Volgens Hansen is de toegevoegde waarde van samenwerking tussen verschillende afdelingen, de zogeheten `collaboration premium`, een functie van twee parameters: de `opportunity` costs en de `collaboration` costs. Deze kosten moeten afgetrokken worden van de financiële opbrengsten van een samenwerkingsverband of een verwacht synergievoordeel. Opportunity costs zijn de kosten van datgene dat verloren gaat wanneer resources aan een samenwerking worden gewijd in plaats van aan andere zaken. Dus de niet gemaakte investeringen in andere projecten.
De collaboration costs daarentegen zijn de kosten die voortvloeien uit de uitdagingen en knelpunten van samenwerking. Hierbij moet gedacht worden aan conflicten over doelen en budgetten, conflicten tussen teams of partners, conflicterende doelstellingen, logistieke hindernissen, lagere kwaliteit, vertragingen en beperkte kostenbesparingen.
