Edmondson rekent tevens af met het misverstand dat het leren van fouten een lineair proces is. In plaats vergt effectief leren contextspecifieke strategieën. Maar eerst moeten leidinggevende afrekenen met de geliefde `blame game` en een organisatiecultuur creëren waarin medewerkers zich veilig genoeg voelen om fouten te melden. Edmondson onderscheidt drie categorieën fouten: fouten die te voorkomen zijn in voorspelbare operaties; de onvermijdelijke fouten in complexe systemen die voortvloeien uit unieke combinaties van mensen, problemen en behoeften en ten slotte de `intelligente` fouten. Deze treden op in de schemerzone waar ze zich niet alleen snel en op kleine schaal voordoen, maar waar ze ook de meest waardevolle informatie leveren.
Er is sterk leiderschap nodig om die lerende cultuur te bewerkstelligen waarbinnen zowel grote als kleine fouten consistent gerapporteerd en geanalyseerd worden en waar de mogelijkheden voor experimenteren actief worden onderzocht.
