Het dgs biedt spaarders een verzekering voor hun deposito`s bij een bankfaillissement. Het stelsel beoogt het vertrouwen van particuliere spaarders in de stabiliteit van het financiële bestel te waarborgen. Hoewel een dgs moet voorkomen dat spaarders tijdens een crisis massaal hun tegoeden opvragen en daarmee het faillissement van een bank bespoedigen, is het vermogen van een dgs om schokken op te vangen beperkt. Om het dgs te herzien moeten verschillende uitgangspunten gehanteerd worden.
Zo kan een dgs nooit verantwoord gedrag van banken en bankentoezicht vervangen. Voorts is een dgs pas effectief wanneer depositohouders de reikwijdte en beperkingen ervan begrijpen. Ten slotte moet een nieuw dgs de juiste prikkels bevatten voor depositohouders en banken om moreel gevaar en misbruik te ontmoedigen. De huidige dekkingsgraad van 100.000 euro lokt immers risicovol gedrag bij spaarders en banken uit en dient te worden verlaagd.
