Het tweede dilemma heeft alles te maken met de verregaande decentralisatie en het daaruit voortvloeiende verlies van controle. Het is een dilemma dat uiteindelijk om vertrouwen draait. De Haas erkent dat hij risico`s neemt door te decentraliseren, maar doet dat op basis van een zeker vertrouwen. Hoe verder mensen echter van hem af staan, hoe moeilijker dat te realiseren is. Dat betekent dat er een belangrijk appel gedaan wordt aan de frontline-medewerkers van Eneco: begrijpen ze de strategie? Zijn ze voldoende opgeleid en kunnen ze het werk aan? Het betekent dat elke medewerker in staat moet zijn om de strategie te begrijpen en die te vertalen naar het eigen functioneren en daar ook capaciteiten voor moet hebben om daar verantwoording over te kunnen afleggen.
Het laatste dilemma heeft te maken met angst versus transparantie. Volgens Haas wordt er te krampachtig omgegaan met angst. Wie angst onderkent, zal immers wel een slecht bestuurder zijn.
