Effectiviteitsbeoordeling moet anders benaderd worden
Een van de belangrijkste knelpunten ligt in het feit dat het concept `effectiviteit` een bepaalde causaliteit tussen input, proces, output en effect veronderstelt. In de praktijk is dit echter veel complexer en is niet zelden geheel afwezig. Een eenduidig oordeel over de effectiviteit kan dus niet altijd gegeven worden. Effectiviteitonderzoek zou zich dan ook niet zozeer moeten richten op een oordeel over de gerealiseerde effectiviteit, maar op het traceren van de relevante factoren en het doorgronden van de aard van relevante verbanden. En dit vergt een ander type onderzoek.
In plaats van het opstellen van een normenkader en het vergelijken van de gerealiseerde scores met dit kader, worden de relevant geachte variabelen geoperationaliseerd en wordt bezien in hoeverre de variabelen in staat zijn elkaar te beïnvloeden. Een onderzoeksvraag luidt dan bijvoorbeeld niet: `hoe kan de inzet van a zoveel mogelijk b genereren?`, maar `wat is de verhouding tussen a en b`?
