Beloningsbeleid moet onderdeel worden van risicobeheer financial
In de financiële sector is er onvoldoende evenwicht tussen beloning en straf. Een investment banker die op het randje van het toegestane opereert wordt beloond wanneer hij winst maakt voor onderneming en aandeelhouder, en maar matig gestraft als het mis gaat. Sterker nog, gaat het mis, dan dreigt de bankier met opstappen en binden ceo en aandeelhouders in de regel in. Belonen is op zich niet slecht, maar als langetermijnresulaten het doel zijn, dan moet die beloning daarop ingesteld worden. En dat betekent dat prestatie-indicatoren zorgvuldig gekozen moeten worden, dat de gewenste en ongewenste effecten gemonitord moeten worden en dat op gezette tijden bijgestuurd moet worden door een toezichthouder.
Een belangrijke rol is hierin weggelegd voor een nieuw type leiderschap. Dit nieuwe type leider moet een duidelijke koers uitzetten voor de lange termijn, de voortgang volgen en vaak feedback geven. De focus moet hierbij liggen op een goede performance die de belangen van de onderneming op zowel de korte als op de lange termijn met elkaar in evenwicht brengt.
Bron(nen): Bank- en Effectenbedrijf (januari/februari 2009)
