Deze leiderschapsstijl stamt uit de jaren zestig en wil zo veel zeggen als dat de leidinggevende vooral luistert, empathie toont, zorgt voor de mensen in zijn omgeving, zijn medewerkers laat groeien, gemeenschapsgevoel bevordert, zich bewust is van zichzelf, van de eigen tekortkomingen en hoe hij zich verhoudt tot zijn omgeving, kracht uitstraalt, richting geeft, vooruitziet, anticipeert en een goede rentmeester is. Kortom: een leidinggevende die beschikt over kwaliteiten die we in het dagelijkse bedrijfsleven maar zeer zelden aantreffen. Dienend leiderschap is dan ook vooral een theoretisch begrip waar managementconsultants, onderzoekers en trainers mooie sier mee maken en een dikbelegde boterham mee verdienen.
Dienend leiderschap is een vondst van Robert Greenleaf, tot begin jaren zestig R&D-directeur bij AT&T. De gedachte erachter is dat mensen die zich ontwikkelen gezonder, wijzer, autonomer en meer zichzelf zijn. En dat komt hun werk ten goede, en in het verlengde daarvan de klant. En dus het bedrijf.
