Forse directiesalarissen bij liefdadigheidsinstellingen
7 maart 2004 -
De directeur van de Hartstichting ontvangt jaarlijks 200.000 Euro salaris. Dat is fors meer dan de topsalarissen bij de Nierstichting en het Koningin Wilhelmina Fonds toucheren, waar de directieleden het met een ton per jaar moeten doen.
De directeur van het Leger des Heils moet het jaarlijks doen met 26.000 Euro. Dit blijkt uit onderzoek van de Volkskrant naar charitatieve doelen.
Niet-kerkelijke organisaties Uit het onderzoek blijkt dat niet-kerkelijke goede doelen hun directies de hoogste salarissen betalen. Vooral bij de gezondheidsfondsen is het loon riant. De Hartstichting verdedigt in de Volkskrant het hoge salaris van de eigen directie. Een van de directeuren is een cardioloog, aldus een woordvoerder. 'Hij ontving dit salaris ook in zijn vorige baan als chef de clinique. Wij schamen ons nergens voor.'
Salarisniveau De medewerkers van de goede doelen verdienen over het algemeen niet slecht. Wie bij SOS Kinderdorpen werkt, verdient gemiddeld ruim 55.000 euro per jaar en staat daarmee aan top. De gemiddelde medewerker van Amnesty krijgt ruim 51.000 euro, die van de Hartstichting een dikke 53.000 euro. Bij het Leger des Heils verdient een medewerker gemiddeld 35.000 euro per jaar, meer dus dan de directie.
De directeur van de Nierstichting, de heer Paul Beerkens ontvangt jaarlijks 180.000 euro.(zie jaarverslag) En hij is niet de enige directeur daar. Verdiende de directeur van de Hartstichting in 2004 ''fors meer''?
Wat doet hij daar voor? De 16 miljoen per jaar, die vrijwilligers en fondsenschenkers bijeenbrengen, gaat naar vele posten. Giga-reclamekosten, peperdure kantoren in Bussum, sprookjesnieren van de toekomst, het Corpusmuseum etc. Maar waar de nierpatient die NU een nier nodig heeft -die van de wachtlijst dus- nauwelijks mee geholpen wordt.
Resultaat: 200 wachtlijstdoden per jaar.En zeer veel angst voor deze ''dodenlijst''.
De nierpatient die NU een nier nodig heeft, staat duidelijk niet centraal. De middelen gaan naar verkeerde posten, dus in verkeerde zakken. De Nierstichting volgt in haar daden al jarenlang -slechs wat morrend- het dodelijke nonbeleid voor nierdonatie van de diverse ministers van Volksgezondheid. De heer Paul Beerkens liet tijdens diens 7-jarig directeurschap bij de Nierstichting een spoor van ca. 1500 wachtlijstdoden achter. Één verkeersdode haalt het nieuws, maar 200 doden per jaar...
Daarom richtten wij -vrijwel allen (ex-)nierpatienten en nierdonors- het Nierpatientencollectief ''Nieuwe Nier NU'' op. En adviseren nierpatienten hoe aan een nieuwe nier te komen. Soms binnen een maand. Keurig betaald door de zorgverzekering. En wij gaan daarmee door totdat de Nierstichting doet wat zij moet doen: nierpatienten van NU redden.
Dit is nu precies de reden, waarom ik weiger om nog langer geld te geven aan de goede doelen; ik heb geen zin om andermans beurs te spekken of diens luxe werkomgeving te financieren. Voor het steunen van een goed doel heb ik een andere manier gevonden. Ik heb de bedragen die ik eerst aan de collectant gaf gebundeld en die geschonken aan één goed doel, dat ik zelf heb uitgezocht en waarvan ik de initiatiefnemers ken. In dit geval gaat het om een klein ziekenhuis in Tanzania dat is opgericht door een Nederlands artsenpaar. Zij doen geweldige dingen met het geld, zonder ook maar iets voor zichzelf te besteden. Voor mij reden genoeg om mijn giften eerder te verhogen dan te verlagen.
Jan
|
|
7
-
02
-
2009
|
12
:
39
uur
Niet iedere specialist hoeft veel te verdienen.
Men kan en wil iets doen als bestuurder, ben zeer lange tijd bestuurder geweest en per vergadering een vergoeding van enkele euro,s gekregen. Je hebt wat over voor de medemens daar doe je het voor. Je kan het vaak in deeltijd doen of in vrije tijd, en dan delegeer je maar wat aan medebestuurders of aan betaalde beroepskrachten, daar mee wordt flink wat bespaard.
Aan de ellende van een ander wordt door de hoge heren dus vet verdiend. Witteboorden criminelen.
Ik ben gestopt met het geven aan collectes.
Heb een weeshuis gesponsord dat o.a. gerund wordt door een collega verpleegkundige op Sri Lanka.
