misschien behoeden hun klanten zo te benaderen.
Wellicht behoed ik e.o.a. onverlaat klanten weg te jagen met ondoordachte acties. Ik denk dat de betroffen bedrijven zelf al begrepen hebben dat ze tenminste 1 klant vreselijk teleurgesteld hebben.
Al hoewel het duiveltje in me zegt dat ik de bedrijven hier met hoofdletters moet noemen en die gedachte wel plezierig stemt, luister ik toch maar na het engeltje in me.
Reactie: Ik heb zelf een propvolle scriptie geschreven over de kracht van buzzmarketing (iets waar guerillamarketing onderdeel van is). En inderdaad, nederland onderschat de kracht hiervan of maakt er nog niet goed genoeg gebruik van... Gelukkig heb ik de magische handleiding hoe je het wel op een goede manier kunt gebruiken.
Waarom mag je de namen niet noemen? Tenzij er een of andere regel van managersonline.nl is die ik niet ken, mag je rustig man en paard/ezel noemen!
Doe ik ook, met het fitnessverhaal als uitzondering. De reden is heel prozaïsch: de keten is een klant van mijn bedrijf.
Overigens kreeg ik een kwartier na deze post een telefoontje van de commercieel directeur die mij uitgelegd heeft hoe de vork in de steel zat en dat deze actie ondertussen in haar geheel teruggedraaid was.
Mooi. De kracht van een weblog....geneer je dus niet wat mij betreft!
Het was een opmerking met een knipoog en een serieuze ondertoon. Misschien wordt duidelijk wat ik bedoel als u mijn weblog Voelt u zich ook beter dan een ander? leest.
Ik proef in veel reacties dat mensen de mening van Fred sterk afkeuren. Daarbij vraag ik mijzelf af of deze mensen zelf heiliger zijn dan de paus. Of zichzelf moreel boven hem willen verheffen.
Ik vrees dat iedereen op z’n tijd wel eens een rotstreek uithaalt. Alleen heet het dan anders. Dan is het vaak ‘terecht’ omdat die ander ‘er om vroeg’ of ‘het verdiende’.
Mensen hebben een geweldig talent om zichzelf in een beter daglicht te plaatsen en de eigen ‘rotstreken’ (denk eens aan dagelijkse roddels) compleet weg te redeneren. Want die zijn natuurlijk volkomen ‘onschuldig’.
Wanneer wij zelf iets verkeerds doen ligt het aan de omstandigheden of oorzaken buiten ons. Wanneer iemand anders iets verkeerd doet ligt het aan zijn abjecte karakter. Ons ego is weer gered, dus kunnen wij weer vrolijk verder.
Inderdaad, de benadering en soms de behandeling door bedrijven laat soms ook vreselijk te wensen over.
Kom ik als klant ergens binnen, nee, niet de sportschool, krijg ik als begroeting te horen: ''wat ben je dik geworden''.
Misschien had deze elektronicazaak een deal met de lokale sportschool waarvan ik niks weet. Ik kende de verkoper in ieder geval niet. Het was dat ik mijn vrouw een koffiezetapparaat beloofd had anders was ik al meteen weer naar buiten gestapt. Natuurlijk had de man wel gelijk, ik ben dikker geworden. Maar is dit nu de manier bij uitstek om klanten naar binnen te lokken.
Wel nu, de elektronica, expert, had het mis, hij joeg een klant voor altijd weg bij de keten.
Wat te denken van het bedrijf dat ziekenhuispatienten die bejaard en suf van de narcose een televisie ophangen en achteraf een rekening sturen. De patient had helemaal niet ingestemd met deze dienst, had vaag meegekregen dat hij 's avonds fijn het voetballen kon kijken. Niet gewend aan het nieuwe zorgstelsel had hij aan de balie gevraagd bij ontlag of alle kosten betaald waren of het zo goed was. Later viel er een rekening in de brievenbus en na wat over en weer getelefoneer bleek dat het bedrijf inmiddels oo al kosten in rekening bracht voor het innen van een ongevraagde dienst, de kosten zouden nog oplopen als de deurwaarder die 5 euro kwam ophalen. De bejaarde betaalden uit angst voor sores met de politie en rechter.
Ach zo zijn er nog wel wat bedrijven die het bont maken.
