Ruimtelijke ordening is volgens hem te veel het domein van planologen en juristen en blijft een gedegen economische analyse vaak achterwege. De woningbouw moet dan ook een voorbeeld nemen aan de infrastructuur waar maatschappelijke kosten-batenanalyses volledig zijn ingeburgerd. Volgens het EIB lijkt nieuwbouw in een weiland goedkoper dan in de binnenstad, maar wordt over het hoofd gezien dat in binnensteden vaak op oude fabrieksterreinen of spoorwegemplacementen wordt gebouwd die eerst fors gesaneerd moeten worden. Op andere locaties in de binnenstad is bouwen weer veel goedkoper. Ook lijkt bouwen in weilanden goedkoop doordat de aanleg van de vereiste infrastructuur buiten de bouwbegroting wordt gelaten.
Binnenstedelijke bouw kan financieel concurrerend zijn met bouwen in weilanden. Wel moet er dan flexibeler omgesprongen worden met de bestaande regels die te rigide zijn. Hierbij moet gedacht worden aan geluidsnormen, brandweereisen en parkeergelegenheid.
