Een maatregel tegen een kwetsbaarheid bestaat uit een technisch en een organisatorisch deel. Bij kwetsbaarheden in internetprotocollen is vooral het organisatorische gedeelte een uitdaging. Hoe groter de risico`s van een kwetsbaarheid, hoe groter de noodzaak tot afstemming en samenwerking tussen verschillende belanghebbenden zoals internetaanbieders (ISP`s), softwareleveranciers en gebruikers(groepen).
De organisatorische complexiteit van de maatregel kan worden ingedeeld binnen drie niveaus. Van het derde, hoogste niveau is sprake als er een kwetsbaarheid wordt veroorzaakt door een risico in de protocolspecificatie. In dat geval is de huidige overheidspolitiek niet voldoende. De Nederlandse overheid moet een regisserende rol vervullen bij het tegengaan van veiligheidssrisico`s die zich manifesteren in de gemeenschappelijke functies van het internet.