Wat kost een grote beurt met apk gecombineerd? Ow dat is zo en zoveel meneer. Nou prima dan breng het vehikel wel langs. Het voertuig was er voor realtief veel geld gekocht en de inruilwaarde zou gegarandeerd worden als ik het voertuig in onderhoud hield bij de zaak. Ik overwoog inruil als er veel reparatiekosten zouden zijn.
Bel me op als er iets is, hier is mijn mobiel nummer, ik ben de hele dag bereikbaar. Mocht er veel aan zijn dan overweeg ik inruil tegen een nieuwer type bij jullie.
Resultaat 1200 euro rekening, dit kapot zo versleten, dit nagekeken, tank gespoeld, tankgever gecleand, brandstofleidingen vervangen remmen vervangen. Tja meneer jammer op zich de blokjes waren nog zo goed als nieuw maar waren vastgelopen, u had u auto toch eens leeg gereden vertelde u. Dit model auto wist zijn ruiten beter met merk B. ruitenwissers u had er een merk a op gezet dat is drie keer niks...
Ik vertelde dat ik zeer teleurgesteld was omdat men niet simpelweg gevraagd had voor toestemming van de reparatie en dat ik de rekening wel betaalde maar nooit meer terug zou komen. Tijdens de vakantie werd ik verschillende malen gestalkt door de eigenaar van het bedrijf. Mijn auto zou geen gerandeerde inruil prijs meer krijgen van hem, hij zou niet meer schappelijk zijn met een apk twijfelgeval en mij geen voorrang meer geven als er iets was. Ook een leenauto was niet meer van zelfssprekend als ik een dergelijke instelling erop nahield.
Meneer had iet wat veel moeite met te accepteren dat hij het zelf schuld was dat ik me bedot voelde en nooit meer terug zou komen als klant en vergat bovendien dat mond op mond reclame de beste reclame is.
Geen wonder dat hem jaren geleden het dealerschap afgenomen is. Het is simpelweg een louche bedrijf daar zou ik mijn (top)merk ook niet aan willen verbinden.
Zo sloeg zijn collega van hetzelfde topmerk ook de plank mis. Ik strande een paar honderd meter voor zijn deur, lege tank net het tankstation niet meer gehaald (vandaar het tank schoonmaken).
Ik belde hem en vroeg of zij konden overstarten, het vehikel wilde net niet aanslaan, hij plofte wel al wat, maar nu was de accu leeggestart. Ok, dat kon, maar waneer? het kon nog wel een tijdje duren en het zou ongeveer 250 euro gaan kosten, afslepen tot de garage op loopafstand werd nog duurder en extra werk ook.
Watblief? 250 euro??? Man ik sta tegenover je als je kijkt dan zie je me staan, je hoeft alleen maar even over te starten. Ja, daarom zijn we ook schappelijk met de prijs.
Gelukkig kwam een busje met oud ijzer op dat moment langs en die wild me wel overstarten voor 50 euro. De twee jongens van het oud ijzer waren dolgelukkig. Ik ook ik gunde het hun liever dan de merkdealer.
Deze joeg een potentiële klant voor eeuwig weg, ik had mijn auto best in onderhoud willen geven bij hem maar nu dacht daar geen haar meer aan.
De autofitter op de hoek berekende enige tijd geleden een waanzinnige prijs voor het omleggen van een bandje op mijn caravan. Klagen over de idiote prijs zette kwaad bloed bij hem. Hij probeerde een noodsituatie simpelweg uit te buiten en ziet mij ook nooit meer terug.
Ik vertel wel iedereen over de pruts service in de hoop dat ze zoveel schade lijden dat het bedrijf vanzelf verdwijnt en de concurrent die het misschien wel waard is overleeft.
Bij deze dus ook, jammer dat ik de namen niet mag noemen.
Ik weet dat het werkt, ik vertel er veel over en ik probeer anderen de weg te wijzen maar op de een of andere manier willen de mensen die de dienst uitmaken, de managers er simpelweg niet aan.
Ik ben niet alles wetende en ook ik leer elke dag weer bij, ook van anderen en mijn eigen fouten maar ik zie de puinhoop die sommigen ervan maken en het persoonlijk leed dat ze veroorzaken onder de werknemers of het team waaraan ze leidinggeven.
Ik stoor me eraan en ageer ertegen laat zien dat het anders kan en dat het beter kan werken.