Iedereen werkt hier pro-deo voor; ook de notarissen;er blijft niks aan de strijkstok hangen.
Het zou beter zijn om een uitdraai van de jaarsalarissen te maken; Hartstichting; Nierstichting; Brandwondenstichting enz; enz; enz; geplastificeerd op te hangen naast de voordeurbel.
Kan elke collectant de motivatie lezen waarom hier niet meer voor gegeven wordt.
Hopend dat er geen collectant meer de straat op gaat.
Een stichting met een bestuur moet prima kunnen functioneren.
Ik merk dat veel mensen de salarissen van de directeuren van organisaties van Goede Doelen gebruiken als alibi om niets te geven.
Wie van deze kritische mensen heeft ooit gecollecteerd? Wie van deze mensen dat mee aan loterijen om lekker miljoenen te graaien?
Denk eens aan Haïti... denk niet aan de directeuren die bijna allemaal beneden de balkenendenorm verdienen!!
In de tweede week van februari is er weer een collecte van Amnesty. Geef je eens op om te collecteren. Wereldwijd worden de mensenrechten geschonden. Heel veel mensen zitten zonder proces in de gevangenissen, heel veel mensen worden doodgemarteld. Wat zegt dan een salaris van een directeur nog?
Kees Stada
Sylvia
|
|
18
-
01
-
2010
|
14
:
13
uur
Beste Kees,
Over Haiti gesproken. Waar is het geld gebleven dat voor de Tsumani opgebracht werd?
Eén derde daar voor is volgens NOVA, op de plaats van bestemming gekomen.
De rest ''werd bewaard'' omdat het ''zo goed en verantwoordelijk'' uitgegeven moest worden....?!
Waar blijft de rest van het geld? ook hier weer sprake van een goede doelen mafia?
Bij het openstellen van zo'n gironummer zou het de overheid niet miststaan om verplicht inzage te geven in de opbrengst en besteding van dit Haiti geld.
Wat zegt het vette salaris van een directeur dan nog?
Nou Kees, dat hij vanwege diezelfde ellende die jij beschrijft, lekker verdiend!
Daar vind hij niks mis mee.
@Stada
Laat ik mij beperken tot de Nierstichting.Een directeur als Paul Beerkens die 15.000 euro per maand ontvangt en NIETS doet voor de core-business, te weten de nierpatient op de wachtlijst, die verdient het niet om nog één cent te ontvangen. Realiseert u zich wel dat deze patienten gered kunnen worden door een nieuwe nier.Tijdens het directeurschap van deze heer Beerkens kostte dat al zo'n 2000 onnodige levens.
De 20 miljoen jaarinkomen van de Nierstichting gaan voor bijna de helft naar reclame-/PR-kosten, geboekt onder vele namen.Het is niet meer dan een reclamebureau dat slechts op zichzelf is gericht.Met de nierpatient als melkkoe.
En de 80.000 dames die jaarlijks gratis 4,5 miljoen bijeencollecteren, hebben geen flauw idee wat er met dat geld gebeurt. Voor een fotootje in een plaatselijk krantje en een zwaarverzilverd theelepeltje van de Nierstichting trekken zij ieder jaar weer de deuren langs. Collecteren verdient lang niet altijd eer, heer Stada.
Voor de wachtlijstpatient is er maar één die redt, namelijk
»Nierpatientencollectief Nieuwe Nier NU«
Job te Pas
Opa
|
|
18
-
01
-
2010
|
16
:
30
uur
Sylvia | | 18 - 01 - 2010
| 14 : 13 uur
Ben het volledig met u eens.
Heb ook wel eens gedacht om een stichting op te richten in dit geval voor Minderharigen Gangouderen. U weet wel die uitgeteerde mensjes die de hele dag in de gang lopen te wandelen in het bejaardenhuis omdat het personeel het te druk heeft. Mezelf als directeur, en vangen maar. Gekkigheid natuurlijk. Maar gezien het aantal stijgende stichtingen, fondsen, en andere werfinstellingen begint het er wel op te lijken dat als je niets te doen hebt je maar eens een van die drie op moet richten.
Een ondernemer wil dat zijn klanten het bedrijf moeiteloos kunnen vinden, zowel fysiek, telefonisch als online. Maar hoe kunt u die bereikbaarheid nog verbeteren? Een van de mogelijkheden is zoekmachine optimalisatie (SEO). Dan kunnen uw klanten in ieder geval uw website vinden. Stap 1: bouw uw website goed op.
In samenwerking met uitgeverij Academic Service hebben wij speciale edities gemaakt van tien toptitels uit het omvangrijke fonds van deze gerenommeerde uitgeverij. De titels in dit pakket behoren zonder uitzondering tot de inhoudelijke buitencategorie, zijn alle evergreens, stonden bijna alle in de top-10.
