Driestar onderzocht in hoeverre het rendement van samenwerkend leren verhoogd kan worden door dit te arrangeren en identificeerde verschillende succes- en faalfactoren. Voorts is gebleken dat medewerkers goed in staat zijn zelf hun leren zelf te organiseren. En waar dit gebeurt, hoeft de manager niet te arrangeren, maar hooguit te stimuleren. Een andere belangrijke succesfactor is dat deelnemers (er werd in tweetallen gewerkt en geleerd) elkaar aanvullen en versterken en dat leeftijdsverschil hierin geen rol speelt. Die aanvulling heeft niet alleen betrekking op complementaire competenties, maar ook op persoonlijke aanleg zoals optimisme en innovatieve gezindheid.
Een andere aanbeveling luidt dat ook mensen die niet tot hetzelfde vakgebied behoren goed kunnen samenwerken. Niet alleen leidt dit tot kruisbestuiving tussen disciplines, er wordt ook geleerd vanuit andere, onverwachte invalshoeken naar kwesties te kijken.
Bron(nen): Gids voor Personeelsmanagement (juli/augustus 2011)
