Het tweede dilemma is de keuze tussen een proces- of een projectmatige aanpak. Waar een projectaanpak voor structuur en voorspelbaarheid zorgt, maar neigt naar instrumentalisme, daar is een procesaanpak diffuser en minder voorspelbaar. De laatste is wel meer geschikt voor een cultuurverandering. Ook moet NS kiezen op wie ze de energie richt: op de believers of de non-believers. De bedoeling is om via een olievlekstrategie de dominante cultuur binnen de NS te veranderen. Het gevaar hiervan is dat plekken met weerstand worden vermeden.
Ook moet de NS ervoor kiezen de verandering via HRM of via de business te spelen. Immers, de taal van de dagelijkse business verstaat de werkvloer beter dan wazig en abstract HR-jargon. het risico is wel dat de focus op de zachte kant ondersneeuwt. Ten slotte is er de keus tussen verleiding en confrontatie. Sociale innovatie impliceert het nemen van de eigen verantwoordelijkheid en dat kan tot weerstand leiden.
Bron(nen): Gids voor Personeelsmanagement (oktober 2011)
