Volgens Ernestine Comvalius, actief in de kunstwereld, wordt er sterk en onjuist gegeneraliseerd. Die stereotype benadering reduceert zwarte vrouwen tot `eendimensionale wezens met grote spierballen en een ijzeren hart`. Misplaatst, karikaturaal en uiteindelijk racistisch. De realiteit rechtvaardigt de nuance: een groot deel van de zwarte vrouwen kampt met grote sociaal-economische problemen. Er zijn veel alleenstaande en overwerkte moeders die nauwelijks tijd voor hun kinderen hebben en die zich in schulden steken. Met name Antilliaanse tienermoeders vormen een beruchte probleemgroep.
Volgens Gloria Wekker, hoogleraar gender en etniciteit, wordt er niet of nauwelijks over zwarte vrouwen in problemen gesproken, ook niet in de eigen gemeenschap. Het veelgehoorde argument dat een uitkeringtrekkende tienermoeder eigen is aan de Antilliaanse cultuur, verwerpt ze stellig. Er is niet alleen te weinig ambitie in de zwarte gemeenschap, het ontbreekt ook aan goede rolmodellen.
