`Werkgevers moeten oplossing bieden voor workaholics`
Er worden twee typen werkverslaafden onderscheiden. De ene groep werkt extreem hard om dat anderen dat van hen vragen, de andere groep werkt heel hard omdat ze dat zelf graag willen. Excessieve of dwangmatige werkers doen vooral fysiek werk en draaien meer uren dan gevraagd wordt. Dwangmatige werkers hebben juist moeite om in hun vrije tijd het werk los te laten. Op de langere termijn raken werkverslaafden uitgeput en neemt het risico op overspannenheid en burn-out toe. Hierdoor kan werkverslaving ook voor de werkgever een probleem worden.