Het resultaat is dan een schop onder mijn kont, tegenwerking en polarisatie oftewel stemmingsmakerij.
Voorlopig heb ik eerst de uitdaging om iemand te vinden die een teamleider in dienst wil nemen die op een dergelijke manier leiding geeft, hoe raar dat ook mag klinken misschien.
Sollicitatiegesprekken laen me momenteel de haren te bergen rijzen. Ik zit tegenover interviewers die me de indruk geven dat ze de klungel- of brilsmurf zijn van het bedrijf.
Ik heb geen zin meer om toneelstukjes op te voeren, die ze wellicht liever zien. Ik vertel ze hoe ik zaken zou aanpakken en hoe ik denk een team te kunnen motiveren, hoe ik mensen wil behandelen, hoe ik succesen denk te behalen en hoe ik moeilijke situaties heb opgelost op een creatieve manier. Dat mijn team goed functioneerde en de teamleden over het algemeen graag voor mij werkten en dit ook vaak aangaven.
Welnu, na mijn gedwongen vertrek bij mijn laatste werkgever bleek er van alles voorgevallen te zijn omdat sommige mensen woord bij daad zetten en lieten blijken dat ze een nieuwe teamleider onwenselijk vonden en mijn ontslag onterecht. Gedwongen ontslagen volgden. Ik stond hier verder buiten, hoorde het achteraf van oud collegas.
Het bedrijf geeft nu zeer negatieve referenties af waardoor het nog moeilijker wordt om een nieuwe uitdaging te vinden.
Van de andere kant speel ik al enkele jaren met het idee een adviesbureau op te richten. Helaas is niet veel vraag (volgens mij) naar adviseurs die pleitten voor oplossingen en kostenbesparing door een andere stijl van leidinggeven.
Onlangs gaf ik tijdens een sollicitatiegesprek aan dat er een heel verschil bestond tussen de theorie over teamwork en teamwork in de praktijk, er waren overeenkomsten maar er werd vaak ''ja'' genikt maar ''nee'' gedaan.
Afspraken over een andere, betere aanpak tijdens teambuildingsessies en cursussen werden vergeten nadat de cursus afgelopen was en men ging simpelweg verder op de oude leest.
''Alles moest bespreekbaar zijn'' maar het werd wel tegen je gebruikt als je het besproken had. Vaak bleek al tijdens het bespreken dat men hier op afgerekend werd.
''een team was er om elkaar te steunen, te helpen bij het werk om zo betere resultaten te behalen'' gaf je aan dat je hulp nodig had dan was je vaak incompetent of miste je skills volgens de teamleider.
''falen kon je slechts als je niet besprak dat je tegen iets opliep dat je niet wist op te lossen, je moest in zo'n geval hulp vragen'' dit kwam dan vervolgens op je bordje tijdens beoordelingen.
Ik kan zo nog wel doorgaan met het geven van voorbeelden hoe de praktijk en de theorie verschillen maar ik denk dat het wel duidelijk is wat ik bedoel.
De boodschap komt simpelweg niet over om de een of andere reden. Ik dacht eerst dat het misschien aan mijn manier van communiceren lag maar ik denk eerlijk gezegd dat het daar het minste mee van doen heeft.
Er zit bij veel leiders een vreemde doctrine tussen de oren, of een bepaalde angst. Men vraagt voor coachende leidingevenden, peoplemanagers en teamworkers maar men weet eigenlijk niet waarover men het heeft. Ze kennen de kreten maar zo snel ze praktijkvoorbeelden horen van iemand die dergelijke aanpak tot zijn lijfspreuk heeft gemaakt, schrikken ze. Ze worden angstig en klappen dicht. Dit zoeken ze niet, dit willen ze niet, dit kan niet werken. Ze willen mooie verhalen horen, tegen een mooie facade aankijken een toneelstuk horen, zichzelf bedriegen.
Ze worden op een harde manier op de werkelijkheid gewezen en de werkwijze van een echte peoplemanager. Vor veel managers en beslissingnemers is een dergelijke aanpak iets vreemds, ze durven er niet aan.
Peoplemanagen blijft dus bij veel bedrijven een papieren tijger en loze kreet die misbruikt wordt om de oude aanpak in een nieuwe mooie verpakking te kneden.
