De huidige disconteringsvoet kent een aantal nadelen zoals de kortetermijnrentevolatiliteit en de negatieve spread tussen de korte en de lange rente wat weer een gevolg is van de illiquiditeit van de lange leningen. Volgens de auteurs is het mogelijk om voor de zeer lange looptijden de disconteringsvoet te baseren op een stabiele UFR die dan door objectieve experts moet worden vastgesteld en periodiek moet worden bijgesteld op basis van de reële rente en inflatieverwachtingen. Het achterliggende idee is dat deze UFR in de langere looptijden stabiel blijft en niet, zoals de huidige gebruikte RTS, door liquiditeitsspanningen onder druk komt te staan.
Toepassing van dit systeem kan een belangrijke oorzaak van de volatiliteit van de dekkingsgraad terugbrengen en het procyclische karakter van de huidige waardering van de verplichtingen verminderen.
