Binnen een berekeningsmodel kijken de auteurs naar onder andere transactionele en kostendata. En dit op een zo laag mogelijk niveau, bij voordeur op product- en klantniveau. Zijn deze aanwezige data verwerkt, dan kunnen drie belangrijke percentages berekend worden. Dit zijn het breakeven-percentage waarbij geen winst, maar ook geen verlies wordt gedraaid; het huidige percentage van de winstgevendheid en de doelstelling (de winst die uiteindelijk gehaald moet worden). Voorts moeten verbeteringen gezocht worden. Dit geschiedt op verschillende gebieden: verlaging van de productgerelateerde kosten; verlaging van de cost-to-serve; verhoging van de prijs en verlaging van kortingen.
Een handig hulpmiddel om verbeteringen te identificeren, is om voor de producten (en ook voor de klanten!) een relatieve marge te berekenen en deze te vergelijken met het breakevenpercentage. Vervolgens kan er gerationaliseerd worden.