Is teamwork en peoplemanagen dan werkelijk iets nieuws? Welnee, het is al zo oud als Methusalem. Een goede leidinggevende weet dat hij de zweep niet nodig heeft, ja misschien af en toe in uitzonderlijke gevallen. Meestal is een normale aanpak op basis van wederzijds respect voldoende om iemand werk te laten verzetten. Een complimentje op zijn tijd wordt door iedereen gewaardeerd. Een presentje af en toe ook. Laat het personeel meegenieten van de goede resultaten, ze lijdden ook onder de slechte resultaten. Zorg dat men begrijpt waarom het werk en het team zo belangrijk is wat de gevolgen zijn van ziekmelden, niet kunnen leveren en desintresse. Vertel over de klant en zijn ervaringen met de geleverde diensten of produkten, spreek fouten door, stel een doel, heb visie.
Als je zo de boel aanstuurt dan komen de resultaten van zelf denk ik, sterker nog daarvan ben ik overtuigd.
Ik heb gewerkt bij 3 bedrijven die noodgedwongen de poorten moesten sluiten. De oorzaken voor deze sluiting waren meestal te herleiden naar een foute aanpak door het management. Zaken als winstbejag, en mismanagement en een uitzichtloze toekomst zorgen evoor dat het team ongemotiveerd werd. Als teamleider moest je dan maar zorgen dat je team aanwezig was, goed werk leverde en kwalitatief hoogwaardige eindprodukten leverde. Het hoger management was daar erg direct in, kon je dat niet, dan werd je vervangen.
Hierdoor wordt je wel creatief en zie je de voordelen van een andere aanpak, een aanpak op wederzijds respect en een prettige werksfeer.
Het was in deze gevallen duidelijk voor iedereen dat uiteindelijk iedereen de zak kreeg. Toch wisten we betere resultaten te behalen en met plezier naar het werk te komen in die moeilijke tijd, wellicht geholpen door valse hoop.
Wat ik me voor ogen hield was dat mijn oude baas, die me ooit ingewerkt had als leidinggevende me altijd voorgehouden had dat wat ik ook deed, ik me altijd moest realiseren dat ik mijn mensen voor me moest laten werken en nooit tegen me.
Ik denk wie de mensen tegen zich laat erken zijn eigen graf graaft. Vreemd genoeg ontlaan de meeste bedrijven die ik ken juist de mensen die het werk dusdanig organiseren dat een team voor het bedrijf werk (en voor zichzelf) en houden ze net de mensen in dienst die afbreuk doen aan de organisatie, de winst en de werksfeer.
Waarom dat is mag iemand me uitleggen. Ik kan het alleen maar verklaren met onkunde en zelfbehoud, bang zijn voor de eigen positie en het uit handen geven van macht, en het niet durven te vertrouwen op anderen of een gebrek aan inzicht.
Mocht er iemand zijn die vindt dat ik eens een gesprek moet hebben met zijn baas dan wil ik dat graag doen. Of ik echter de juiste persoon ben om die baas te overtuigen dat weet ik niet. Misschien dat het overtuigen makkelijker is als men niet binnen de organisatie werkt.
Ik ben er wel absoluut van overtuigd dat men mensen die duidelijk geen deel willen uitmaken van het team dat bedrijf heet zo snel mogelijk moet zien kwijt te raken als zij duidelijk geen interesse hebben deel uit te gaan maken van een team of een positieve bijdrage willen leveren aan het bedrijfsresultaat. Gelukkig zijn dat maar zeer weinigen, de meeste meeste mensen willen juist deel uitmaken van een team en een positieve bijdrage leveren aan het bedrijfsresultaat en trots zijn op hun werk en het team waarvan ze deel uitmaken, ook al komt dit niet snel naar voren. In die mensen dient men juist te investeren.
Welnu, u merkt het, het zit me erg hoog en ik kan me de vingers blauw tikken over dit onderwerp.
Maar mocht er iemand willen weten hoe een team daadwerkelijk functioneert in de praktijk dan zal ik mijn visie wel toelichten en hem eventueel helpen waar ik kan.
Na flink wat jaren, bedrijven en teams weet ik in ieder geval wel hoe het haasje hupt.
Morgen heb ik in ieder geval een gesprek met een bekend adviesbureau waarin ook deze materie besproken wordt.
